Ομολογιούχοι των κόκκινων δανείων τους και πιστωτές του εαυτού τους οι ελληνικές τράπεζες !!!

Ο απόλυτος ορισμός της ευρωπαϊκής τραπεζικής απάτης και της ζημίας των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ το καρουζέλ των τιτλοποιήσεων των κόκκινων δανείων των ελληνικών τραπεζών

Επανερχόμαστε για μια ακόμη φορά στην εν εξελίξει έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τις τιτλοποιήσεις των μη εξυπηρετούμενων απαιτήσεων των ελληνικών τραπεζών, των λεγόμενων κόκκινων δανείων, και τις αντίστοιχες μεταβιβάσεις τους στα οχήματα ειδικού σκοπού (SPVs) της Ιρλανδίας και του Λουξεμβούργου. Και επαναλαμβάνουμε και αυτή την φορά, ότι, πρόκειται για το κορυφαίο στην παγκόσμια οικονομική ιστορία έγκλημα του λευκού κολάρου, επειδή είναι το μοναδικό που διαπράττεται ταυτόχρονα με την εγγύηση του δημοσίου ενός κράτους μέλους της ΕΕ, με την οριζόντια συγκάλυψη όλων των αρμών της ελληνικής πολιτείας, των αρμοδίων θεσμών της ΕΕ, της ΕΚΤ-SSM και της εθνικής μας κεντρικής τράπεζας (ΤτΕ ), καθώς επίσης και με την ένοχη και βολική ανοχή της ελληνικής τουλάχιστον Δικαιοσύνης. Το ερώτημα, όμως, και αυτή την φορά, παραμένει ακόμη το ίδιο. Θα τολμήσουν οι λειτουργοί της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας να ανοίξουν επιτέλους τους ασκούς του ελληνικού τραπεζικού Αιόλου;;; Γιατί αν το τολμήσουν, εμείς στην ΥΠΕΡΒΑΣΗ επιβεβαιώνουμε για μια ακόμη φορά την απόλυτη δέσμευση μας να συνδράμουμε το έργο τους, καταθέτοντας ως ειδικοί μάρτυρες στην έρευνα και προσκομίζοντας στους αρμόδιους Εισαγγελικούς Λειτουργούς εκατοντάδες εξώδικες καταγγελίες Μελών μας που αποδεικνύουν όλα θα διαβάσετε στην συνέχεια…..

Γράφει ο Κυριάκος Τόμπρας
Οικονομολόγος, Διδάκτωρ Οικονομικού Πανεπιστημίου Salerno, Πρόεδρος Υπέρβασης

Οι τιτλοποιημένες απαιτήσεις από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (ΜΕΔ) των ελληνικών τραπεζών μεταβιβάστηκαν στα αλλοδαπά οχήματα ειδικού σκοπού (SPVs) καταπιστευτικά και, έτσι, αντίθετα προς τις διατάξεις του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/2402 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12/12/2017, σχετικά με τη θέσπιση του γενικού πλαισίου για την τιτλοποίηση, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2021/557 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 31/03/2021 και αντίθετα προς τις διατάξεις των Ν 3156/2003, Ν 4354/2015, Ν 4649/2019 και Ν 5072/2023, με εικονικές και, έτσι, άκυρες συμβάσεις πώλησης, με αποτέλεσμα….

Τα αλλοδαπά SPVs των αντίστοιχων τιτλοποιήσεων να μην έχουν στην πραγματικότητα αποκτήσει οριστικά τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των τιτλοποιημένων με το Ν 3156/2003 απαιτήσεων ΜΕΔ των ελληνικών τραπεζών.

Το ζήτημα αυτό προκύπτει, το πρώτον, από τις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις και τους ισολογισμούς των ελληνικών τραπεζών, ενώ αναδεικνύεται και από τις χειρουργικά για τον λόγο αυτό «λογοκριμένες» δημοσιεύσεις των καταχωριζομένων εγγράφων της παρ. 1, της ΥΑ 20783/9-11-2020 (ΦΕΚ Β΄4944), ακόμη και από τις αντίστοιχες του άρθ. 2, της ελαστικότερης ΥΑ 19169 ΕΞ 2024 (ΦΕΚ Β’ 946/09-02-2024). Περαιτέρω, η μη οριστική απόκτηση από τα αλλοδαπά SPVs, του ιδιοκτησιακού δικαιώματος των τιτλοποιημένων απαιτήσεων ΜΕΔ των ελληνικών τραπεζών, επιβεβαιώνεται πέρα πάσης αμφιβολίας και από το αδιάψευστο γεγονός, ότι τράπεζες και servicers αρνούνται πεισματικά να επιδείξουν, ακόμη και στα Δικαστήρια, τα πλήρη έγγραφα των αντιστοίχων συμβάσεων πώλησης και μεταβίβασης και, έτσι, αδυνατούν να αποδείξουν εγγράφως, ότι, οι απαιτήσεις ΜΕΔ των ενεργητικών τους πωλήθηκαν πραγματικά και μεταβιβάστηκαν οριστικά στα αλλοδαπά SPVs, στα πλαίσια παραδοσιακών-κλασσικών τιτλοποίησεων (True Sale-STS Securitizations), που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθ. 10 και 14, Ν 3156/2003 και του άρθ. 3 και 3α, Ν 4354/2015, όπως ρητά ορίζεται στο άρθ. 2, παρ. 1, Ν 4649/2019, ήτοι κατά τις διατάξεις των άρθρων 513 επ. AK και 455 επ. ΑΚ.

Έτσι, οι ελληνικές τράπεζες, αντί να αποξενωθούν πλήρως από τις τιτλοποιημένες απαιτήσεις ΜΕΔ των ενεργητικών τους, όπως ρητά επιτάσσει ο Κανονισμός (ΕΕ) 2Ο17/24Ο2, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2021/557, καθώς επίσης και οι διατάξεις των Ν 3156/2003, Ν 4354/2015, Ν 4649/2019 και Ν 5072/2023, συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να διατηρούν τον ουσιαστικό οικονομικό και διαχειριστικό τους έλεγχο και την εξουσία διάθεσής τους…..

με τις εικονικές τους πωλήσεις στα αλλοδαπά SPVs των τιτλοποιήσεων, στην πραγματικότητα, να έχουν εργαλειοποιηθεί προς τον σκοπό της λογιστικής μόνο αναδιάρθρωσης των ενεργητικών των ελληνικών τραπεζών και του δημιουργικού καλωπισμού των οικονομικών καταστάσεων και των ισολογισμών τους.

Περαιτέρω, το Ελληνικό Δημόσιο, δια του Σχεδίου «Ηρακλής», παρείχε κρατικές εγγυήσεις σε όλες τις «Senior» ομολογίες που εξέδωσαν τα αλλοδαπά SPVs, έναντι του συνόλου των τιτλοποιημένων απαιτήσεων ΜΕΔ των ελληνικών τραπεζών. Όμως, η EUROSTAT έχει επανειλημμένα απαιτήσει την εγγραφή του συνόλου των κρατικών αυτών εγγυήσεων του Σχεδίου «Ηρακλής» στο δημόσιο χρέος της Ελλάδος, επισημαίνοντας τον δημοσιονομικό κίνδυνο της κατάπτωσής τους, που μετακυλίεται, έτσι, στους Έλληνες και τους Ευρωπαίους Φορολογούμενους.

Και τούτο, λόγω της υψηλής επισφάλειας και της ευλόγως πιθανολογούμενης αθέτησης πληρωμής των ανωτέρω «Senior» ομολογιών που εξέδωσαν για τον σκοπό αυτό τα αλλοδαπά SPVs των τιτλοποιήσεων…..

με τον δημοσιονομικό αυτό κίνδυνο να οφείλεται, κυρίως, στα εξής:

⦁ Στην κακή ποιότητα των απαιτήσεων ΜΕΔ που ενσωματώθηκαν στις «Senior» ομολογίες των αντίστοιχων τιτλοποιήσεων των ελληνικών τραπεζών, στις οποίες, σε πλήρη αντιδιαστολή με το αντίστοιχο ιταλικό μοντέλο τιτλοποιήσεων τραπεζικών απαιτήσεων (Cartolarizzazione) το οποίο, υποτίθεται, ότι δήθεν ακολούθησαν και οι ελληνικές τράπεζες, περιλαμβάνονται, κατά συντριπτική πλειοψηφία, μη εξυπηρετούμενες απαιτήσεις δανείων, ενώ οι αντίστοιχες ιταλικές τιτλοποιήσεις περιλαμβάνουν τραπεζικές απαιτήσεις όχι μόνον ενήμερες κατά τους χρόνους των τιτλοποιήσεων τους, αλλά και με μακροπρόθεσμη πρόβλεψη ότι αυτές θα παραμείνουν εξυπηρετούμενες καθόλη την διάρκεια ισχύος των αντιστοίχων «Senior» ομολογιών στις οποίες ενσωματώθηκαν. Για το ζήτημα, άλλωστε, της ποιότητας των τιτλοποιημένων τραπεζικών απαιτήσεων που λαμβάνουν κρατικές εγγυήσεις, το υπερισχύον του ελληνικού, ενωσιακό δίκαιο, ήτοι η Οδηγία 2014/59/ΕΕ και ο Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014, μεταξύ των λοιπών, άκρως περιοριστικών προϋποθέσεων χορήγησης τέτοιων εγγυήσεων, ρητά αναφέρουν, ότι, κρατικές εγγυήσεις επιτρέπεται να παρέχονται μόνον εξαιρετικά, επί νεοεκδοθεισών μόνον υποχρεώσεων και υπό τον όρο ότι το μέτρο αυτό είναι προσωρινό, αναλογικό και χωρίς να καλύπτει ζημίες που έχουν ήδη επέλθει ή που είναι πιθανόν να επέλθουν, όπως, εν προκειμένω, οι ζημίες των τιλοποιημένων απαιτήσεων ΜΕΔ των ελληνικών τραπεζών.

⦁ Στα ιδιαιτέρως αρνητικά οικονομικά στοιχεία των αλλοδαπών SPVs των τιτλοποιήσεων, λόγω των προδήλως ανεπαρκών ίδιων κεφαλαίων και των κατ’ ουσία ανύπαρκτων περιουσιακών τους στοιχείων και των λοιπών τους εσόδων, που στοιχειοθετούν την απολύτως αρνητική πιστοληπτική αξιολόγηση και το προδήλως ανύπαρκτο αξιόχρεο τους, έναντι του μεγέθους των δυσανάλογων προς την οικονομική τους υπόσταση υποχρεώσεων που ανέλαβαν με την έκδοση των «Senior» ομολογιών των τιτλοποιήσεων των απαιτήσεων ΜΕΔ των ελληνικών τραπεζών. Αποτέλεσμα όλων αυτών σήμερα είναι, το Ελληνικό Δημόσιο, με το Σχέδιο «Ηρακλής», να έχει στην πραγματικότητα χορηγήσει κρατικές εγγυήσεις με δημόσιους χρηματοδοτικούς πόρους, σε τίτλους ομολογιών οι οποίοι, από μόνοι τους, δηλαδή χωρίς την κρατική εγγύηση, δεν είναι διαπραγματεύσιμοι στις αγορές, επειδή συγκαταλέγονται στην κατηγορία που οι επενδυτές αποκαλούν «σκουπίδια».

Έτσι, επειδή οι τιτλοποιημένες αυτές απαιτήσεις ΜΕΔ δεν πωλήθηκαν στα αλλοδαπά SPVs πραγματικά και οριστικά, αλλά, αντιθέτως, παραμένουν μέχρι και σήμερα στον ουσιαστικό οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο και την εξουσία διάθεσης των ελληνικών τραπεζών ή/και των ομίλων στους οποίους αυτές ανήκουν….

Οι κρατικές εγγυήσεις του Σχεδίου «Ηρακλής» στις «Senior» ομολογίες των τιτλοποιήσεων, ενίσχυσαν μόνο την δημιουργική λογιστική της ωραιοποίησης των οικονομικών καταστάσεων και των ισολογισμών των ελληνικών τραπεζών.

Και τούτο, επειδή, αντί της διάθεσής τους σε τρίτους επενδυτές, προκειμένου, έτσι, κατά την ρητή πρόβλεψη του Κανονισμού (ΕΕ) 2Ο17/24Ο2, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2021/557 και των διατάξεων των Ν 3156/2003, Ν 4354/2015 και Ν 4649/2019, με το προϊόν της είσπραξης των αντιστοίχων τιμημάτων, να ενισχυθεί η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών και, έτσι, η χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ελλάδος και της Ευρωζώνης, τα αλλοδαπά SPVs των τιτλοποιήσεων, έναντι των πιστωμένων μέχρι σήμερα τιμημάτων των αντιστοίχων εικονικών πωλήσεων, τα οποία ουδόλως μέχρι σήμερα καταβλήθηκαν στις ελληνικές τράπεζες, μεταβίβασαν εξασφαλιστικά σε αυτές τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των αποϋλοποιημένων τίτλων (ISIN) των «Senior» ομολογιών των συγκεκριμένων αυτών τιτλοποίησεων, τους οποίους, οι ελληνικές τράπεζες, διακρατούν διαρκώς μέχρι και σήμερα, ως ομολογιούχοι, στα ενεργητικά τους, εμφανίζοντας τις αντίστοιχες με τους τίτλους αυτούς απαιτήσεις ως ίδια περιουσιακά τους στοιχεία στις οικονομικές καταστάσεις και τους ισολογισμούς τους, στους ειδικούς για τον σκοπό αυτό λογαριασμούς που τηρούν κατά τα τυποποιημένα με τα ΔΛΠ λογιστικά τους σχέδια. Έτσι, οι ελληνικές τράπεζες συνεχίζουν να ασκούν αδιάκοπα, από την τιτλοποίησή τους μέχρι και σήμερα, τον ουσιαστικό οικονομικό και διαχειριστικού έλεγχο και την εξουσία διάθεσης των τιτλοποιημένων απαιτήσεων ΜΕΔ των ενεργητικών τους, καθόσον αυτές ασκούν κατά τα ανωτέρω τον απόλυτο ιδιοκτησιακό, νομικό, οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο και την αποκλειστική εξουσία διάθεσης του συνόλου των αποϋλποιημένων τίτλων των «Senior» ομολογιών των αντιστοίχων τιτλοποιήσεων, παραβιάζοντας ευθέως και με αδιαμφισβήτητη πρόθεση τον Κανονισμό (ΕΕ) 2Ο17/24Ο2, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2021/557 και τις διατάξεις των Ν 3156/2003, Ν 4354/2015 και Ν 4649/2019, επειδή, έτσι, αυτές παρίστανται, συμμετέχουν και ψηφίζουν στις συνελεύσεις των ομολογιούχων των αλλοδαπών αυτών SPVs των τιτλοποιήσεων, όχι μόνον ως ομολογιούχοι, αλλά, έτι περαιτέρω, ως οι μοναδικοί ομολογιούχοι των αποϋλοποιημένων τίτλων των «Senior» ομολογιών των αντιστοίχων τιτλοποίησεων των δικών τους απαιτήσεων ΜΕΔ, οι οποίες έλαβαν τις κρατικές εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου, δια των δημόσιων χρηματοδοτικών πόρων του Σχεδίου «Ηρακλής». Ως εκ τούτου….

Επειδή, σήμερα, οι ελληνικές τράπεζες, στην πραγματικότητα, είναι ομολογιούχοι των δικών τους τιτλοποιημένων στοιχείων ενεργητικού και, έτσι, κατά παγκόσμια χρηματοοικονομική πρωτοτυπία και «πατέντα» τυγχάνουν «πιστωτές του εαυτού τους», εφόσον το Ελληνικό Δημόσιο κληθεί να καταβάλει τα ποσά των συγκεκριμένων αυτών εγγυήσεων, υπό τα σημερινά δεδομένα, μοναδικοί και αποκλειστικοί δικαιούχοι τους είναι οι ίδιες οι ελληνικές τράπεζες ή/και οι όμιλοι στους οποίους αυτές ανήκουν…..

ενώ υποτίθεται, ότι, αυτές δήθεν πούλησαν οριστικά, στα αλλοδαπά SPVs των τιτλοποιήσεων, τις απαιτήσεις ΜΕΔ των ενεργητικών τους που ενσωματώνονται στις ανωτέρω «Senior» ομολογίες.

Κατόπιν αυτών, επειδή οι τιτλοποιημένες απαιτήσεις ΜΕΔ των ελληνικών τραπεζών εκχωρήθηκαν και μεταβιβάστηκαν καταπιστευτικά στους εκδοχείς των αντιστοίχων τιτλοποίησεων, ήτοι τα αλλοδαπά SPVs της Ιρλανδίας και του Λουξεμβούργου, με τον εξ αρχής σκοπό και την πρόθεση οι απαιτήσεις αυτές να παραμείνουν στον ουσιαστικό οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο και την εξουσία διάθεσης των ελληνικών τραπεζών…..

Μεθοδεύθηκε η μεταβίβασή τους στα αλλοδαπά SPVs των τιτλοποιήσεων μέσα από ένα πλέγμα κυκλικών συναλλαγών, με τις οποίες ολοκληρώθηκαν οι μεταξύ τους αντίστοιχες εικονικές πωλήσεις.

Έτσι, ελληνικές τράπεζες και αλλοδαπά SPVs, εκκαθάρισαν τις κυκλικές συναλλαγές των εικονικών αυτών μεταξύ τους πωλήσεων μόνο συμψηφιστικά, ήτοι με μια σειρά αλληλοσυνδεόμενων και αντικριζόμενων χρεώσεων και πιστώσεων των κατά ΔΛΠ αντιστοίχων λογαριασμών των λογιστικών τους σχεδίων, με τις μεταξύ τους αμοιβαίες απαιτήσεις και υποχρεώσεις να αλληλοσυμψηφίζονται, να αλληλοαντισταθμίζονται και να αλληλοακυρώνονται και με την τελική εκκαθάριση των κυκλικών αυτών συναλλαγών να επέρχεται με τον λογιστικό μόνο συμψηφισμό των αντίστοιχων χρεοπιστώσεων και των υπολοίπων των σχετικών λογαριασμών, ήτοι χωρίς ουδεμία πραγματική χρηματοροή και, έτσι, χωρίς την μεταξύ τους αντίστοιχη εισροή και εκροή χρηματικών διαθεσίμων από ταμειακές καταβολές, τραπεζικές μεταφορές, εμβάσματα ή άλλα ταμειακά ισοδύναμα, δηλαδή χωρίς νομικά και φορολογικά αποδεκτές, πραγματικές χρηματικές ροές ή άλλα ισοδύναμα χρηματοοικονομικά μέσα.

Η συγκεκριμένη αυτή μεθόδευση επινοήθηκε από τις ελληνικές τράπεζες προς τον σκοπό της λογιστικής ωραιοποίησης των οικονομικών καταστάσεων και των ισολογισμών τους, προκειμένου, έτσι, αντί της κατά την ρητή πρόβλεψη του Κανονισμού (ΕΕ) 2Ο17/24Ο2, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2021/557 και των διατάξεων των Ν 3156/2003, Ν 4354/2015 και Ν 4649/2019, ενίσχυσης της ρευστότητάς τους με τους ιδιωτικούς χρηματοδοτικούς πόρους της διάθεσης σε τρίτους επενδυτές, των «Senior» ομολογιών των αντιστοίχων τιτλοποιήσεων, η οποία, όμως, ήταν εις γνώση τους, σε κάθε περίπτωση, αδύνατη, αφού, κατά την πρακτική των αγορών, οι συγκεκριμένες αυτές «Senior» ομολογίες συγκαταλέγονται στην κατηγορία που οι επενδυτές αποκαλούν «σκουπίδια», αυτές να καταφέρουν, στον αντίποδα, να αποκομίσουν το περιουσιακό όφελος της λογιστικής μόνο βελτίωσης και, έτσι, της δημιουργικής αύξησης της κεφαλαιακής τους επάρκειας και της καθαρής τους θέσης, ιδιοποιούμενες κατά τα ανωτέρω τους δημόσιους χρηματοδοτικούς πόρους των κρατικών εγγυήσεων του Σχεδίου «Ηρακλής» στις «Senior» αυτές ομολογίες των τιτλοποιήσεων.

Έτσι, επειδή δεν επετεύχθη ο θεσμικός σκοπός της τιτλοποίησης τραπεζικών απαιτήσεων ΜΕΔ, με την ενίσχυση της ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών με τους ως άνω ιδιωτικούς χρηματοδοτικούς πόρους των αγορών και των επενδυτών, δεν ενισχύθηκε αντιστοίχως η δια των τιτλοποιήσεων αυτών, θεσμικά σκοπούμενη χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ελλάδος και της Ευρωζώνης.

Άλλωστε, η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών ισούται με τον λόγο των ιδίων κεφαλαίων τους προς τα εποπτικά σταθμισμένα ανοίγματα και τους κινδύνους των στοιχείων των ενεργητικών τους (TREA), με αποτέλεσμα, έτσι, όταν ο λόγος αυτός αυξάνεται, όπως εν προκειμένω, έστω και δημιουργικά, με την λογιστική μόνο μείωση του παρονομαστή του κλάσματος, να μειώνεται αντίστοιχα, επίσης λογιστικά, η μόχλευση του ενεργητικού τους και, έτσι, να αυξάνεται λογιστικά η καθαρή τους θέση και, ως εκ τούτου, η λογιστική τους ικανότητα για την απορρόφηση περαιτέρω ζημιών. Και, έτι περαιτέρω, επειδή για την διαμόρφωση και, ειδικότερα, για την απομείωση των εποπτικά σταθμισμένων ανοιγμάτων και των κινδύνων των στοιχείων των ενεργητικών τους, που συγκροτούν τον παρονομαστή του ανωτέρω κλάσματος….

Συνυπολογίζονται πρωτίστως οι εκτός ισολογισμού, δημόσιοι χρηματοδοτικοί πόροι των κρατικών εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου του «Σχεδίου Ηρακλής», τις οποίες, άλλως, κατά το ισχύον νομοκανονιστικό πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου, οι ελληνικές τράπεζες δεν θα μπορούσαν ποτέ να τις λάβουν εντός ισολογισμού, δηλαδή απ’ ευθείας οι ίδιες και για τις ίδιες ως άνω μη εξυπηρετούμενες απαιτήσεις ΜΕΔ των συγκεκριμένων αυτών τιτλοποίησεων.

Και τούτο, επειδή, η Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την από 01/08/2013 εφαρμογή των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων στα μέτρα στήριξης των τραπεζών στο πλαίσιο της χρηματοπιστωτικής κρίσης (2013/C 216/01), απαγορεύει ρητά την ελεύθερη δυνατότητα της κρατικής διάσωσης των τραπεζών με εγγυήσεις του δημοσίου και καθιερώνει ενιαίους ενωσιακούς όρους υπό τους οποίους τα κράτη μέλη δύνανται, κατ’ εξαίρεση μόνο, να στηρίζουν τις τράπεζες με εγγυήσεις χρηματοδότησης, ανακεφαλαιοποιήσεις ή μέτρα ανακούφισης στοιχείων ενεργητικού. Με την ίδια ως άνω Ανακοίνωση να προβλέπει ότι, σε περίπτωση κεφαλαιακού ελλείμματος, όπως εν προκειμένω, στην περίπτωση των ελληνικών τραπεζών, να υποχρεούνται να συμβάλουν πρώτοι οι μέτοχοι και οι κατώτεροι πιστωτές τους πριν από οποιαδήποτε εισφορά δημόσιων χρηματοδοτικών πόρων. Και με την ίδια αυτή, αυστηρή προϋπόθεση, να ενισχύεται περαιτέρω από το δίκαιο ανάκαμψης και εξυγίανσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, ήτοι την Οδηγία 2014/59/ΕΕ, άρθ. 31, παρ. 2, στ. γ΄, και τον Κανονισμό (ΕΕ) 806/2014, άρθ. 14, παρ. 2, στ. γ΄, που ορίζουν ως ρητό σκοπό της εξυγίανσης την προστασία των δημόσιων χρηματοδοτικών πόρων μέσω της ελαχιστοποίησης της προσφυγής σε έκτακτη δημόσια «Χρηματοπιστωτική Στήριξη», η οποία, μάλιστα, ορίζεται ρητώς στο άρθ. 2, παρ. 1, σημ. 28, της Οδηγίας 2014/59/ΕΕ και στο άρθ. 3, παρ. 1, σημ. 29, του Κανονισμού (ΕΕ) 806/2014, ως Κρατική Ενίσχυση, κατά την έννοια του άρθ. 107, παρ. 1, ΣΛΕΕ. Εξάλλου, κατά το άρθ. 32, παρ. 4, στ. δ’, της Οδηγίας 2014/59/ΕΕ και το άρθ. 18, παρ. 4, στ. δ’, του Κανονισμού (ΕΕ) 806/2014, η ανάγκη τέτοιας στήριξης αποτελεί, κατά κανόνα, ένδειξη ότι το πιστωτικό ίδρυμα τελεί σε κατάσταση αφερεγγυότητας ή επαπειλούμενης αφερεγγυότητας, εκτός μόνον αν συντρέχουν οι περιοριστικά προβλεπόμενες εξαιρέσεις του ίδιου του ενωσιακού δικαίου, όπως η κρατική εγγύηση επί νεοεκδοθεισών υποχρεώσεων ή η προληπτική ανακεφαλαιοποίηση φερέγγυου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, υπό τον όρο, όμως, ότι το μέτρο αυτό είναι προσωρινό, αναλογικό, ότι αυτό υπαγορεύεται από σοβαρή διαταραχή της οικονομίας και ότι αποβλέπει στη διαφύλαξη της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, χωρίς να καλύπτει ζημίες που έχουν ήδη επέλθει ή που είναι πιθανόν να επέλθουν, όπως, εν προκειμένω, οι ζημίες των ελληνικών τραπεζών από τις μη εξυπηρετούμενες απαιτήσεις ΜΕΔ που τιτλοποίησαν με την ανωτέρω μεθόδευση. Έτσι, η εντός ισολογισμού, απ’ ευθείας σε αυτές τις ίδιες και για τις ίδιες ως άνω, μη εξυπηρετούμενες, δικές τους απαιτήσεις ΜΕΔ των τιτλοποιήσεων, χορήγηση των κρατικών εγγυήσεων του Σχεδίου «Ηρακλής», χωρίς ουδόλως να πληρούνται οι αυστηρές προϋποθέσεις του δικαίου των κρατικών ενισχύσεων και του δικαίου ανάκαμψης και εξυγίανσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, συνιστά σήμερα και συνιστούσε και τότε, κατά τους χρόνους των αντιστοίχων τιτλοποίησεων, μέτρο κρατικής διάσωσης των ελληνικών τραπεζών με δημόσιους χρηματοδοτικούς πόρους, αντίθετο προς τα άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ, την Ανακοίνωση 2008/C 155/02, την Ανακοίνωση 2013/C 216/01, την Οδηγία 2014/59/ΕΕ και τον Κανονισμό (ΕΕ) 806/2014.

Εν κατακλείδι, οι τιτλοποιήσεις του Ν 3156/2003 των απαιτήσεων ΜΕΔ των ελληνικών τραπεζών είναι προδήλως προσχηματικές και, έτσι, παραβιάζουν ευθέως το ισχύον εθνικό και το υπερκείμενο ενωσιακό νομοκανονιστικό πλαίσιο και καθίστανται βλαπτικές για την χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ελλάδας και της Ευρωζώνης, καθώς επίσης και για τον Προϋπολογισμό, το ΑΕΠ και το ΑΕΕ της Ελλάδος και, συνεπακόλουθα, για τον Προϋπολογισμό και τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ.

Και τούτο, επειδή, η νομική μεθόδευση και η αντίστοιχη λογιστική μεταχείριση των προσχηματικών αυτών τιτλοποιήσεων, με την εικονική πώληση και την καταπιστευτική εκχώρηση και μεταβίβαση των απαιτήσεων ΜΕΔ και, ιδιαίτερα, η λογιστική αποτύπωση και μεταχείριση των αντίστοιχων λογιστικών εγγραφών και των λογαριασμών των λογιστικών τους σχεδίων, που επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν οι ελληνικές τράπεζες για την ολοκλήρωση των αντιστοίχων κυκλικών συναλλαγών με τα αλλοδαπά SPVs, με τις οποίες αποτύπωσαν λογιστικά στα βιβλία τους τις προσχηματικές αυτές τιτλοποιήσεις, κατατείνουν στην εκ προθέσεως, μη ορθή καταγραφή και, έτσι, στην απομείωση των εσόδων των ελληνικών τραπεζών που διαμορφώνουν το ΑΕΕ της Ελλάδος και την συνεπακόλουθη, αντίστοιχη μείωση του τελικού ποσού του ελληνικού Πόρου GNΙ (ΑΕΕ) στον Προϋπολογισμό της ΕΕ, με αποτέλεσμα την εκ της αιτίας αυτής πρόκληση άμεσης ζημίας των οικονομικών συμφερόντων αυτής. Πράγματι, με την ως άνω λογιστική μεταχείριση των κυκλικών αυτών συναλλαγών, δεν αποτυπώνονται και δεν προσμετρώνται ορθά στα έσοδα των ελληνικών τραπεζών που διαμορφώνουν το ελληνικό ΑΕΕ τα εξής:

⦁ Η προστιθέμενη αξία των έμμεσα μετρούμενων υπηρεσιών διαμεσολάβησης (FISIM) των προμηθειών, των τόκων και των λοιπών υπηρεσιών που αυτές παρέχουν στα αλλοδαπά SPVs των τιτλοποιήσεων, ως υπηρεσία χορήγησης δανεισμού από τις πιστώσεις των τιμημάτων των εικονικών μεταξύ τους συμβάσεων πώλησης των απαιτήσεων ΜΕΔ των ενεργητικών τους, ενώ η προστιθέμενη αυτή αξία πρέπει να προσμετράται στο ελληνικό ΑΕΠ ως παραγωγή εξαγόμενων χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και, έτσι, να προσαυξάνει αντίστοιχα και το ελληνικό ΑΕΕ, με τις διασυνοριακές ροές των λογιστικοποιημένων εσόδων των αντιστοίχων προμηθειών και των τόκων να εγγράφονται, κατά το πρότυπο ESA 2010, υπό τους κωδικούς εσόδων ΑΕΕ «P.119» για το FISIM, «P.62» για την εξαγωγή της υπηρεσίας δανεισμού, «D.41» για το καθαρό επιτοκιακό μέρος, «B.1g» για την προστιθέμενη αξία και «B.5g» για το τελικό ΑΕΕ.

⦁ Το εισόδημα των ελληνικών τραπεζών που εγγράφεται ως εισροή υπό τον κωδικό «D.4» στο ελληνικό ΑΕΕ, το οποίο προέρχεται από τις «Senior» ομολογίες των τιτλοποιημένων απαιτήσεων ΜΕΔ που έλαβαν την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου του Σχεδίου «Ηρακλής», καθόσον, ενώ τα αλλοδαπά SPVs των τιτλοποιήσεων τυγχάνουν φορολογικά μη κάτοικοι Ελλάδος, τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των αποϋλοπποιημένων τίτλων των «Senior» αυτών ομολογιών ανήκουν κατά τα ανωτέρω στις ελληνικές τράπεζες, με αποτέλεσμα, έτσι, τα έσοδα από τις ταμειακές τους ροές να ανήκουν επίσης σε αυτές και να πρέπει να εγγράφονται και να αποτυπώνονται λογιστικά ως πρωτογενές εισόδημα από το εξωτερικό που προσαυξάνει το ελληνικό ΑΕΕ της περιόδου στην οποία δεδουλεύονται. Και, ειδικότερα, κατά το πρότυπο ESA 2010, όταν πρόκειται για κουπόνια και τόκους από ομολογίες τύπου «ABS» ή «Senior», όπως εν προκειμένω αυτές στις οποίες χορηγήθηκαν οι κρατικές εγγυήσεις του Σχεδίου «Ηρακλής», τα αντίστοιχα έσοδα εγγράφονται υπό τον κωδικό εσόδων ΑΕΕ «D.41», ενώ, όταν πρόκειται για διανομή από κεφάλαιο ή εταιρικά μερίδια του SPV, τα αντίστοιχα έσοδα, εφόσον αυτά αυξάνουν τα μερίσματα, εγγράφονται υπό τον κωδικό εσόδων ΑΕΕ «D.42» και, εφόσον αυξάνουν το εισόδημα από μερίδια συλλογικών επενδύσεων, αυτά εγγράφονται υπό τον κωδικό εσόδων ΑΕΕ «D.443». Ενώ, περαιτέρω, εφόσον μεταξύ του εκδοχέως SPV της τιτλοποίησης και της εκχωρήτριας των απαιτήσεων ΜΕΔ τράπεζας, υφίσταται σχέση άμεσης επένδυσης, με ποσοστό ειδικής συμμετοχής άνω του 10% και με αντίστοιχα δικαιώματα ψήφου και ελέγχου, στο ανωτέρω αυτό εισόδημα από το εξωτερικό πρέπει να συνυπολογίζονται και τα επανεπενδυμένα κέρδη, τα οποία, έτσι, εγγράφονται υπό τον κωδικό εσόδων ΑΕΕ «D.43».

ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΗΜΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ:
https://www.kinima-ypervasi.gr/tha-kataferei-i-laoura-kovesi-na-xebazosei/

Επειδή, λοιπόν, όπως έχουμε επανειλημμένα καταγγείλει, το ζήτημα αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά, πρωτίστως, ευρωπαϊκό, αφού το καρουζέλ των τιτλοποιήσεων των κόκκινων δανείων του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, εκτός από την ζημία στο ελληνικό ΑΕΠ, τα φορολογικά έσοδα και τον προϋπολογισμό της Ελλάδος, έχει περαιτέρω ζημιώσει και το ελληνικό ΑΕΕ (Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα), επί του οποίου υπολογίζεται ο Πόρος GNI (AEE) της Ελλάδος στον Προϋπολογισμό της ΕΕ, με αποτέλεσμα, έτσι, να έχει βλάψει τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ, σήμερα, από αυτό το βήμα, ξαναρωτάμε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τι γίνεται με την σχετική έρευνα που φέρεται ότι διεξάγει και αν θα προλάβουμε να δούμε σε αυτή την ζωή τα όποια αποτελέσματα ή την βολική αρχειοθέτησή της,

Οψόμεθα….