Η Ελλάδα συνεχίζει να πληρώνει ακριβά το φαγητό της – και κανείς δεν αγγίζει τις πραγματικές αιτίες

Ο επίσημος πληθωρισμός μπορεί να παίζει γύρω από το 2,8% και το 2,9%, όμως η πραγματικότητα στα σούπερ μάρκετ παραμένει αμετακίνητη: οι τιμές στα τρόφιμα συνεχίζουν να ανεβαίνουν σαν να ζουν σε δικό τους σύμπαν. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα του Inflation Monitor της Τράπεζας της Ελλάδος, που δείχνει ότι η χώρα εξακολουθεί να κινείται σε υψηλότερη τροχιά από την Ευρωζώνη, όπου ο πληθωρισμός υποχωρεί στο 2%.

Και εδώ βρίσκεται το πρώτο παράδοξο: ενώ η Ευρώπη βλέπει αποκλιμάκωση σε ενέργεια, τρόφιμα και υπηρεσίες, η Ελλάδα παραμένει κολλημένη στις πιο «ευαίσθητες» κατηγορίες. Εκεί όπου ο πολίτης δεν έχει επιλογή να καταναλώσει λιγότερο. Δεν μπορείς να «κόψεις» το φαγητό, ούτε να αποφύγεις βασικές υπηρεσίες. Άρα το βάρος πέφτει ξανά στους ίδιους: στους μισθωτούς, στους χαμηλοσυνταξιούχους, στις οικογένειες που μετρούν το κάθε ευρώ.

Η ακρίβεια στα τρόφιμα δεν είναι συγκυριακή – είναι δομική

Η ΤτΕ αποδίδει την επιμονή του πληθωρισμού στα τρόφιμα και στη μικρή αποκλιμάκωση των μη ενεργειακών αγαθών. Με απλά λόγια: η ενέργεια μπορεί να “ηρέμησε”, αλλά η αγορά τροφίμων συνεχίζει να λειτουργεί σαν να μην υπάρχει αύριο. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα μιας αγοράς με λίγους μεγάλους παίκτες, αδύναμους ελέγχους και περιθώρια κέρδους που κανείς δεν αγγίζει.

Η μεταβλητότητα του πληθωρισμού μέσα στο 2025 –πτώση το φθινόπωρο, άνοδος ξανά τον χειμώνα– δεν αλλάζει την ουσία. Ο πολίτης δεν ζει με δείκτες, ζει με αποδείξεις. Και οι αποδείξεις γράφουν σταθερά το ίδιο μήνυμα: «ακριβότερα από πέρυσι».

Οι υπηρεσίες «καίνε» όσο και τα τρόφιμα

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το 4,5% στις υπηρεσίες. Εκεί δεν μιλάμε για διεθνείς κρίσεις ή εισαγόμενες πιέσεις. Μιλάμε για εγχώρια κόστη, για αυξήσεις που περνούν χωρίς αντίσταση, για μια αγορά που έχει μάθει να μετακυλίει τα πάντα στον τελικό καταναλωτή.

trofima

Και οι μισθοί; Δεν ακολουθούν. Δεν μπορούν να ακολουθήσουν. Έτσι δημιουργείται το πραγματικό χάσμα: όχι ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη, αλλά ανάμεσα στην καθημερινότητα και την επίσημη αφήγηση.

Η απόκλιση από την Ευρωζώνη δεν είναι στατιστικό θέμα – είναι κοινωνικό

Όταν η Ευρώπη βλέπει καθαρή αποκλιμάκωση και η Ελλάδα όχι, το αποτέλεσμα είναι απλό: η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων διαβρώνεται πιο γρήγορα και για μεγαλύτερο διάστημα.

Και αυτό δεν είναι «τεχνικό ζήτημα». Είναι πολιτικό. Είναι κοινωνικό. Είναι ταξικό.

Οι προβολές της ΤτΕ δείχνουν ότι η ακρίβεια ήρθε για να μείνει

Η Τράπεζα της Ελλάδος προβλέπει πληθωρισμό:

2,1% το 2026
2,2% το 2027
2,5% το 2028

Και μάλιστα με βασικούς «μοχλούς» τα τρόφιμα και τις υπηρεσίες. Δηλαδή ακριβώς εκεί όπου ο πολίτης δεν μπορεί να προστατευτεί.

Το πραγματικό ερώτημα: ποιος ωφελείται από αυτή την κατάσταση;

Αν το πρόβλημα εντοπίζεται στα τρόφιμα και στις υπηρεσίες, τότε γιατί η πολιτική αντιμετώπιση παραμένει ίδια; Γιατί οι παρεμβάσεις περιορίζονται σε προσωρινά μέτρα και επικοινωνιακές εξαγγελίες;

Γιατί δεν αγγίζονται: