Κυβέρνηση: Η…ανίερη σχέση εσόδων-ακρίβειας
Η ακρίβεια ήταν ήδη μεγάλο πρόβλημα και τώρα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο, καθώς για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι, λόγω αρκετών παραγόντων, η ελληνική οικονομία επηρεάζεται πολύ περισσότερο από τις περισσότερες χώρες της ευρωζώνης.
Οι κινήσεις ελέγχου του πληθωρισμού δεν φέρνουν αποτέλεσμα, όπως φάνηκε καθαρά τους δύο τελευταίους μήνες, με την αλματώδη άνοδο 4,6% και 5%, ενώ η δυσαρέσκεια της κοινωνίας μεγαλώνει. Κάτι που αναμφίβολα απειλεί να επηρεάσει ακόμη πιο έντονα τις εκλογικές επιδόσεις της κυβερνώσας παράταξης.
Η αλήθεια είναι ότι για μεγάλο διάστημα, στα χρόνια της διακυβέρνησής της, η κυβέρνηση έδειξε κάπως να… βολεύεται από την ακρίβεια, η οποία ήταν ούτως ή άλλως δύσκολη στην αντιμετώπισή της.
Υπάρχουν σοβαρές εκτιμήσεις ότι, συνολικά, μέσω της έμμεσης φορολογίας υπήρξε θετική επίπτωση στα κρατικά έσοδα της τάξης του 40%-50% σε σχέση με το 2019, ενώ η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας αύξησε και τα έσοδα μέσω της ανόδου των φορολογητέων εισοδημάτων.
Τα δύο αυτά στοιχεία, μαζί με την ανάπτυξη και την αύξηση της φορολογικής συμμόρφωσης, οδήγησαν στα μεγάλα πλεονάσματα και στη «μοιρασιά» πάσης φύσεως επιδομάτων, ως μερική επιστροφή προς την κοινωνία.
Αυτή η ολίγον «ανίερη» σχέση μεταξύ κρατικών εσόδων και ακρίβειας τα πρώτα χρόνια δεν είχε μεγάλο πολιτικό κόστος, καθώς η πλειοψηφία των πολιτών δεν είχε άμεση αίσθηση των επιπτώσεων. Η αγοραστική δύναμη ροκανιζόταν αργά μεν, αλλά σταθερά, παρά τις σποραδικές αυξήσεις στους μισθούς..
Στη συνέχεια, η κατάσταση άλλαξε. Η κοινωνική αντίδραση μεγάλωσε πολύ. Η κυβέρνηση το αντιλήφθηκε και προχώρησε στη δέσμη φορολογικών ελαφρύνσεων της περσινής ΔΕΘ, με εφαρμογή από φέτος. Τα αποτελέσματα ήταν θετικά, αλλά περιορισμένα σε σχέση με το εύρος της ακρίβειας, ιδίως σε ζωτικά είδη για ένα μικρομεσαίο νοικοκυριό.
Τώρα, η νέα αναζωπύρωση του πληθωρισμού, μετά την έναρξη της κρίσης στον Περσικό, οξύνει το πρόβλημα, με την κοινωνία να είναι πλέον απολύτως ενήμερη για το τι συμβαίνει με την… τσέπη της.
Προς το παρόν, τα αρμόδια υπουργεία, με πρώτο το Ανάπτυξης, δείχνουν αδύναμα να ελέγξουν το φαινόμενο, παρά τα «πλαφόν» και τα πρόστιμα που μοιράζονται δεξιά κι αριστερά, κυρίως για λόγους επικοινωνίας.
Από την άλλη, η άρνηση της κυβέρνησης να μειώσει τον ΦΠΑ σε βασικά είδη -μια άρνηση που, όπως διαπίστωσε η στήλη, έχει την απόλυτη συμφωνία αρκετών τεχνοκρατών στους κόλπους της Κομισιόν- βρίσκει αντίθετη τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης.
Ακόμη χειρότερα, η μείωση της ανάπτυξης για το 2026 και το 2027, σε συνδυασμό με την ανησυχία στον επιχειρηματικό κόσμο, στενεύει τα περιθώρια νέων αυξήσεων στους μισθούς, όταν βασική θέση της κυβέρνησης ως σήμερα ήταν ότι το βασικό «φάρμακο» κατά της ακρίβειας ήταν ακριβώς η αύξησή τους.
Μπροστά στο αδιέξοδο που θα προκύψει, ιδίως αν συνεχιστεί η κρίση στον Περσικό το καλοκαίρι, η κυβέρνηση δεν έχει πολλές λύσεις.
Με βασικό σημείο το θέμα της ενέργειας και των καυσίμων, θα πρέπει να δοκιμάσει να χτυπήσει το «κακό» στη ρίζα του, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την παραγωγή και τις υπηρεσίες.
Σε συνεργασία με την Ευρώπη; Μόνη της; Με μείωση του ΦΠΑ; Με επιδότηση της τιμής στα καύσιμα, που θα καλύψει το αυξημένο κόστος;
Πάντως κάτι πρέπει να κάνει, εκτός από… κήρυγμα στην επιχειρηματικότητα.
