Πρόστιμα με χαρτόσημο 2%: Ποια επιβαρύνονται και ποια εξαιρούνται
Πότε προστίθεται χαρτόσημο και πότε όχι
Η φορολογική νομοθεσία κάνει σαφή διάκριση ανάμεσα στα πρόστιμα που συνδέονται με κύρια φορολογική οφειλή και σε εκείνα που έχουν αυτοτελή φύση, καθορίζοντας διαφορετική μεταχείριση ως προς την επιβολή χαρτοσήμου. Σύμφωνα με πάγιες διοικητικές ερμηνείες, όπως αποτυπώνονται στις εγκυκλίους ΠΟΛ 9/1978 και ΠΟΛ 1004/1998, τα πρόστιμα και οι προσαυξήσεις που αποτελούν παρακολούθημα βασικής οφειλής προς το Δημόσιο δεν επιβαρύνονται με χαρτόσημο κατά την εξόφλησή τους. Σε αυτή την κατηγορία εντάσσονται πρόστιμα που σχετίζονται με φόρους, τέλη, εισφορές, δικαιώματα ή δασμούς.
Αντίθετα, διαφορετική αντιμετώπιση προβλέπεται για τα αυτοτελή πρόστιμα, δηλαδή εκείνα που δεν συνδέονται με κάποια κύρια φορολογική υποχρέωση. Με βάση το άρθρο 15 παρ. 19 του Κώδικα Τελών Χαρτοσήμου και την εγκύκλιο ΠΟΛ 1125/2015, τα πρόστιμα αυτά επιβαρύνονται με χαρτόσημο 2%, ενώ επιπλέον υπολογίζεται εισφορά υπέρ ΟΓΑ 20% επί του χαρτοσήμου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτοτελούς προστίμου αποτελεί το διοικητικό πρόστιμο για παραβίαση του νόμιμου χρόνου παραμονής αλλοδαπού στην Ελλάδα, όπως διευκρινίζεται στην εγκύκλιο ΔΕΕΦ Β 1114609/24.7.2018. Το πρόστιμο αυτό δεν συνδέεται με φορολογική οφειλή ούτε εισπράττεται μέσω ειδικού εντύπου του Δημοσίου, με αποτέλεσμα να υπάγεται στην επιβάρυνση χαρτοσήμου.
Έτσι, για πρόστιμο ύψους 1.000 ευρώ, το χαρτόσημο 2% ανέρχεται σε 20 ευρώ, ενώ η εισφορά υπέρ ΟΓΑ (20% επί του χαρτοσήμου) προσθέτει ακόμη 4 ευρώ. Το συνολικό ποσό πληρωμής διαμορφώνεται στα 1.024 ευρώ.
