Π. ΣΑΡΑΚΗΣ-ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2026: Από την ΥΠΕΡΒΑΣΗ στην Βουλή το σκάνδαλο των 16 Δις με τα αποθέματα χρυσού της χώρας.
Π. ΣΑΡΑΚΗΣ-ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2026: Από την ΥΠΕΡΒΑΣΗ στην Βουλή το σκάνδαλο των 16 Δις με τα αποθέματα χρυσού της χώρας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ
Τα αποθέματα χρυσού της χώρας (16 Δις) είναι της Ελλάδος ή της Τράπεζας της Ελλάδος ;;;
Ολόκληρη η ομιλία:
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Στον Προϋπολογισμό του 2026 συζητάμε συνήθως για φόρους, δαπάνες, και πλεονάσματα.
Σήμερα όμως δεν θα καταχραστώ το βήμα της Βουλής για να επαναλάβω ενώπιόν σας και ενώπιον του Ελληνικού Λαού τα ίδια και τα ίδια ζητήματα, που αναδείξατε ήδη ή που θα αναδείξετε στην συνέχεια της συζήτησης οι συνάδελφοι.
Γνωρίζει άλλωστε ακόμη και ο τελευταίος Πολίτης αυτής της χώρας ότι και ο φετινός Προϋπολογισμός είναι Προϋπολογισμός ακρίβειας και έμμεσης φορολογίας, που στηρίζεται στην ληστεία του «φόρου πληθωρισμού» και την «υπερ-εξάρτηση από τον ΦΠΑ».
Πράγματι, από τα επίσημα απολογιστικά στοιχεία προκύπτει, ότι, από το 2019, τα γενικά φορολογικά έσοδα έχουν αυξηθεί σχεδόν κατά 44% και τα έσοδα του ΦΠΑ πάνω από 65%.
Έτσι, μιλάμε για έναν ακόμη προϋπολογισμό συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους και περαιτέρω επιδείνωσης των πραγματικών εισοδημάτων και της αγοραστικής δύναμης του συνόλου σχεδόν της κοινωνίας, με το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών να παραμένει χαμηλότερο από το 2010, με 1 στους 5 να ζει σε κίνδυνο φτώχειας και με τις ληστρικές αυξήσεις σε τρόφιμα, ενέργεια και ενοίκια να τρώνε οποιαδήποτε ονομαστική αύξηση μισθών ή συντάξεων.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι, από τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, προκύπτει, ότι, το 95% των Πολιτών έχει τραπεζικές καταθέσεις κάτω των 1.000 ευρώ και πολλαπλάσια χρέη σε Τράπεζες, Δημόσιο, Ασφαλιστικά Ταμεία και Παρόχους Ρεύματος.
Έτσι, γνωρίζουμε καλά όλοι εδώ μέσα ότι σήμερα μιλάμε για ακόμη έναν προϋπολογισμό ονομαστικής μόνον ανάπτυξης για τους λίγους, που δεν είναι διαρθρωτική. Μια δημιουργική ανάπτυξη-βιτρίνα του real estate και των υπερκερδών του τραπεζικού συστήματος, των παρόχων ενέργειας, των σούπερ μάρκετ και των μεγάλων μόνον επιχειρήσεων που μονοπωλούν τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης. Μια πλασματική ανάπτυξη με τεράστιο επενδυτικό κενό και πολύ αργή σύγκλιση με τον μέσο όρο της ΕΕ.
Μιλάμε, λοιπόν, για έναν ακόμη προϋπολογισμό υψηλών πλεονασμάτων που δεν επιστρέφουν στην κοινωνία, αφού το ΥΠΟΙΚ κρατά 10 περίπου δις υπερ-έσοδα από τα ματωμένα πλεονάσματα, αντί να τα κατευθύνει στην ανακούφιση της κοινωνίας από τις λάθος επιλογές της κυβέρνησης ως προς την δήθεν σωστή πλευρά της ιστορίας.
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Σήμερα θα θέσω ενώπιόν σας και ενώπιον του ελληνικού λαού ένα ζήτημα που είναι πιο θεμελιώδες από τα δημοσιονομικά μεγέθη του προϋπολογισμού. Το ζήτημα που αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς των αποθεμάτων χρυσού της χώρας.
Δηλαδή το καυτό ερώτημα αν ο χρυσός μας είναι της Ελλάδος ή της Τράπεζας της Ελλάδος.
Το ζήτημα αυτό δεν το φέρνω ενώπιόν σας τυχαία, αλλά με έναυσμα το πρόσφατο ιταλικό προηγούμενο που προέκυψε ακριβώς ενόψει της ψήφισης του ιταλικού Προϋπολογισμού και που αποδεικνύει ότι το θέμα καίει και ότι η Ευρωζώνη δεν θέλει να ανοίξει ούτε ως συζήτηση.
Στην Ιταλία, λοιπόν, όπως διαβάζω στην αναλυτική αρθρογραφία της ηλεκτρονικής εφημερίδας ΥΠΕΡΒΑΣΗ, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που στηρίζει την πρωθυπουργό Μελόνι, έφερε μέσα στη διαδικασία του Προϋπολογισμού μια τροπολογία που αρχικά διατύπωνε ότι οι τα αποθέματα χρυσού που τηρούνται στην Τράπεζα της Ιταλίας ανήκουν στο Ιταλικό Κράτος.
Λίγες όμως ημέρες μετά, η ίδια πολιτική πλευρά αναδιατύπωσε την πρόταση και αντί για ρητή αναφορά στο “Κράτος”, έβαλε μια “αυθεντική ερμηνεία” της ισχύουσας διάταξης, ώστε να λέγεται ότι τα αποθέματα χρυσού ανήκουν στον ιταλικό Λαό, με ρητή μάλιστα επισήμανση ότι η διαχείριση τους παραμένει στην Τράπεζα της Ιταλίας.
Το πρακτορείο Reuters επιβεβαιώνει ότι η διατύπωση μαλάκωσε, από «ανήκει στο κράτος» σε «ανήκει στον λαό, για να περιοριστούν οι αντιδράσεις της Τράπεζας της Ιταλίας και της ΕΚΤ, που κάλεσε την ιταλική κυβέρνηση να επανεξετάσει την αρχική τροπολογία, επικαλούμενη ότι αυτή δήθεν παραβίαζε την ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας της Ιταλίας.
Η οποία, με την σειρά της, στην επίσημη ενημέρωσή της, αναφέρει ρητά ότι οι 2.852 τόνοι των ιταλικών αποθεμάτων χρυσού δεν είναι του ιταλικού κράτους, αλλά ότι είναι δικά της, επισημαίνοντας ότι της ανήκει το ιδιοκτησιακό τους δικαίωμα.
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Όπως αντιλαμβάνεστε μιλάμε για σύγκρουση δύο διαμετρικά αντίθετων αντιλήψεων. Αυτής που θεωρούσαμε δεδομένη μέχρι σήμερα, ότι δηλαδή τα αποθέματα χρυσού ανήκουν στο κράτος και της αντίθετης της ΕΚΤ, που ισχυρίζεται ότι τα αποθέματα των κρατών-μελών της Ευρωζώνης ανήκουν κατά κυριότητα στις εθνικές τους κεντρικές τράπεζες.
Στην Ελλάδα, το ίδιο αυτό ζήτημα είναι ακόμη πιο φλέγον, αφού η θεμελιώδης διαφορά μας με την Ιταλία, αλλά και με όλα τα σοβαρά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, είναι ότι η δική μας κεντρική τράπεζα, η Τράπεζα της Ελλάδος, σε αντίθεση με την αντίστοιχη ιταλική, είναι ιδιωτική ανώνυμη εταιρεία αγνώστων μετόχων πλειοψηφίας και, μάλιστα, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία και με μοναδικό προηγούμενο την κεντρική τράπεζα του Βελγίου, είναι και εισηγμένη στο χρηματιστήριο.
Με το ίδιο αυτό σκεπτικό, ο κος Πρωθυπουργός, θα μπορούσε να βάλει στο Χρηματιστήριο και την ΑΑΔΕ, την Επιθεώρηση Εργασίας, ακόμη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα της δημιουργικής αριστείας που επαγγέλλεται η κυβέρνηση των Φραπέδων και των εγκληματιών του λευκού κολάρου.
Με αυτή, λοιπόν, την κυριολεκτικά προκλητική νομική μορφή και πραγματικότητα, η ΤτΕ, καταστατικά, κατέχει και διαχειρίζεται τα επίσημα συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας, στα οποία περιλαμβάνονται τα σε συνάλλαγμα και χρυσό διαθέσιμα της Τράπεζας της Ελλάδος και του Δημοσίου.
Έτσι, το ίδιο το θεσμικό κείμενο του καταστατικού της ΤτΕ αναγνωρίζει ότι υπάρχει διπλή πηγή προέλευσης. Τα διαθέσιμα της ΤτΕ και τα διαθέσιμα του Δημοσίου, υπό θεματοφυλακή και διαχείριση από την ΤτΕ.
Αυτό, λοιπόν, από μόνο του γεννά το ερώτημα:
Πόσος ακριβώς από τον χρυσό αυτών των αποθεμάτων είναι της Τράπεζας της Ελλάδος και πόσος του Ελληνικού Δημοσίου και, έτσι, του Ελληνικού Λαού ;;;
Στις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις της χρήσης 2024, η ΤτΕ εμφανίζει «Χρυσό και απαιτήσεις σε χρυσό» 152,2 τόνους (4.892,9 χιλ. ουγγιές), με αποτίμηση 12.286,5 εκατ. ευρώ στις 31/12/2024 και, μάλιστα, παραθέτει και την εξής ανάλυση:
⦁ 114,6 τόνοι: χρυσός σε ράβδους, «στην κατοχή της Τράπεζας»
⦁ 30,7 τόνοι: «απαίτηση σε χρυσό έναντι του Ελληνικού Δημοσίου» (συνδεδεμένη με καταβολή ποσού συμμετοχής της Ελλάδος στο ΔΝΤ από την ΤτΕ) και
⦁ 7,0 τόνοι μη τυποποιημένος χρυσός και χρυσά νομίσματα, με ειδική μνεία στις χρυσές λίρες.
Στην πιο πρόσφατη αποτίμηση, στην ενδιάμεση χρηματοοικονομική κατάσταση της ΤτΕ της 31/10/2025, το κονδύλι «Χρυσός και απαιτήσεις σε χρυσό» εμφανίζεται αποτιμημένο στα 15.921,8 εκατ. ευρώ.
Υπάρχουν αριθμοί. Υπάρχει ισολογισμός. Υπάρχει λογιστική κατάταξη.
Αλλά δεν υπάρχει το πολιτειακά αυτονόητο. Μια ρητή, καθαρή, νομοθετική δήλωση για το ιδιοκτησιακό δικαίωμα επί του συνόλου των αποθεμάτων χρυσού της χώρας και αντίστοιχα μια ενημέρωση της Βουλής για το αν υπάρχουν ή όχι βάρη, δεσμεύσεις, ή οποιαδήποτε άλλη μορφή επιβάρυνσης τους.
Εδώ ακριβώς κύριε Πρόεδρε και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προκύπτει το καίριο ερώτημα:
Τα 16 δις των αποθεμάτων χρυσού της χώρας, είναι της Ελλάδος ή της Τράπεζας της Ελλάδος και, έτσι, της ΕΚΤ και του Ευρωσυστήματος ;;;
Την καθοριστική απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί να την δώσει μόνον η απάντηση ενός άλλου ερωτήματος που όλοι αποφεύγουν να απαντήσουν.
Πως, πότε και από ποιόν αποκτήθηκε και πληρώθηκε ιστορικά ο χρυσός που διαμόρφωσε τα σημερινά ελληνικά αποθέματα που σήμερα φυλάσσονται και διαχειρίζονται από την Τράπεζα της Ελλάδος ;;;
Γιατί αν πράγματι ένα μέρος αυτού του χρυσού αποκτήθηκε με κεφάλαια της ίδιας της Τράπεζας της Ελλάδος, τότε αυτό το μέρος – και μόνον αυτό – μπορεί πράγματι να θεμελιώσει ένα περιορισμένο στην αντίστοιχη μόνο ποσότητα ιδιοκτησιακό της δικαίωμα.
Ενώ, αντιστοίχως, το ιδιοκτησιακό δικαίωμα του συνόλου της υπόλοιπης ποσότητας που αποκτήθηκε με το δημόσιο χρήμα και τα κεφάλαια του ελληνικού κράτους ανήκει αδιαμφισβήτητα στο Ελληνικό Δημόσιο και, έτσι, στον Ελληνικό Λαό.
Από το ιστορικό της ίδιας της Τράπεζας της Ελλάδος ως προς την σημερινή διαμόρφωση των αποθεμάτων χρυσού της χώρας, προκύπτει, ότι μόνον ένα μέρος των αποθεμάτων μπορεί να συνδέεται με αγορές χρυσού από το κοινό και με πράξεις διαχείρισης.
Έτσι, το ιδιοκτησιακό δικαίωμα δεν μπορεί να αποφασιστεί πολιτικά με μια απλή διατύπωση, ακόμη και αν αυτή προέρχεται από την ίδια την ΕΚΤ, η οποία επισημαίνει ότι όλες οι πράξεις επί των αποθεμάτων χρυσού πάνω από ορισμένα όρια υπόκεινται σε υποχρεωτική έγκριση της.
Απαιτούνται στοιχεία, παραστατικά αγορών, πωλήσεων, πληρωμών και εισπράξεων, λογαριασμοί, και, έτσι, αναγκαστικά…..
Απαιτείται η διενέργεια ειδικού για τον σκοπό αυτό Λογιστικού Ελέγχου και Πραγματογνωμοσύνης !!!
Η ανεξαρτησία της ΤτΕ είναι θεσμικά κατοχυρωμένη στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Όμως η ανεξαρτησία της αυτή, όπως σωστά υπογραμμίζει η ίδια η ΕΚΤ, αποσκοπεί στο να προστατέψει τη νομισματική πολιτική από βραχυπρόθεσμες πιέσεις και όχι να δημιουργήσει «γκρίζες ζώνες» γύρω από το ποιανού είναι η δημόσια περιουσία.
Όταν, λοιπόν, το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο αντιμετωπίζει ως “κόκκινη γραμμή” ακόμη και την αποσαφήνιση της κυριότητας, τότε η “ανεξαρτησία” της Τράπεζας της Ελλάδος παύει να είναι εγγύηση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και γίνεται μηχανισμός πολιτικής απονεύρωσης της λαϊκής κυριαρχίας επί των αποθεμάτων χρυσού της χώρας.
Και εδώ, ακριβώς, κύριε Πρόεδρε και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι βρίσκεται η ουσία. Αν, πράγματι, ο χρυσός είναι περιουσία του Δημοσίου, η κοινωνία δικαιούται να ξέρει τι ακριβώς υπάρχει, πού φυλάσσεται, με ποιον τίτλο κατέχεται και αν φέρει οποιοδήποτε βάρος και δέσμευση. Και αν ένα μέρος του είναι περιουσία της ΤτΕ, και αυτό επίσης πρέπει να αποτυπώνεται ξεκάθαρα και διακριτά.
Ξαναθέτω λοιπόν τω ερώτημα εδώ ενώπιόν σας και σας προκαλώ, όσοι τολμάτε, να το απαντήσετε, πρώτα στον εαυτό σας και μετά στους Πολίτες τους οποίους εκπροσωπείτε.
Τα αποθέματα χρυσού είναι της Ελλάδος ή της Τράπεζας της Ελλάδος; Ανήκουν στον Ελληνικό Λαό ή στους μετόχους της ΤτΕ; Είναι διαθέσιμα ή μήπως είναι και αυτά εκχωρημένα και ενεχειριασμένα στους δανειστές για την εξασφάλιση του χρέους; Κύριε Πρωθυπουργέ, μήπως εκτός από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, υπάρχει ανεξέλεγκτη κατανάλωση φραπέδων και στην Τράπεζα της Ελλάδος;
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Όταν δεν υπάρχει ρητή απάντηση, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Είναι πολιτική πράξη. Και η θολούρα των γκρίζων ζωνών στο ζήτημα της κυριότητας των αποθεμάτων χρυσού της χώρας είναι ανοικτή πρόσκληση για κάθε λογής αυθαιρεσία. Σήμερα και αύριο.
Τι ζητώ, λοιπόν, στον Προϋπολογισμό του 2026;
Νομοθετική αποσαφήνιση και λογοδοσία.
Ζητώ μια νομοθετική παρέμβαση αντίστοιχη με την ιταλική. Όχι για να μετατρέψουμε τον χρυσό της χώρας σε πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά για να κλείσουμε θεσμικά το κενό.
Ζητώ λοιπόν τη νομοθετική ρύθμιση για την αποσαφήνιση του ιδιοκτησιακού δικαιώματος των αποθεμάτων χρυσού της χώρας, κατόπιν Λογιστικού Ελέγχου και Πραγματογνωμοσύνης.
Έτσι, μια ρεαλιστική δέσμη 4 παρεμβάσεων στον Προϋπολογισμό 2026 θα μπορούσε να περιλαμβάνει τα εξής:
Την Δημιουργία «Εθνικού Μητρώου Χρυσού». Με ρητή διάταξη διαφάνειας και ετήσια υποχρέωση της ΤτΕ να δημοσιεύει και να υποβάλλει στη Βουλή αναλυτικό πίνακα που να διακρίνει ποσοτικά και ποιοτικά τον χρυσό που κατέχεται για ίδιο λογαριασμό, για λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου και τυχόν άλλων φορέων, με σαφή αναφορά σε τόπους φύλαξης και είδος (ράβδοι, νομίσματα, λοιπά).
Την πρόβλεψη διάταξης περί «Μη δημοσιονομικής χρήσης» χωρίς τις νόμιμες διαδικασίες, ώστε να μην μπορεί κανείς να διαχειριστεί τα αποθέματα χρυσού της χώρας σα να ήταν το ταμείο του μήνα, όπως ακριβώς επικαλείται η ΕΚΤ στην ιταλική περίπτωση.
Την διενέργεια «Λογιστικού Ελέγχου και Πραγματογνωμοσύνης», με ιστορικό έλεγχο, από ιδρύσεως της ΤτΕ μέχρι και σήμερα, της κτήσης, φύλαξης, διαχείρισης, μετατροπών, αγορών, πωλήσεων, πληρωμών και εισπράξεων των αποθεμάτων χρυσού που διαμόρφωσαν το σημερινό απόθεμα, από ανεξάρτητους ορκωτούς ελεγκτές και πλήρη πρόσβαση σε όλα τα σχετικά αρχεία του ελληνικού κράτους και της ΤτΕ.
Την ρητή νομοθετική απάντηση στο ερώτημα της κυριότητας στο τέλος του ελέγχου.
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Η περίπτωση της Ιταλίας απέδειξε για μια ακόμη φορά, ότι, όταν μια κυβέρνηση θέλει να βάλει σε νόμο τη φράση «του Λαού», η Ευρώπη των Τραπεζών, προκειμένου να μην απαντήσει ποτέ στο καυτό ερώτημα, όπως εν προκειμένω αυτό του ιδιοκτησιακού δικαιώματος των αποθεμάτων χρυσού των κρατών-μελών του Ευρωσυστήματος, απαντά παρελκυστικά, με το αποπροσανατολιστικό επιχείρημα της ανεξαρτησίας των κεντρικών τραπεζών.
Έτσι, λοιπόν, ήρθε η ώρα να μάθουμε με ακρίβεια πόσα ακριβώς αποθέματα χρυσού έχουμε ως χώρα, που βρίσκονται και, ακόμη περισσότερο, σε ποιον ανήκουν. Στην ΤτΕ και την ΕΚΤ ή στο Ελληνικό Δημόσιο και, έτσι, στον Ελληνικό Λαό ;;;
Η Ιταλία, με 2.452 τόνους, άνοιξε τον δημόσιο διάλογο εντός ΕΕ και η ΕΚΤ έδειξε μέχρι που «επιτρέπει» να φτάσει μια κυβέρνηση.
Η Ελλάδα, με 152,2 μόλις τόνους χρυσού, δεν έχει δικαιολογία να κρύβεται πίσω από σιωπές και αμφισημίες. Αν ο χρυσός είναι «εθνικό αποθεματικό», τότε ας το αποδείξουμε θεσμικά. Και αν είναι εν μέρει της ΤτΕ, τότε ας το τεκμηριώσουμε και αυτό με αδιαμφισβήτητα στοιχεία.
Το μόνο που δεν επιτρέπεται να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να κολυμπάμε στην «γκρίζα ζώνη» των «θολών νερών» του να μην ξέρει κανείς επίσημα, καθαρά και μετρήσιμα, τι ανήκει σε ποιόν και ποιανού είναι τι.
Ειδικά σήμερα, υπό τις παρούσες, ύποπτες γεωπολιτικές συνθήκες, υπό τις οποίες η γερμανική Bundesbank τρέχει ειδικό πρόγραμμα επαναπατρισμού και αναδιάταξης της φύλαξης των γερμανικών αποθεμάτων χρυσού, με μαζικούς επαναπατρισμούς από ΗΠΑ και Γαλλία στην Φρανκφούρτη και με την δημοσιοποίηση καταλόγων ράβδων και διαδικασιών ελέγχου γνησιότητας και βάρους.
Σας ευχαριστώ.
