Mere: Σε πλήρη αποτυχία το ρωσικό εγχείρημα των σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα!

Δεν ξέρω πόσοι το έχουν καταλάβει, αλλά στην Ελλάδα λειτουργεί εδώ και καιρό μια ρωσική αλυσίδα hard discount, η Mere. Ή, για να το πω πιο σωστά, υποτίθεται ότι λειτουργεί. Γιατί αν κρίνω από την εικόνα στην αγορά, την απήχηση στο κοινό και –κυρίως– τα οικονομικά μεγέθη, μιλάμε για ένα εγχείρημα που πέρασε σχεδόν απαρατήρητο και οδεύει ολοταχώς προς την αποτυχία.

Μεταδίδει toedolio5.gr

Η Torg Hellas, η εταιρεία που «τρέχει» το project, έχει φτάσει πλέον τα 11 καταστήματα. Και όμως, ο συνολικός τους τζίρος θυμίζει περισσότερο μια καλή καφετέρια γειτονιάς παρά μια αλυσίδα σούπερ μάρκετ με φιλοδοξίες. Υποτίθεται ότι οι Έλληνες καταναλωτές θα αγκάλιαζαν το σκληρό discount. Στην πράξη, δεν αγκάλιασαν τίποτα.

Οι επενδύσεις αυξάνονται, αλλά μαζί τους αυξάνονται και οι ζημιές. Οι συνεχείς αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου δεν δείχνουν ανάπτυξη· δείχνουν απλώς προσπάθεια να μείνει το σχήμα όρθιο. Και όσο κι αν στα business plans μιλούν για διπλασιασμούς τζίρου και επιθετική επέκταση, η πραγματικότητα στα καταστήματα λέει άλλη ιστορία.

Γιατί ας είμαστε ειλικρινείς: ποιος Έλληνας καταναλωτής θα αφήσει τις καθιερωμένες αλυσίδες για ένα κατάστημα με περίπου 1.500 κωδικούς, ελάχιστη ποικιλία, προϊόντα πάνω σε παλέτες και μια εικόνα που περισσότερο θυμίζει αποθήκη παρά σούπερ μάρκετ; Το «φθηνό» από μόνο του δεν αρκεί – ειδικά σε μια αγορά που έχει μάθει στο private label, στις προσφορές και σε ένα στοιχειώδες επίπεδο αγοραστικής εμπειρίας.

Το μάρκετινγκ δεν αγγίζει κανέναν, τα καταστήματα ανοίγουν σε σημεία που δεν τα ζητά η αγορά και το brand παραμένει ουσιαστικά άγνωστο. Δεν υπάρχει buzz, δεν υπάρχει πιστό κοινό, δεν υπάρχει λόγος να πας εκεί αν δεν μένεις δίπλα – κι ούτε τότε είναι σίγουρο.

Στο τέλος της ημέρας, η αλήθεια είναι απλή: τα Mere στην Ελλάδα απλώς… υπάρχουν. Δεν ενόχλησαν τον ανταγωνισμό, δεν άλλαξαν το παιχνίδι και σίγουρα δεν αγαπήθηκαν από τον Έλληνα καταναλωτή. Για ποιον λόγο συνεχίζουν να υπάρχουν; Αυτό μάλλον το ξέρουν μόνο όσοι βάζουν τα λεφτά. Αν και, για να είμαι ειλικρινής, βλέπουν ακριβώς αυτό που βλέπουμε όλοι.