Ψηφιακό ευρώ και CBDC: Το παγκόσμιο πείραμα…υποδούλωσης!
Ψηφιακό ευρώ και CBDC: Το παγκόσμιο πείραμα υποδούλωσης – Έτσι θα σας κόβουν το χρήμα αν δεν υπακούτε
«Στην πραγματικότητα, θα έπρεπε αυτήν τη στιγμή να ζούμε ήδη σε ένα σύστημα κοινωνικής πίστωσης, όπου θα πληρώναμε τα πάντα με τα μικροτσίπ που θα είχαμε εμφυτευμένα στις παλάμες μας ή με την αναγνώριση των μοτίβων του αμφιβληστροειδούς των ματιών μας.
Θα χρησιμοποιούσαμε ένα ψηφιακό νόμισμα αποτελούμενο από μάρκες, τις οποίες ο εργοδότης μας ή το κράτος θα μπορούσε να προγραμματίζει, ώστε να μπορούμε να τις ξοδεύουμε μόνο για συγκεκριμένα αγαθά, σε ορισμένα μέρη ή συγκεκριμένες ώρες», έγραφε ο Kit Knightly.
Αυτό ήταν το σχέδιο: τα προγραμματιζόμενα ψηφιακά νομίσματα κεντρικών τραπεζών, γνωστά ως CBDCs (π.χ. ψηφιακό ευρώ). Μια ιδέα που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα μέσα ενημέρωσης πριν από πέντε χρόνια, τον ίδιο μήνα, και αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης.
Πού βρίσκονται, λοιπόν, τα CBDCs πέντε χρόνια αργότερα; Προφανώς, εξακολουθούν να τελούν υπό ανάπτυξη. Από ορισμένες απόψεις, η εφαρμογή τους έχει αναβληθεί, ενώ από άλλες έχει ματαιωθεί. Η πρόοδός τους είναι εξαιρετικά αργή και ο ενθουσιασμός που τα περιβάλλει έχει αισθητά μειωθεί.
Αλλά γιατί; Μήπως η έντονη λαϊκή αντίδραση ανάγκασε τους εμπνευστές τους να αλλάξουν σχέδια, όπως συζητήσαμε στην ανασκόπηση για το «lockdown λόγω κλιματικής αλλαγής»; Όχι ακριβώς.
Περισσότερο επρόκειτο για μια σταδιακή υποχώρηση παρά για μια απότομη διακοπή. Ίσως πρόκειται για ακόμη μία περίπτωση που ένας επίδοξος τύραννος επιχείρησε να καταπιεί περισσότερα απ’ όσα μπορούσε να χωνέψει. Το έχουμε ξαναδεί.
Ο στρατηγός Wesley Clark είχε υποστηρίξει σε υπόμνημά του ότι η Αμερικανική Αυτοκρατορία θα κατακτούσε επτά χώρες μέσα σε πέντε χρόνια. Τελικά, τα κατάφερε μόνο με έξι, και χρειάστηκαν είκοσι χρόνια για να φτάσει σε αυτό το σημείο.
Η πορεία των CBDCs ενδέχεται να ακολουθεί ανάλογη τροχιά. Όπως λέει και η παροιμία, ένας πύθωνας μπορεί να πνιγεί προσπαθώντας να καταπιεί έναν αλιγάτορα.
Ή, ίσως, η τεχνολογία να μην είναι ακόμη επαρκώς ανεπτυγμένη.
Τα φιλόδοξα σχέδια που παρουσίαζαν τα μέσα ενημέρωσης πριν από πέντε χρόνια μπορεί να έμοιαζαν με τις προσδοκίες ενός εφευρέτη που είδε ήδη τα κέρδη μπροστά του, προτού καν πετύχει το παραμικρό: έσπευσε να κατοχυρώσει με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ένα πρόχειρο σκίτσο, σχεδιασμένο με μολύβι πάνω σε μια χαρτοπετσέτα, χωρίς να διαθέτει ούτε μια στοιχειώδη απόδειξη ότι η ιδέα του μπορούσε να λειτουργήσει, πόσο μάλλον αξιόπιστα αποτελέσματα. Πιθανότατα, η αλήθεια βρίσκεται σε έναν συνδυασμό ορισμένων ή και όλων αυτών των παραγόντων.
Ωστόσο, είναι επίσης γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσαν τα μέσα ενημέρωσης. Φαίνεται πως τότε επικρατούσε η πεποίθηση ότι η κοινή γνώμη είχε χειραγωγηθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε η άρχουσα τάξη να μπορεί να λέει ό,τι θέλει και οι μάζες να συμφωνούν σιωπηλά.
Τώρα, όμως, γνωρίζουν ότι αυτό δεν ισχύει. Και το γνωρίζουν επειδή εμείς τους το μάθαμε. Έτσι, έμαθαν να κρύβουν το μήνυμά τους μέσα σε έναν ωκεανό θορύβου και ατελείωτης ανοησίας.
Η τακτική της ανοιχτής και απροκάλυπτης αποκάλυψης των προθέσεών τους έχει πλέον αντικατασταθεί από την προσπάθεια να θάβουν το ουσιαστικό μήνυμα κάτω από έναν καταιγισμό άσχετων πληροφοριών. Δεν μιλούν πια τόσο ανοιχτά για όσα επιδιώκουν, επειδή αποδείχθηκε ότι κάποιοι άνθρωποι πράγματι τους άκουγαν και καταλάβαιναν τι σχεδίαζαν. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι έχει αλλάξει κάτι ουσιαστικό.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ατζέντα των CBDCs εξακολουθεί να υπάρχει. Μια γρήγορη αναζήτηση στο Google αρκεί για να αποκαλύψει τις τρέχουσες εξελίξεις γύρω από το ψηφιακό γιουάν, το ψηφιακό ρούβλι, το ψηφιακό γουόν και την ψηφιακή ρουπία. Παράλληλα, οι εργασίες για το ψηφιακό ευρώ προχωρούν σταθερά.
Η επιθυμία να ελέγχεται κάθε οικονομική συναλλαγή και να καθορίζεται πώς, πού και πότε μπορούμε να ξοδεύουμε τα χρήματά μας παραμένει ζωντανή.
Ο απόλυτος έλεγχος. Αυτό εξακολουθούν να επιδιώκουν, ακόμη κι αν δεν το διακηρύσσουν πλέον τόσο συχνά.
Το πρώτο βήμα έγινε με Bitcoin
Βασισμένες στο μοντέλο του Bitcoin, οι κεντρικές τράπεζες σχεδιάζουν να δημιουργήσουν τα δικά τους «ψηφιακά νομίσματα». Σύμφωνα με τους επικριτές αυτής της εξέλιξης, μια τέτοια αλλαγή θα μπορούσε να καταργήσει κάθε εναπομείναν περιθώριο οικονομικής ιδιωτικότητας, να προσφέρει στις αρχές πλήρη έλεγχο των συναλλαγών και, ενδεχομένως, να περιορίσει ακόμη και τους τρόπους με τους οποίους οι απλοί πολίτες θα μπορούν να ξοδεύουν τα χρήματά τους.
Από την πρώτη εμφάνιση του Bitcoin και άλλων κρυπτονομισμάτων, τα οποία παρουσιάστηκαν ως ανεξάρτητα και εναλλακτικά μέσα συναλλαγών, έξω από το καθιερωμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα, ήταν μάλλον θέμα χρόνου να επιχειρηθεί η ενσωμάτωση αυτής της νέας εναλλακτικής λύσης στο κρατικό σύστημα, μέσα από την απορρόφηση, την προσαρμογή και την αναδιαμόρφωσή της.
Ήρθε η ώρα λοιπόν να γνωρίσετε τα «ψηφιακά νομίσματα των κεντρικών τραπεζών» (Central Bank Digital Currencies — CBDC): την επίσημη απάντηση των κεντρικών τραπεζών στο Bitcoin.
Για όσους δεν έχουν ακούσει ακόμη γι’ αυτά, τα ψηφιακά νομίσματα των κεντρικών τραπεζών είναι ακριβώς αυτό που υποδηλώνει το όνομά τους: ψηφιακές μορφές νομισμάτων, όπως η βρετανική λίρα, το δολάριο και το ευρώ, που εκδίδονται από τις κεντρικές τράπεζες.
Όπως ακριβώς το Bitcoin και τα υπόλοιπα κρυπτονομίσματα, τα CBDC θα λειτουργούν αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή, ενισχύοντας περαιτέρω την παγκόσμια εκστρατεία κατά των μετρητών.
Σε αντίθεση, όμως, με τα κρυπτονομίσματα που επιτρέπουν ορισμένες μορφές ψευδωνυμίας και ιδιωτικότητας, τα CBDC δεν είναι σχεδιασμένα ώστε να εγγυώνται την ανωνυμία των συναλλαγών.
Αντιθέτως, θα μπορούσαν να διευκολύνουν την παρακολούθησή τους και να θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο την ίδια την έννοια της οικονομικής ιδιωτικότητας.
Ίσως να μην έχετε ακούσει πολλά για τα σχέδια δημιουργίας CBDC, καθώς η συζήτηση έχει επισκιαστεί από το χάος της συνεχιζόμενης «πανδημίας».
Ωστόσο, η σχετική εκστρατεία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και απασχολεί τον Τύπο εδώ και μήνες. Μόλις σήμερα, δημοσιεύματα για το θέμα εμφανίστηκαν τόσο στο Reuters όσο και στους Financial Times.
Πρόκειται για μια μακρόχρονη και σταδιακή διαδικασία, η οποία, σύμφωνα με τους επικριτές της, προωθείται με τρόπο που αποκρύπτει τις πραγματικές της συνέπειες.
Οι χώρες στις οποίες η συγκεκριμένη ιδέα έχει προχωρήσει περισσότερο είναι η Κίνα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το κινεζικό ψηφιακό γιουάν βρίσκεται σε ανάπτυξη από το 2014 και έχει δοκιμαστεί επανειλημμένα σε μεγάλη κλίμακα.
Το Ηνωμένο Βασίλειο απέχει ακόμη αρκετά από αυτό το στάδιο, ωστόσο ο τότε υπουργός Οικονομικών, Rishi Sunak, υποστήριζε θερμά την ιδέα μιας ψηφιακής λίρας, η οποία αναφερόταν στον Τύπο με το προσωνύμιο «Britcoin».
Άλλες χώρες, όπως η Νέα Ζηλανδία, καθώς και η Αυστραλία, η Νότια Αφρική και η Μαλαισία, παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις και διερευνούν τις δικές τους δυνατότητες.
Την ίδια ιδέα εξετάζουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Jerome Powell, πρώην επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Federal Reserve), είχε ανακοινώσει ότι σύντομα θα δημοσιευόταν μια λεπτομερής έκθεση σχετικά με την πιθανή δημιουργία ενός «ψηφιακού δολαρίου».
Οι προτάσεις για τον τρόπο λειτουργίας αυτών των ψηφιακών νομισμάτων θα έπρεπε να προκαλούν σοβαρό προβληματισμό, ακόμη και στους πιο δύσπιστους απέναντι στις σχετικές προειδοποιήσεις.
Οι περισσότεροι άνθρωποι, πιθανότατα, δεν θα ένιωθαν άνετα με την ιδέα ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να «παρακολουθεί όλες τις δαπάνες σε πραγματικό χρόνο».
Ωστόσο, αυτό δεν είναι απαραίτητα το πιο ανησυχητικό ενδεχόμενο.
Ακόμη πιο επικίνδυνη, σύμφωνα με τους επικριτές, είναι η ιδέα ότι τα μελλοντικά ψηφιακά νομίσματα θα μπορούσαν να είναι «προγραμματιζόμενα».
Με άλλα λόγια, θα μπορούσαν να ενσωματώνουν κανόνες που θα καθορίζουν πού, πότε και για ποιους σκοπούς επιτρέπεται να δαπανώνται τα χρήματα.
Αυτό δεν αποτελεί απλώς μια ερμηνεία ή μια «θεωρία συνωμοσίας».
Αρκεί να ακούσει κανείς όσα δήλωσε νωρίτερα εκείνη τη χρονιά ο Agustín Carstens, επικεφαλής της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (Bank for International Settlements). Ακολουθεί ξανά το σχετικό απόσπασμα, με έμφαση στο πιο κρίσιμο σημείο:
«Η κύρια διαφορά [με ένα CBDC] είναι ότι η κεντρική τράπεζα θα έχει τον απόλυτο έλεγχο των κανόνων και των κανονισμών που διέπουν τη χρήση αυτής της μορφής υποχρέωσης της κεντρικής τράπεζας, καθώς και την τεχνολογία για την επιβολή τους».
