Πλειστηριασμοί: Δικαίωσε δανειολήπτες το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
Δικαίωση δανειοληπτών στη Σλοβακία από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΔΕΕ) καταδεικνύει την απαίτηση αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας σε περίπτωση αναγκαστικού πλειστηριασμού της οικογενειακής κατοικίας για καταναλωτές που έχουν αμφισβητήσει τη νομιμότητα της μεταβίβασης της κυριότητας του ακινήτου μετά από κατάσχεση του υποθηκευμένου ακινήτου.
Η υπόθεση αφορά ζευγάρι από τη Σλοβακία με δάνειο 63.000 ευρώ, αποπληρωτέο σε μηνιαίες δόσεις έως τον Ιανουάριο του 2030, στο οποίο οριζόταν ότι η τράπεζα μπορεί να ζητήσει την εξόφληση της υπόλοιπης οφειλής σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής δόσης. Ετσι και έγινε, με την τράπεζα να προχωρά σε αναγκαστική κατάσχεση και τους δανειολήπτες σε ανακοπή κατά της κατακύρωσης. Ομως, παρά τη μη εκδίκαση της υπόθεσης το σπίτι βγήκε στο σφυρί καταλήγοντας σε εταιρεία, παρότι η δικαστική εκκρεμότητα ήταν σε γνώση της εταιρείας που το εκπλειστηρίασε.
Στη συνέχεια η εταιρεία άσκησε αγωγή έξωσης, γιατί οι δανειολήπτες αρνούνταν να ξεσπιτωθούν με αποτέλεσμα να αμφισβήτησουν τη νομιμότητα της μεταβίβασης βασιζόμενοι στα δικαιώματά τους ως καταναλωτών και στον σεβασμό της κατοικίας.
Μετά από αίτημα από το περιφερειακό δικαστήριο, η αντιδικία κατέληξε στο ΔΕΕ, το οποίο δημοσίευσε την περασμένη Τρίτη τη σημαντική απόφαση με την οποία κρίνει ότι η ύπαρξη συγκλινουσών ενδείξεων σχετικά με την ύπαρξη δυνητικώς καταχρηστικής ρήτρας στη σύμβαση δικαιολογεί την παροχή της δυνατότητας στους δανειολήπτες να επικαλεστούν τους προβλεπόμενους μηχανισμούς προστασίας.
Σε ό,τι αφορά εθνική ρύθμιση που επιτρέπει την εξωδικαστική εκτέλεση εν αναμονή της εκδίκασης αίτησης αναστολής, το δικαστήριο υποστηρίζει ότι είναι αντίθετη στο Δίκαιο της Ενωσης από τη στιγμή που υφίστανται συγκλίνουσες ενδείξεις περί της ύπαρξης καταχρηστικής ρήτρας στην καταγγελθείσα σύμβαση.
Μπορεί το δικαστήριο να μην αποφαίνεται επί της διαφοράς ενώπιον του τοπικού δικαστηρίου, το οποίο θα πρέπει να δώσει τη λύση, ωστόσο οφείλει να λάβει υπόψη την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, η οποία δεσμεύει ομοίως άλλα εθνικά δικαστήρια ενώπιον των οποίων ανακύπτει παρόμοιο ζήτημα. Τέλος, στην απόφαση σημειώνεται ότι η διαδικασία έκδοσης προδικαστικής αποφάσεως παρέχει στα δικαστήρια των κρατών-μελών της Ε.Ε. τη δυνατότητα να υποβάλουν στο δικαστήριο, στο πλαίσιο της ένδικης διαφοράς της οποίας έχουν επιληφθεί, ερώτημα σχετικό με την ερμηνεία του Δικαίου της Ενωσης ή με το κύρος πράξεως οργάνου της Ενωσης.
………………………
