Προϋπολογισμός: Η «μαύρη τρύπα» των ληξιπρόθεσμων χρεών στην Εφορία
Η εισπραξιμότητα σε ιστορικό χαμηλό και ο χάρτης των οφειλών που πιέζει το οικονομικό επιτελείο
Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς την Εφορία εξελίσσονται σε έναν από τους πιο κρίσιμους πονοκεφάλους για τον κρατικό προϋπολογισμό, καθώς η εισπραξιμότητα έχει υποχωρήσει σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα. Τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το οικονομικό επιτελείο αποτυπώνουν μια εικόνα που προβληματίζει, με τον «χάρτη» των οφειλών να δείχνει ότι απαιτούνται νέες παρεμβάσεις για να περιοριστεί η διόγκωση των ανεξόφλητων ποσών.
Οι υπηρεσίες της ΑΑΔΕ καταγράφουν σταθερή αύξηση των χρεών που παραμένουν απλήρωτα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ενώ σημαντικό μέρος αυτών χαρακτηρίζεται πλέον ανεπίδεκτο είσπραξης. Η τάση αυτή δημιουργεί πίεση στον προϋπολογισμό, καθώς μειώνει τα πραγματικά έσοδα και περιορίζει τα περιθώρια για δημοσιονομικούς χειρισμούς.
Παράλληλα, η χαμηλή εισπραξιμότητα αποδίδεται σε μια σειρά παραγόντων που συνδέονται τόσο με τη γενικότερη οικονομική συγκυρία όσο και με τη συμπεριφορά των φορολογουμένων. Η αύξηση του κόστους ζωής, οι υποχρεώσεις που συσσωρεύονται σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις και η αδυναμία πολλών να ανταποκριθούν στις ρυθμίσεις οδηγούν σε συνεχή διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Στο οικονομικό επιτελείο εξετάζονται ήδη νέα μέτρα που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα των εισπρακτικών μηχανισμών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται παρεμβάσεις που θα διευκολύνουν την αποπληρωμή για όσους έχουν πραγματική αδυναμία, αλλά και αυστηρότερες διαδικασίες για περιπτώσεις όπου εντοπίζεται συστηματική ασυνέπεια.
Την ίδια στιγμή, προετοιμάζονται νέες διαγραφές χρεών που έχουν χαρακτηριστεί ανεπίδεκτα είσπραξης, με στόχο να «καθαρίσει» το μητρώο από ποσά που δεν πρόκειται να εισρεύσουν ποτέ στα δημόσια ταμεία. Η διαδικασία αυτή θεωρείται αναγκαία για να αποτυπώνεται με μεγαλύτερη ακρίβεια η πραγματική εικόνα των φορολογικών εσόδων.
Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί αναδεικνύει την ανάγκη για μια πιο στοχευμένη στρατηγική στη διαχείριση των οφειλών, καθώς η διαρκής αύξηση των ληξιπρόθεσμων χρεών αποτελεί έναν από τους πιο αδύναμους κρίκους της δημοσιονομικής πολιτικής.
