Η ευλογιά των προβάτων «χτυπά» την τυροκομία
Μειωμένες εισκομίσεις γάλακτος, καταστροφή μονάδων και εξαγωγικός κίνδυνος: Η ελληνική τυροκομία σε κατάσταση συναγερμού
Η ελληνική τυροκομία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σοβαρή κρίση που δεν αφορά μόνο την παραγωγή, αλλά και την ίδια της την υπόσταση. Η ευλογιά των προβάτων, που πλήττει εδώ και μήνες την ελληνική κτηνοτροφία, έχει αρχίσει να επηρεάζει άμεσα τις τυροκομικές επιχειρήσεις, με τις πρώτες επιπτώσεις να εμφανίζονται ήδη σε περιοχές όπως η Θεσσαλία και η Κεντρική Μακεδονία.
Μειωμένες εισκομίσεις και παραγωγική αλυσίδα σε κίνδυνο
Οι εισκομίσεις πρόβειου γάλακτος έχουν μειωθεί δραματικά — σε ορισμένες περιπτώσεις έως και 40% ημερησίως. Η μείωση αυτή δεν είναι απλώς αριθμητική: επηρεάζει ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής, από την πρώτη ύλη έως το τελικό προϊόν. Αν και προς το παρόν η επίδραση είναι περιορισμένη λόγω του μικρού αριθμού γαλακτοφόρων ζώων, οι προβλέψεις για το 2026 είναι δυσοίωνες, ειδικά από τον Φεβρουάριο και μετά.
Καταστροφή μονάδων και παραβατικότητα από απόγνωση
Περισσότερες από 1.000 κτηνοτροφικές μονάδες έχουν καταστραφεί, ενώ η παραβατικότητα ορισμένων κτηνοτρόφων — όπως η μη τήρηση μέτρων — αποδίδεται στην απόγνωση και την καθυστέρηση των αποζημιώσεων. Ο ΣΕΒΓΑΠ επισημαίνει ότι οι αποζημιώσεις θα έπρεπε να είναι άμεσες και ρεαλιστικές, όχι μόνο για τη σφαγή των ζώων αλλά και για την αδυναμία αγοράς ζωοτροφών.
Εξαγωγικός κίνδυνος για τη φέτα
Η φέτα, το δεύτερο success story της ελληνικής γαλακτοκομίας, κινδυνεύει. Ο εμβολιασμός των ζώων ενδέχεται να στιγματίσει την ελληνική παραγωγή ως προερχόμενη από χώρα με επιδημία, γεγονός που θα μπορούσε να πλήξει τις εξαγωγές σε ευαίσθητες αγορές. Οι ελπίδες στρέφονται στον χειμώνα, καθώς ο ιός δεν επιβιώνει σε χαμηλές θερμοκρασίες.
Η κρίση στην τυροκομία δεν είναι απλώς υγειονομική — είναι οικονομική, κοινωνική και εξαγωγική. Η ευλογιά των προβάτων έχει ήδη αφήσει το αποτύπωμά της στην παραγωγή και απειλεί να διαβρώσει έναν από τους πιο δυναμικούς κλάδους της ελληνικής αγροδιατροφής. Η αντιμετώπιση της κρίσης απαιτεί άμεσες ενέργειες, ρεαλιστικές αποζημιώσεις και στρατηγική προστασίας της φέτας ως εθνικού προϊόντος.
