Κυβερνοασφάλεια στην εποχή της ΑΙ: Το κράτος μιλά για «ανθεκτικότητα», ενώ οι μικρές επιχειρήσεις μένουν εκτεθειμένες

Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει με καταιγιστικούς ρυθμούς το ψηφιακό τοπίο και, όπως παραδέχεται ο Διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής, «δεν μπορούμε καν να φανταστούμε πώς θα είναι ο κόσμος σε έναν χρόνο». Η δήλωση αυτή, που έγινε στο Insurance Forum Athens Edition 2026, συνοδεύτηκε από μια ακόμη πιο ανησυχητική διαπίστωση: η κυβερνοασφάλεια είναι πλέον ο καθοριστικός παράγοντας αξιοπιστίας για κράτος και επιχειρήσεις.

Η κυβερνοασφάλεια ως «στρατηγικός πυλώνας» αλλά για ποιους;

Ο Γ.Πιτσιλής μίλησε για έναν οργανισμό που εφαρμόζει αρχές security by design, επενδύει σε ασφαλή αποθήκευση δεδομένων και συνεργάζεται με την Ελληνική Αστυνομία για τον εντοπισμό δραστών. Παράλληλα, η ΑΑΔΕ ενημερώνει τους πολίτες για απάτες και phishing, ενώ εκπαιδεύει το προσωπικό της για να αντιμετωπίζει τις ολοένα πιο εξελιγμένες επιθέσεις.

Όλα αυτά συνθέτουν μια εικόνα ενός κράτους που θωρακίζεται. Το ερώτημα όμως είναι: θωρακίζεται για όλους ή μόνο για τον εαυτό του;

Οι κυβερνοεπιθέσεις δεν κάνουν διακρίσεις αλλά το κόστος κάνει

Ο Γ. Πιτσιλής αναγνώρισε ότι οι κυβερνοεπιθέσεις πλήττουν εξίσου δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η εκθετική αύξηση δεδομένων, η διασυνδεσιμότητα και η ταχύτητα των συναλλαγών πολλαπλασιάζουν τα σημεία ευπάθειας.

Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, έθεσε το ζήτημα εκεί όπου πραγματικά καίει: το κόστος προστασίας. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ήδη πιεσμένες από ακρίβεια, φόρους και λειτουργικά έξοδα, αδυνατούν να επενδύσουν σε συστήματα κυβερνοασφάλειας. Μια σοβαρή επίθεση μπορεί να τις οδηγήσει ακόμη και σε προσωρινό λουκέτο.

Η ασφάλιση ως «εργαλείο ρίσκου» ή ως ακόμη ένα κόστος;

Ο Γρηγόρης Σταματόπουλος της Atradius Greece ανέδειξε τη σύνδεση κυβερνοεπιθέσεων και επιχειρηματικού ρίσκου: οι επιθέσεις επηρεάζουν τη ρευστότητα, την εφοδιαστική αλυσίδα και τη συνολική λειτουργία μιας επιχείρησης. Η ασφάλιση προβάλλεται ως λύση, αλλά για πολλές ΜμΕ αποτελεί απλώς μια ακόμη δαπάνη που δεν μπορούν να σηκώσουν.

Η μεγάλη αντίφαση

Την ώρα που το κράτος μιλά για «κυβερνοανθεκτικότητα», η πραγματικότητα είναι ότι:

• οι μικρές επιχειρήσεις μένουν εκτεθειμένες
• το κόστος προστασίας αυξάνεται
• οι κυβερνοεπιθέσεις γίνονται πιο σύνθετες
• η τεχνητή νοημοσύνη πολλαπλασιάζει τα ρίσκα

Η ψηφιακή μετάβαση προχωρά, αλλά η κοινωνική μετάβαση μένει πίσω. Η τεχνολογία εξελίσσεται, αλλά η προστασία δεν είναι ισότιμη. Και όσο το κράτος θωρακίζει τα δικά του συστήματα, η αγορά – ιδίως η μικρή και μεσαία– παραμένει ο αδύναμος κρίκος.