Ληξιπρόθεσμα χρέη προς ΑΑΔΕ: Ρυθμίζονται τα μικρά, μένουν απλήρωτα τα μεγάλα…
Τα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι οι ρυθμίσεις λειτουργούν μόνο για μικρές οφειλές ενώ τα μεγάλα χρέη συνεχίζουν να διογκώνονται
Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο αυξάνονται με σταθερό ρυθμό, παρά τις διαθέσιμες ρυθμίσεις που υπάρχουν στα χαρτιά. Από τα 85,18 δισεκατομμύρια ευρώ που θεωρούνται εισπράξιμα, μόλις 3,44 δισεκατομμύρια έχουν ενταχθεί σε κάποια μορφή ρύθμισης, ποσοστό που δεν ξεπερνά το 4%. Η εικόνα αυτή δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα του υφιστάμενου πλαισίου.
Οι μικρές οφειλές ρυθμίζονται, τα μεγάλα ποσά μένουν εκτός
Τα στοιχεία της τριμηνιαίας έκθεσης του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους δείχνουν ότι οι ρυθμίσεις αποδίδουν κυρίως σε μικρά και διαχειρίσιμα ποσά. Στις οφειλές από 500 έως 10.000 ευρώ, περίπου το 15,5% έχει ρυθμιστεί, ενώ στο εύρος 2.000 έως 3.000 ευρώ το ποσοστό αγγίζει το 18%. Αντίθετα, όσο αυξάνεται το ύψος της οφειλής, τόσο μειώνεται η συμμετοχή στις ρυθμίσεις.
Διαφορετική συμπεριφορά φυσικών και νομικών προσώπων
Οι ιδιώτες εμφανίζονται πιο πρόθυμοι να ρυθμίσουν μικρές και μεσαίες οφειλές, όμως η διάθεση αυτή υποχωρεί σημαντικά όταν τα ποσά μεγαλώνουν. Αντίθετα, τα νομικά πρόσωπα παρουσιάζουν μεγαλύτερη κινητικότητα σε μεσαίες και υψηλές οφειλές, με περίπου το 25% των χρεών από 10.000 έως 20.000 ευρώ να βρίσκεται σε ρύθμιση. Παρ’ όλα αυτά, τα πολύ μεγάλα χρέη παραμένουν σχεδόν στο σύνολό τους εκτός διαδικασιών.
Οι πολύ μικρές και οι πολύ μεγάλες οφειλές μένουν ουσιαστικά αρρύθμιστες
Τα ποσοστά ρύθμισης είναι σχεδόν μηδενικά τόσο για οφειλές κάτω των 500 ευρώ όσο και για χρέη άνω των 20.000 ευρώ για τα φυσικά πρόσωπα. Στις επιχειρήσεις, το πρόβλημα μεταφέρεται σε οφειλές άνω των 150.000 ευρώ, όπου η συμμετοχή σε ρυθμίσεις είναι ελάχιστη.
Η συγκέντρωση του χρέους σε λίγους μεγαλοοφειλέτες
Η κατανομή του συνολικού χρέους αποκαλύπτει μια έντονη ανισορροπία. Πάνω από το 96% των ληξιπρόθεσμων οφειλών προέρχεται από χρέη άνω των 10.000 ευρώ. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι το 75,87% του συνολικού ποσού συγκεντρώνεται σε οφειλές άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ, οι οποίες αντιστοιχούν μόλις στο 0,26% των οφειλετών. Με απλά λόγια, ελάχιστοι χρωστούν τα περισσότερα.
Οι πολλοί μικροοφειλέτες και οι λίγοι μεγάλοι
Σχεδόν εννέα στους δέκα οφειλέτες χρωστούν έως 10.000 ευρώ, όμως το μερίδιό τους στο συνολικό χρέος δεν ξεπερνά το 3,5%. Η εικόνα αυτή αποτυπώνει το κλασικό μοτίβο «πολλοί μικροί – λίγοι μεγάλοι», όπου η πίεση για είσπραξη ασκείται κυρίως στους πρώτους, ενώ οι δεύτεροι συνεχίζουν να συσσωρεύουν χρέη.
Η διαφορά μεταξύ φυσικών και νομικών προσώπων
Τα φυσικά πρόσωπα συγκεντρώνουν συνολικά 43,13 δισεκατομμύρια ευρώ ληξιπρόθεσμων οφειλών, ενώ τα νομικά πρόσωπα φτάνουν τα 69,37 δισεκατομμύρια. Στις χαμηλές κατηγορίες οφειλών κυριαρχούν οι ιδιώτες, όμως στις πολύ μεγάλες οφειλές —άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ— τον κύριο όγκο φέρουν οι επιχειρήσεις, με χρέη που ξεπερνούν τα 59 δισεκατομμύρια ευρώ.
Το πραγματικό πρόβλημα πίσω από τα ληξιπρόθεσμα
Τα στοιχεία δείχνουν ότι το ζήτημα δεν βρίσκεται στα μικρά ποσά που ρυθμίζονται σχετικά εύκολα, αλλά στα μεγάλα χρέη που παραμένουν εκτός ρυθμίσεων. Όσο η πολιτική επικεντρώνεται στη διαχείριση των «εύκολων» οφειλών, ο όγκος των ληξιπρόθεσμων συνεχίζει να διογκώνεται.
