Ηλεκτρικά ταξί 2026: Σενάρια παράτασης και εξαιρέσεων
Με μόλις 75 ηλεκτρικά ταξί στην Αθήνα, το υπουργείο Μεταφορών αναζητά ρεαλιστικές λύσεις απέναντι στο υψηλό κόστος και τις αντιδράσεις των επαγγελματιών.
Ο φιλόδοξος στόχος για πλήρη αντικατάσταση των ταξί σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα από την 1η Ιανουαρίου 2026 φαίνεται να προσκρούει στην πραγματικότητα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΣΑΤΑ, μόλις 75 ηλεκτρικά ταξί κυκλοφορούν σήμερα στους δρόμους της πρωτεύουσας, σε έναν στόλο περίπου 14.000 οχημάτων.
Το υψηλό κόστος αγοράς –30.000 έως 35.000 ευρώ προ φόρων– και η ακριβή φόρτιση (έως 0,60 ευρώ ανά κιλοβατώρα) καθιστούν τους αυτοκινητιστές επιφυλακτικούς. Ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, άφησε για πρώτη φορά ανοιχτό το ενδεχόμενο εξαιρέσεων, ιδίως για όσους διαθέτουν μία μόνο άδεια και οδηγούν οι ίδιοι το όχημα. Παράλληλα εξετάζεται η δυνατότητα παράτασης ζωής στα υφιστάμενα οχήματα ή αγοράς νεότερων συμβατικών και υβριδικών αυτοκινήτων.
Το ΣΑΤΑ ζητά οριζόντια παράταση έως το 2035, προειδοποιώντας για:
- απότομη πτώση της αξίας των αδειών,
- αδυναμία πολλών ιδιοκτητών να αντικαταστήσουν τα οχήματα,
- αύξηση του κόστους μίσθωσης βάρδιας,
- κίνδυνο αποχώρησης επαγγελματιών από τον κλάδο.
Στο υπόμνημά του προς το υπουργείο, προτείνει υψηλές επιδοτήσεις, επιστροφή ΦΠΑ, φοροελαφρύνσεις και οικολογικά μπόνους έως 40% της λιανικής τιμής, καθώς και ενίσχυση των υποδομών ταχυφόρτισης σε συνεργασία με τους δήμους.
Η συζήτηση για την ηλεκτροκίνηση έχει ήδη προκαλέσει αντιπαράθεση μεταξύ υπουργείου και ΣΑΤΑ, με την πρόσφατη συνάντηση να οδηγεί στη λήξη της 48ωρης απεργίας και να ανοίγει τον δρόμο για νέες διαπραγματεύσεις. Η τελική απόφαση πρέπει να ληφθεί άμεσα, καθώς η διορία λήγει σε περίπου ενάμιση μήνα.
Στο εξωτερικό, παραδείγματα όπως το Όσλο (πλήρης ηλεκτροκίνηση ταξί), το Αμβούργο (υποχρεωτικές νέες ταξινομήσεις μηδενικών ρύπων από το 2026) και η Πράγα (σταδιακή εφαρμογή έως το 2029) δείχνουν διαφορετικούς δρόμους. Η Ελλάδα, μαζί με την Πολωνία, συγκαταλέγεται στις χώρες που έχουν ήδη μεταθέσει τις υποχρεωτικότητες λόγω κόστους και ανεπαρκών υποδομών.
Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: η ηλεκτροκίνηση στα ταξί αποτελεί στόχο υψηλής σημασίας, αλλά η μετάβαση απαιτεί ρεαλιστικές λύσεις και ισχυρή στήριξη, ώστε να μην οδηγηθούν οι επαγγελματίες σε οικονομικό αδιέξοδο.
