Ο “πόλεμος” του νερού: 13 Δήμοι της Αττικής οδηγούνται στην καταστροφή από τις αυξήσεις της ΕΥΔΑΠ
Η αύξηση στα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ έως και 32,65% που αποφάσισε η Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) στις 30 Δεκεμβρίου 2025 για την κατηγορία 5 που αφορά την κατανάλωση του νερού από τους Δήμους προκαλεί σημαντικές αντιδράσεις και οδηγεί στην οικονομική καταστροφή Δήμους που έχουν ιδιόκτητο δίκτυο ύδρευσης.
Με την ίδια απόφαση αυξάνεται και το πάγιο στα οικιακά τιμολόγια κατά ένα ευρώ, όμως στην κατηγορία 5 οι αυξήσεις έγιναν χωρίς να ληφθούν υπόψιν όλα τα δεδομένα.
Οι 13 Δήμοι που μπαίνουν στη μέγκενη
Μετά των 66 Δήμων της Αττικής που έτσι και αλλιώς θα κληθούν να πληρώσουν μεγάλες αυξήσεις για το νερό που καταναλώνουν οι δημοτικές υποδομές όπως σχολεία, γυμναστήρια, κολυμβητήρια υπάρχουν και 13 Δήμοι που βρίσκονται σε δεινή θέση.
Εγκλωβίστηκαν στις τεράστιες αυξήσεις των τιμολογίων της ΕΥΔΑΠ που αποφάσισε «αιφνιδιαστικά» η ΡΑΑΕΥ και οδηγούνται στην καταστροφή: Πρόκειται για τους Δήμους Λαυρεωτικής, Κρωπίας, Βριλησσίων, Διονύσου, Ραφήνας Πικερμίου, Μαρκοπούλου Μεσογαίας, Παιανίας, Φυλής, Μαραθώνα, Σαρωνικού, Παλλήνης, Σπατών Αρτέμιδος και Ωρωπού.
Μάλιστα πριν λίγες ημέρες οι 13 δήμαρχοι και οι νομικοί τους σύμβουλοι συναντήθηκαν για να καθορίσουν την κοινή υπερασπιστική γραμμή στην προσφυγή που κατατέθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) έναντι σε ένα μέτρο που όπως υποστηρίζουν τους οδηγεί στην οικονομική καταστροφή και στο «λουκέτο».
Το φράγμα του Μαραθώνα / φωτογραφία Κώστας Ασημακόπουλος ethnos.grΤο φράγμα του Μαραθώνα / φωτογραφία Κώστας Ασημακόπουλος ethnos.gr
Τι ζητούν στο ΣτΕ
Με την προσφυγή τους στο ΣτΕ οι 13 Δήμοι ζητούν να ακυρωθεί η απόφαση της ΡΑΑΕΥ και να επανεξεταστεί το πλαίσιο τιμολόγησης του νερού, ώστε να διασφαλίζεται η αρχή της ανταποδοτικότητας και της ισότιμης μεταχείρισης.
Όπως τονίζουν, δεν είναι δυνατόν να επιβάλλονται αυξήσεις για έργα τα οποία δεν αφορούν τις περιοχές τους, ενώ οι ίδιοι έχουν επενδύσει και επενδύουν σημαντικούς πόρους για τη συντήρηση και την ανάπτυξη των δημοτικών δικτύων ύδρευσης.
Πώς θα βρεθούν με οφειλές εκατομμυρίων ευρώ;
Ποια όμως είναι η ιδιαιτερότητα των 13 Δήμων που από μήνα σε μήνα θα βρεθούν να χρωστάνε εκατομμύρια ευρώ στην ΕΥΔΑΠ;
Είναι οι Δήμοι που έχουν ιδιόκτητο δίκτυο ύδρευσης και αγοράζουν στη χοντρική νερό από την ΕΥΔΑΠ. Σε αυτούς του Δήμους αντί η ΕΥΔΑΠ να τιμολογήσει στα νοικοκυριά θα τιμολογήσει στους Δήμους και αυτοί με τη σειρά τους θα πρέπει να περάσουν τις αυξήσεις στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις που βρίσκονται στην επικράτεια τους.
Άρα μετά τις αυξήσεις της τάξεως των 32,65% έχουν δύο επιλογές χωρίς καμία από τις δύο να δίνει λύση:
Α επιλογή: Να πληρώσουν τις αυξήσεις στην ΕΥΔΑΠ που όμως αυτό είναι αδύνατο διότι κανείς Δήμος δεν έχει στο ταμείο του τόσα χρήματα αλλά και αν υποθέσουμε πως τα είχε δε νομιμοποιείται να τα εκταμιεύσει καθώς δεν προβλέπονται στον προϋπολογισμό του 2026.
Β επιλογή: Να μετακυλήσουν τις αυξήσεις του 32,65% στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις όπως κάνει άμεσα η ΕΥΔΑΠ. Ούτε αυτό μπορούν να κάνουν διότι οι Δήμοι σύμφωνα με το νόμο τις όποιες μεταβολές στα τέλη ύδρευσης και δημοτικά τέλη (αύξηση ή μείωση) θα πρέπει να τις κάνουν στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς και να προβλέπονται στον προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους (2026).
«Ομηρία» και καταστροφή
Με βάση τα παραπάνω και οι 13 Δήμοι με ιδιόκτητο δίκτυο οδηγούνται στην καταστροφή και κατά άλλους σε μία ιδιότυπη «ομηρία» καθώς μόλις φύγει το 2026 θα βρεθούν χρεωμένοι εκατοντάδες χιλιάδες Ευρώ αν όχι εκατομμύρια Ευρώ στην ΕΥΔΑΠ η οποία στη συνέχεια θα διεκδικήσει τις οφειλές και θα «στραγγαλίσει» οικονομικά τους Δήμους που θα βρίσκονται διαρκώς σε μειονεκτική θέση έναντι της όποιας διαπραγμάτευσης ακόμα και στο ενδεχόμενο της πολυσυζητημένης παραχώρησης των δικτύων στην ΕΥΔΑΠ. Μέχρι όμως να γίνει νόμος του κράτους η παραχώρηση των δικτύων υδρεύσεων όλων των Δήμων της Αττικής στην ΕΥΔΑΠ το κοντέρ θα έχει τρέξει οι Δήμοι θα βρεθούν χρεωμένοι.
