Ιδιωτικά σχολεία: Σε ποιους διεθνείς ομίλους πέρασαν μεγάλα εκπαιδευτήρια…
Ο νέος χάρτης της ιδιωτικής εκπαίδευσης: Πώς τα μεγάλα σχολεία περνούν σε διεθνικούς ομίλους
Η ελληνική ιδιωτική εκπαίδευση αλλάζει ριζικά, καθώς ιστορικά σχολεία που για δεκαετίες λειτουργούσαν ως οικογενειακοί θεσμοί περνούν πλέον στον έλεγχο διεθνών εκπαιδευτικών ομίλων και επενδυτικών funds. Η Σχολή Μωραΐτη και τα Εκπαιδευτήρια Κωστέα‑Γείτονα εξαγοράστηκαν από την Inspired Education Group, τα Εκπαιδευτήρια Δούκα πέρασαν στην Cognita Schools, ενώ η International Schools Partnership απέκτησε την Ελληνογερμανική Αγωγή, τα Εκπαιδευτήρια Πλάτων και τη Σχολή Αυγουλέα‑Λιναρδάτου . Παράλληλα, η Dukes Education ανέλαβε το International School of Athens και τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη, ενώ η Forfar Education απέκτησε τη Ροδίων Παιδεία.
Πίσω από αυτές τις εξαγορές βρίσκονται μεγάλα private equity funds, κρατικά επενδυτικά ταμεία και πολυεθνικά δίκτυα που επενδύουν συστηματικά στην παγκόσμια αγορά εκπαίδευσης. Η στρατηγική τους βασίζεται στην απόκτηση σχολείων με ισχυρό brand, στη διατήρηση της ταυτότητάς τους και στην ένταξή τους σε διεθνή δίκτυα με κοινά πρότυπα, προγράμματα και διοικητικές πρακτικές. Η Inspired, για παράδειγμα, διαθέτει πάνω από 120 σχολεία σε 30 χώρες, ενώ η ISP λειτουργεί δεκάδες campuses παγκοσμίως, δημιουργώντας περιφερειακά clusters για οικονομίες κλίμακας.
Στην Αθήνα, λίγα μεγάλα σχολεία παραμένουν ακόμη σε ελληνικά χέρια: η Εράσμειος Ελληνογερμανική Σχολή, τα Εκπαιδευτήρια Γείτονα, η Σχολή Παναγιωτόπουλου και η Εκπαιδευτική Αναγέννηση. Όλα έχουν δεχθεί προτάσεις εξαγοράς, όμως οι αποφάσεις εξαρτώνται από την οικονομική τους κατάσταση, τις επενδύσεις που έχουν πραγματοποιήσει και τη βούληση των οικογενειών που τα διοικούν .
Οι αλλαγές που φέρνουν οι ξένοι όμιλοι είναι βαθιές. Η διοίκηση γίνεται πιο εταιρική, με διεθνείς συμβούλους, δείκτες απόδοσης και στρατηγικά πλάνα ανάπτυξης. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα διεθνοποιούνται, με έμφαση σε αγγλόφωνα curricula και πιστοποιήσεις όπως το IB, ενώ αυξάνονται οι συνεργασίες και οι ανταλλαγές μεταξύ σχολείων του ίδιου ομίλου. Για πολλούς γονείς αυτό αποτελεί πλεονέκτημα, όμως άλλοι φοβούνται ότι η ελληνική εκπαιδευτική ταυτότητα θα υποχωρήσει.
Παράλληλα, η είσοδος των funds συνοδεύεται από αυξήσεις διδάκτρων και την εμφάνιση «premium» υπηρεσιών, καθώς τα σχολεία επενδύουν σε νέες υποδομές και τεχνολογίες. Η πίεση μεταφέρεται και στο εκπαιδευτικό προσωπικό, με αυστηρότερες αξιολογήσεις, νέες συμβάσεις και μεγαλύτερη κινητικότητα, γεγονός που αλλάζει τις παραδοσιακές σχέσεις που χαρακτήριζαν την ελληνική ιδιωτική εκπαίδευση.
Οι γονείς εκφράζουν ανησυχίες για την απώλεια της ταυτότητας των σχολείων, τη μεταφορά αποφάσεων σε διεθνή κέντρα, την πιθανότητα μελλοντικών μεταπωλήσεων και την αποδυνάμωση της σχέσης με τους εκπαιδευτικούς. Ωστόσο, πολλοί θεωρούν ότι η διεθνοποίηση προσφέρει στα παιδιά τους καλύτερες προοπτικές και είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν περισσότερο για αυτό το μοντέλο εκπαίδευσης.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ελληνική ιδιωτική εκπαίδευση βρίσκεται στη μεγαλύτερη μετάβαση των τελευταίων δεκαετιών — μια μετάβαση που αλλάζει όχι μόνο τους ιδιοκτήτες, αλλά και τη φιλοσοφία, το κόστος και το μέλλον των σχολείων.
