Οι ζάμπλουτοι Έλον Μασκ και Μαρκ Ζούκερμπεργκ πήραν στεγαστικά δάνεια για τις επαύλεις τους…
Mega‑mortgages, φορολογικά οφέλη, μόχλευση επενδύσεων και γιατί οι υπερ‑πλούσιοι δανείζονται αντί να πληρώνουν μετρητοίς
Ο Έλον Μασκ, ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο και ο πρώτος που οδεύει προς τρισεκατομμύριο περιουσία, κάνει κάτι που μοιάζει… παράδοξο: παίρνει στεγαστικά δάνεια. Σύμφωνα με τους Los Angeles Times, ο CEO της Tesla έχει συνάψει mega‑mortgages, όπως ένα δάνειο 61 εκατ. δολαρίων από τη Morgan Stanley για πέντε ακίνητα στην Καλιφόρνια. Για κάποιον με περιουσία 662 δισ. δολαρίων, το ποσό μοιάζει αμελητέο — αλλά η επιλογή του δεν είναι τυχαία.
Οι οικονομικοί αναλυτές εξηγούν ότι οι υπερ‑πλούσιοι χρησιμοποιούν τα στεγαστικά δάνεια ως εργαλείο διαχείρισης πλούτου. Το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους βρίσκεται «κλειδωμένο» σε μετοχές, εταιρείες και επενδύσεις, όχι σε ρευστό. Έτσι, αντί να ρευστοποιούν περιουσιακά στοιχεία, προτιμούν να δανείζονται με χαμηλό κόστος και να αφήνουν τα κεφάλαιά τους να συνεχίσουν να αποδίδουν.
Το ίδιο έκανε και ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ο οποίος το 2012 πήρε στεγαστικό δάνειο με επιτόκιο μόλις 1,05%. Με τόσο χαμηλό κόστος δανεισμού, δεν είχε κανένα νόημα να δεσμεύσει 6 εκατ. δολάρια σε μετρητά. Η δεκαετία του 2010 ήταν εποχή ιστορικά χαμηλών επιτοκίων, και πολλοί δισεκατομμυριούχοι «κλείδωσαν» εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους.
Αν οι επενδύσεις τους αποδίδουν περισσότερο από το επιτόκιο του δανείου, τότε ο δανεισμός είναι η πιο λογική επιλογή. Επιπλέον, οι τόκοι στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ μπορούν να εκπέσουν φορολογικά έως 750.000 δολάρια, μειώνοντας ακόμη περισσότερο το πραγματικό κόστος.
Η Πάρις Χίλτον ακολούθησε την ίδια στρατηγική όταν αγόρασε την έπαυλη των 63 εκατ. δολαρίων στο Μπέβερλι Χιλς. Παρά την περιουσία της, πήρε mega‑mortgage 43,75 εκατ. δολαρίων με επιτόκιο 5,25%. Και δεν είναι η μόνη: πολλοί celebrities και επιχειρηματίες δανείζονται ακόμη και όταν μπορούν να πληρώσουν μετρητοίς.
Ένας ακόμη λόγος είναι τα δάνεια με εγγύηση επενδυτικού χαρτοφυλακίου (securities‑based lending). Οι πλούσιοι δανείζονται έναντι των μετοχών τους χωρίς να τις πουλήσουν, αποφεύγοντας τον φόρο υπεραξίας. Το δανεισμένο χρήμα δεν θεωρείται φορολογητέο εισόδημα, επιτρέποντάς τους να χρηματοδοτούν τον τρόπο ζωής τους χωρίς να πληρώνουν φόρους.
Αυτή η στρατηγική συνοψίζεται στη φράση «buy, borrow, die»:
• αγοράζεις περιουσιακά στοιχεία που αυξάνουν την αξία τους,
• δανείζεσαι έναντι αυτών για να ζεις,
• και τα μεταβιβάζεις στους κληρονόμους χωρίς φόρο υπεραξίας.
