Η αλήθεια για την Βενεζουέλα
Στις οθόνες η γνωστή εικόνα : πανηγυρίζουν ντόπιοι επειδή έπεσε ο δικτάτορας «κομμουνιστής». Εικόνες όμως από πολλές χιλιάδες άλλους ανθρώπους, που διαμαρτύρονται για την αμερικανική εισβολή, μόνο σε λίγα κανάλια βλέπουμε.
Γράφει ο Ηλίας Καραβόλιας
Επειδή η πραγματικότητα είναι με αριθμούς και όχι με μεμονωμένες πηγές η αλήθεια είναι ότι το καθεστώς Μαδούρο είχε αποτύχει σε σχέση με τον Τσάβες που άλλαξε την χώρα και σχεδόν εξάλειψε φτώχεια και ανεργία στα χρόνια του (με δεδομένα από Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για την Φτώχεια, και τον Οργανισμό των Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών (ΟΠΕΚ).
Γραφούν οι New York Times πριν λίγες εβδομάδες : «Ένας συνδυασμός καταστροφικών οικονομικών πολιτικών, διαφθοράς και αμερικανικών κυρώσεων προκάλεσε παρατεταμένο υπερπληθωρισμό, κατάρρευση βασικών υπηρεσιών, αύξηση του υποσιτισμού και μαζική μετανάστευση εκατομμυρίων πολιτών που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από την ακραία φτώχεια.Ο Μαδούρο απάντησε με έναν συνδυασμό πολιτικής καταστολής και φιλελεύθερης οικονομικής μεταρρύθμισης. Αυτά τα μέτρα σταθεροποίησαν τις τιμές, τόνωσαν την ανάπτυξη και έκαναν τη ζωή πιο ανεκτή για τους περισσότερους κατοίκους της χώρας, με τίμημα όμως την εξάλειψη των τελευταίων υπολειμμάτων δημοκρατικών δικαιωμάτων. Όλα αυτά μέχρι ο Τραμπ φέτος το καλοκαίρι να αποφασίσει να πνίξει εκβιαστικά τις εξαγωγές πετρελαίου από την χώρα, με κυρώσεις σε αγαθά και εισαγωγές πρώτων υλών»
Το ξαναλέω : ο Μαδουρο δεν ήταν Τσάβες, αν και οι υψηλές τιμές του πετρελαίου μέχρι να πεθάνει ο Τσάβες ήταν το κύριο έσοδο λόγω κρατικοποιήσεων των πετρελαϊκών.
Δεν είναι λοιπόν ο Μαδούρο ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την φτώχεια στην Βενεζουέλα, παρά το όποιο αυταρχικό του καθεστώς σε σχέση με την εποχή Τσάβες.
Η «κατάρα του πετρελαίου» και η «παγίδα των πόρων» αφορά και άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής – που παρέμεναν προ εποχής Τσάβες σε βαθειά φτώχεια επειδή ξένοι πετρελαϊκοί ολιγάρχες – τις απομυζούσαν συστηματικά.
Ο Μαδουρο στράφηκε σε κινέζους για να ανέβει η παραγωγή σε πετρέλαιο, οπότε και τώρα επενέβη στρατιωτικά ο Τραμπ ( με πρόσχημα τα ναρκωτικά)
Στη Βενεζουέλα, με πραγματικά δεδομένα UNESCO, ΔNT, ΟΟΣΑ και ΟΗΕ, η σοσιαλιστική διακυβέρνηση Τσάβες ( που τόσο μισήσαν και μισούν ανά τον πλανήτη) πολύ απλά πέτυχε κυρίως επειδή ο Τσάβες πήρε πίσω τον έλεγχο της εθνικής εταιρίας πετρελαίου PDVSA και χρησιμοποίησε προς αυτή την κατεύθυνση τα τεράστια έσοδα από το εμπόριο του πετρελαίου. Όχι ωφελώντας μια μικρή τάξη μισθωτών και επιχειρηματιών , όπως έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά κατασκευάζοντας τις υποδομές που απαιτούνταν και χτίζοντας κοινωνικές υπηρεσίες που τόσο πολύ είχε ανάγκη η Βενεζουέλα. Πχ είχε αυξήσει τις κοινωνικές δαπάνες κατά 60,6%, δηλαδή κατά 772 δισεκατομμύρια δολάρια.
Η δε φτώχεια – κάτι που ισχύει και σήμερα – δεν ορίζεται αποκλειστικά από την έλλειψη εισοδήματος, όπως η υγεία δεν ορίζεται αποκλειστικά από την έλλειψη της ασθένειας.
Ναι σήμερα επι Μαδούρο επέστρεψε πληθωρισμός, φτώχεια και εγκληματικότητα. Αλλά έβαλαν το χέρι τους και οι Αμερικανοί, για να ξαναπάρουν μετά την φτωχοποίηση πίσω τα πετρέλαια (μαζί με την μακροοικονομική μυωπία και την όποια διαφθορά του καθεστώτος Μαδούρο)
Η Βενεζουέλα ήταν μέχρι το 2021 στην περιοχή η χώρα με το χαμηλότερο επίπεδο ανισότητας και είχε μειώσει την φτώχεια από το 70,8% (1996) στο 21% (2019) – ενώ η ακραία φτώχεια μειώθηκε από το 39%(1996 όταν τα πετρέλαια τα είχαν οι αμερικάνοι δηλαδή ) στο επίπεδο του 7,3% (2019) !
Περίπου 20 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν ωφεληθεί για 18 χρόνια από τα προγράμματα κατά της φτώχειας, που ονομάζονται «Misiones» (Αποστολές).
Μετά τον Τσάβες 2,5 εκατομμύρια ηλικιωμένοι έχουν λάβει σύνταξη γήρατος – δηλαδή το 66% του πληθυσμού, ενώ μόνο 387.000 είχαν συνταξιοδοτηθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Η UNESCO έχει αναγνωρίσει ότι έχει σχεδόν εξαλειφθεί ο αναλφαβητισμός, επιπλέον, η Βενεζουέλα είναι το 3ο κράτος στην περιοχή όσον αφορά στις ώρες που ασχολούνται οι πολίτες με το διάβασμα.
Τα δίδακτρα είναι δωρεάν στην εκπαίδευση από το παιδικό σταθμό μέχρι το πανεπιστήμιο και το 72% των παιδιών φοιτούν σε δημόσια ολοήμερα σχολεία ενώ το 85% των παιδιών που βρίσκονται στην κατάλληλη ηλικία πηγαίνουν στο σχολείο.
Υπάρχουν χιλιάδες νέα ή ανακαινισμένα σχολεία, συμπεριλαμβανομένων και 10 νέων πανεπιστημίων.Η χώρα είναι δεύτερη στη Λατινική Αμερική και 5η στον κόσμο όσον αφορά τα ποσοστά των φοιτητών.
Στην πραγματικότητα ένας στους τρεις πολίτες της Βενεζουέλας είναι εγγεγραμμένος σε κάποιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.
Πριν από την κυβέρνηση Τσάβες, το 1998, το 21% του πληθυσμού ήταν υποσιτισμένο.
Η Βενεζουέλα είχε δημιουργήσει ένα δίκτυο επιδοτούμενης διανομής τροφίμων στο οποίο συμμετέχουν τα μανάβικα και σούπερ μάρκετ.
Ενώ το 90% των τροφίμων το 1998 ήταν εισαγόμενο, μέχρι τις κυρώσεις των Αμερικάνων το ποσοστό ήταν μικρότερο από το 30%.
Από το 2023 μέχρι το 2024 πέντε εκατομμύρια πολίτες έλαβαν δωρεάν φαγητό, τέσσερα εκατομμύρια από αυτούς είναι παιδιά.
Ο Μαδούρο απέτυχε να ξεμπλοκάρει την χώρα από τις αμερικανικές κυρώσεις και προφανώς έφτιαξε τάξη λίγων και διεφθαρμένων κοντά του ( το πλουσιότερο 10% των Βενεζουελάνων κερδίζει 70 φορές περισσότερα από το φτωχότερο 10% της Βενεζουέλας) Αλλά η ερώτηση είναι η εξής : αν οι φίλοι του Τραμπ πετρελαιάδες πάρουν πάλι την παραγωγή και το εμπόριο καυσίμων δικό τους, η Βενεζουέλα θα γυρίσει στην εποχή Τσάβες και σε όλα τα παραπάνω που πέτυχε η διακυβέρνηση του με αποκορύφωμα τα 12,800 δολάρια κατά κεφαλήν ΑΕΠ και την εξάλειψη φτώχειας και υποσιτισμού, ή σταδιακά όσο και αν ανέβουν τα χαμηλά σήμερα μεγέθη στην ζωή των δύσμοιρων αυτών ανθρώπων, θα γυρίσουν πάλι πίσω όπως στα νούμερα ακραίας φτώχειας πριν τον Τσάβες, όταν ελάχιστοι έβγαζαν εκατομμύρια δολάρια ( στην κυριολεξία) από τις ιδιωτικοποιημένες εταιρίες εξορύξεων, και εκατομμύρια λαού πεινούσε χωρίς τα βασικά, με ανεργία, εγκληματικότητα, χωρίς νοσοκομεία, σχολεία και μέσα μεταφοράς ; Αυτό θέλουν και πανηγυρίζουν οι απελευθερωτές άραγε ή δεν τους τα εξήγησαν καλά τα Αμερικάνικα φερέφωνα που θα «διοικήσουν την χώρα μέχρι την μετάβαση (!)» ; Αυτό δηλαδή δεν είναι φασισμός και δεν εγκυμονεί κίνδυνο να μοιράσει χρήμα κρατικό από κέρδη πετρελαίου σε λίγους και εκλεκτούς ( που έβαλαν το χέρι τους να πεινάσει η χώρα και να ανατραπεί ο αποτυχημένος και διεφθαρμένος Μαδούρο );
…………………………………..
Μου πήραν το Νόμπελ μέσα απ’ τα χέρια!
ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ ΕΓΙΝΕ «ΤΟΥΡΚΟΣ» ο πρόεδρος Τραμπ γιατί η αποτυχημένη «δημοκρατική» ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ του, Μαρία Κορίνα -CIA- Μασάντο του άρπαξε το Νόμπελ Ειρήνης 2025, ενώ το είχε στο τσεπάκι, αφού Εκείνος σταμάτησε -όπως τη σταμάτησε…- τη Γενοκτονία στη Γάζα.
«Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΝΟΜΠΕΛ απέδειξε ότι βάζει την πολιτική πάνω απ’ την ειρήνη!», σχολίασε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Στίβεν Τσουνγκ.
ΑΥΤΟ ΤΟ… ΚΟΡΙΤΣΙ (η Κορίνα) δίνει έναν τεράστιο αγώνα για να επιστρέψουν τα πετρέλαια που ελέγχει ο λαός της Βενεζουέλας στις πετρελαϊκές εταιρείες των ΗΠΑ και η γη που έχουν οι αγροτικοί συνεταιρισμοί πίσω στους ξένους τσιφλικάδες.
Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
ΣΤΑ 1998 ΤΟ 59% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ στη Βενεζουέλα βρισκόταν σε εξαθλίωση. Το 42% ζούσε κάτω από τα όρια της φτώχειας, ενώ άλλο ένα 17% σε συνθήκες ΠΟΛΥ ΑΚΡΑΙΑΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ.
Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΗΤΑΝ ΣΤΟ 30%. ΤΟ 40% του πληθυσμού ήταν εντελώς ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ και το 70% των Βενεζουελάνων δεν είχαν στοιχειώδη πρόσβαση ΣΕ ΒΑΣΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ, ενώ το 70% της γης ήταν στα χέρια του 3% του πληθυσμού.
ΟΜΩ, ΣΤΙΣ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1999 ορκίστηκε ένας από τους σπουδαιότερους ηγέτες στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής, ο ΟΥΓΚΟ ΤΣΑΒΕΣ, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος (και επανεξελέγη το 2006 και το 2012). Ακολούθησε νίκη του και στις βουλευτικές εκλογές, με το κόμμα του να καταλαμβάνει τις 120 από το σύνολο των 131 εδρών. Στα επόμενα χρόνια, η χώρα μετονομάστηκε σε «Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας», για να τιμηθεί ο ήρωας της ανεξαρτησίας Σιμόν Μπολίβαρ.
ΠΕΡΙΠΟΥ 14 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ (πέθανε από καρκίνο στις 5 Μαρτίου 2013), η φτώχεια είχε πέσει στο 23%. Ο Τσάβες, με τον ερχομό του στην εξουσία, έδωσε ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟ και καθιέρωσε πλήρη πρόσβαση όλων των πολιτών ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΥΓΕΙΑΣ με τη βοήθεια 46.000 Κουβανών γιατρών. ΜΕΙΩΣΕ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ από το 30% στο 6%. Ο κατώτερος μισθός ΑΥΞΗΘΗΚΕ 600%! Έφτιαξε 50.000 ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥΣ για τους φτωχούς αγρότες.
ΠΩΣ ΤΑ ΠΕΤΥΧΕ ΑΥΤΑ; Με απλό τρόπο…
Η ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ήταν μια ΠΛΟΥΣΙΑ χώρα με ΦΤΩΧΟΥΣ κατοίκους.
ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΛΑΪΚΕΣ εταιρείες (αμερικάνικες οι περισσότερες), οι οποίες αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν ή να συνεργαστούν. Πήρε τη γη από το 3% και την έδωσε στους συνεταιρισμούς. Κατάσχεσε μεγάλες ιδιωτικές εκτάσεις γης των τσιφλικάδων και τις μοίρασε στους φτωχούς αγρότες με δύο προϋποθέσεις: Τα παιδιά της οικογένειας να πηγαίνουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΟ και το σπίτι να έχει υποχρεωτικά την τουαλέτα μέσα. Α, ναι, ΕΔΙΩΞΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ…
ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΣ την πολιτική ιδεολογία του «ΜΠΟΛΙΒΑΡΙΣΜΟΥ» με αυτό που ο ίδιος αποκαλούσε «ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ», ο Τσάβες επέβαλε νέο Σύνταγμα, περιφερειακά δημοκρατικά συμβούλια, την κρατικοποίηση σειράς στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων, και με τα έσοδά τους αύξησε τις κυβερνητικές δαπάνες στους τομείς της Υγείας και της Εκπαίδευσης.
ΣΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ της 3ης Δεκεμβρίου 2006, ο Τσάβες επανεξελέγη από τον α’ γύρο για έξι ακόμα χρόνια και ο αντίπαλός του, κυβερνήτης της πετρελαιοπαραγωγού επαρχίας Σούλια, παραδέχτηκε αμέσως την ήττα του. Ο Τσάβες πήρε το 63% των ψήφων. ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ επιβεβαίωσαν ότι ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΖΗΤΗΜΑ ΝΟΘΕΙΑΣ.
Η ΕΠΑΝΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ ερμηνεύτηκε από τον Τσάβες ως ψήφος υπέρ του σοσιαλιστικού του σχεδίου. «Οι Βενεζουελάνοι δεν ψήφισαν εμένα, ψήφισαν για ένα σοσιαλιστικό σχέδιο». Αντιμετώπισε απόπειρες πραξικοπήματος, απεργίες, αλλά στις 10 Ιανουαρίου 2007, ορκίστηκε για μία ακόμα θητεία. Στις προεδρικές εκλογές, στις 7 Οκτωβρίου 2012, νίκησε πάλι.
ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ο Τσάβες είχε για ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ (αμερικανοκίνητη) ΚΥΡΙΑ που του έκανε πόλεμο, υποστηρίζοντας ευθαρσώς ότι ο Τσάβες κατέστρεψε την ιδιωτική πρωτοβουλία και πως το σωστό οικονομικό μοντέλο είναι ιδιωτικοποιήσεις και αποκρατικοποιήσεις και να ξαναδοθούν τα απέραντα κτήματα στους τσιφλικάδες ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ.
ΕΙΧΕ ΦΤΙΑΞΕΙ ΕΝΑ ΠΛΕΓΜΑ ΑΠΟ ΜΚΟ που χρηματοδοτούνταν από τις ΗΠΑ με εκατομμύρια δολάρια για να κάνουν αντιπολίτευση, να ξεσηκώνουν διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις και απεργίες και να εξαγοράζουν στρατιωτικούς για να ρίξουν με πραξικόπημα τον Τσάβες.
ΤΟΤΕ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, συνέλαβαν τον Τσάβες και τον έκλεισαν φυλακή. Ένας αμερικανόδουλος έτρεξε να αυτοανακηρυχθεί πρόεδρος της Βενεζουέλας και τον αναγνώρισαν αμέσως οι ΗΠΑ… Όμως, ξαφνικά πλημμύρισε ο λαός τους δρόμους και βγάλανε τον Τσάβες από τη φυλακή έπειτα από δύο μέρες.
ΤΟΤΕ ΑΥΤΗ Η ΚΥΡΙΑ ΕΛΕΓΕ ότι δεν είχε σχέση με το πραξικόπημα, αλλά η οργάνωσή της είχε πληρώσει τους πραξικοπηματίες στα 2005. Παραδέχτηκε όμως ότι η οργάνωσή της Σουματέ (Súmate) είχε λάβει χρηματοδότηση εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων από το Διεθνές Ρεπουμπλικάνικο Ινστιτούτο (IRI) που συνδέεται άμεσα με το Ρεπουμπλικάνικο Κόμμα και χρηματοδοτείται κυρίως από την αμερικανική κυβέρνηση, μέσω οργανισμών όπως η USAID.
ΣΤΑ 2009 Η ΙΔΙΑ ΚΥΡΙΑ συμμετείχε στο πρόγραμμα «World Fellows» του Πανεπιστημίου Yale, που αναγνωρίζει νέους παγκόσμιους ηγέτες… έπειτα απ’ όλα αυτά, στα 2010, ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ της απαγόρευσε να είναι υποψήφια στις εκλογές γιατί ΠΑΡΑΒΙΑΣΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ της εκστρατείας…
ΤΟ 2013, όταν πέθανε ο Τσάβες, ΕΞΕΛΕΓΗ Ο ΜΑΔΟΥΡΟ και οι αντιφρονούντες στη Βενεζουέλα ξεσάλωσαν. Στα 2014 γίνεται χαμός από ταραχές και διαμαρτυρίες. Βουλευτές του Παναμά την προσκάλεσαν, ενώ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ, στο Κοινοβούλιο όπου μίλησε με δραματικό τρόπο και ζήτησε από τη διεθνή κοινότητα να «εφαρμόσει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να επαναφέρει τη δημοκρατία» στη Βενεζουέλα. Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ το εξέλαβε αυτό ως πράξη «προδοσίας» και «συνωμοσίας» με ξένες κυβερνήσεις, τον Παναμά και τις ΗΠΑ, και της απαγόρευσε να συμμετάσχει σε εκλογές.
ΣΤΑ 2023, ΠΟΥ ΞΑΝΑΒΓΗΚΕ Ο ΜΑΔΟΥΡΟ, παρά τα εκατομμύρια δολάρια που έρρεαν απ’ τις ΗΠΑ στην αντιπολίτευση, η κυρία αυτή υποστήριζε έναν άλλον υποψήφιο και άρχισε το γαϊτανάκι της «πολιτικής ακτιβίστριας». Μια γυναίκα που διευθύνει ΜΚΟ και απ’ αυτές έχει γίνει Η ΙΔΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΣ, θέλει όσο το δυνατόν μικρότερο Δημόσιο και περισσότερες ιδιωτικές εταιρείες.
ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2014 (επισήμως) 100 εκατ. δολάρια ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ είχαν διατεθεί στην αντιπολίτευση της Βενεζουέλας για να στηριχτούν προσπάθειες ανατροπής, χώρια οι χρηματοδοτήσεις από ΜΚΟ, οργανισμούς, ιδρύματα.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΒΙΑΣ, Γκουστάβο Πέτρο, σε ένα εκτενές tweet του που δημοσιεύθηκε το πρωί του Σαββάτου, αναφέρθηκε στη Μαρία Κορίνα Ματσάδο και στο Νόμπελ Ειρήνης, για το έργο της στην αντιπολίτευση κατά του καθεστώτος του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα. Ο επικεφαλής του κολομβιανού κράτους εστίασε στην επιστολή που έστειλε το 2018 η Ματσάδο στον Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος κατηγορείται για τη διάπραξη γενοκτονίας κατά του παλαιστινιακού λαού στη Γάζα.
Η ΝΟΜΠΕΛΙΣΤΡΙΑ ΠΛΕΟΝ ηγέτης της αντιπολίτευσης ζητά από τον Νετανιάχου και επίσης από τον Μαουρίτσιο Μάκρι, τότε πρόεδρο της Αργεντινής, «να εφαρμόσουν τη δύναμη και την επιρροή τους για να προχωρήσουν στην εξάρθρωση του εγκληματικού καθεστώτος της Βενεζουέλας, που συνδέεται στενά με τη διακίνηση ναρκωτικών και την τρομοκρατία».
«ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ και θέλω να μου εξηγήσετε είναι γιατί ζητάτε βοήθεια από έναν ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, με διεθνές ένταλμα σύλληψης, ΓΙΑ ΝΑ ΦΕΡΕΤΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ; Τι σημαίνει ότι ζητάτε υποστήριξη από τον μοναδικό πρόεδρο της Λατινικής Αμερικής ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ;», διερωτήθηκε ο Πέτρο.
«ΤΗ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΟ 2003 ΣΤΟ ΚΑΡΑΚΑΣ, με αφορμή δύο ντοκιμαντέρ για τη Βενεζουέλα. Την προηγούμενη χρονιά η αντιπολίτευση, σε συνεργασία με την αμερικανική πρεσβεία, είχε οργανώσει το πρώτο τηλεοπτικό πραξικόπημα στην ιστορία, ανατρέποντας τον εκλεγμένο πρόεδρο Ούγκο Τσάβες για 48 ώρες.
»Η ΛΑΪΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ και οι κωμικοτραγικές φαγωμάρες των πραξικοπηματιών για τα υπουργεία οδήγησαν το πραξικόπημα σε αποτυχία. Ο Τσάβες επανήλθε στην εξουσία, αλλά η αντιπολίτευση δεν το έβαλε κάτω. Ζήτησε δημοψήφισμα για την παραμονή του στην προεδρία και δημιούργησε τη “Σουματέ”, μια καινούργια οργάνωση για τον νέο προεκλογικό αγώνα.
»ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ τέθηκε η Μαρία Κορίνα Ματσάδο. Η “Σουματέ” χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό National Endowment for Democracy, ένα παρακλάδι της CIA που ανέλαβε τις ξένες χρηματοδοτήσεις μετά από σχετικά σκάνδαλα που είχαν εμπλέξει τη διαβόητη Μυστική Υπηρεσία.
»Η ΜΑΤΣΑΔΟ ΔΕΝ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ. Είπε ότι το ποσό είναι μικρό και ότι δεν πιστεύει ότι το αμερικανικό ινστιτούτο σχετίζεται με τη CIA, παρά τα έγγραφα ντοκουμέντα που επικαλέστηκα.
»ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ πράγματι για την εκστρατεία στο δημοψήφισμα του 2004, το οποίο έχασε η αντιπολίτευση, όπως και όλες σχεδόν τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Ποτέ δεν παραδέχθηκε την ήττα της, φωνάζοντας για παρατυπίες ή νοθεία, που ποτέ δεν αποδείχθηκαν.
»Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΤΖΙΜΙ ΚΑΡΤΕΡ, ο πρώην Αμερικανός πρόεδρος που είχε παραστεί ως παρατηρητής, είχε δηλώσει ότι δεν παρατήρησε καμία ανωμαλία στην ψηφοφορία. Το ίδιο διαπιστώσαμε και ως ελληνική αντιπροσωπεία το 2009, σε μία αποστολή στην οποία συμμετείχε και ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ.
»Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ της κυρίας Ματσάδο έχασε και εκείνο το δημοψήφισμα», έγραψε ο Στέλιος Κούλογλου.
……………………..
Βενεζουέλα: Η «εκδίκηση» της ExxonMobil δια χειρός Τραμπ
Ο πρόεδρος-πλανητάρχης που εκλέχθηκε με ισχυρή στήριξη από το πετρελαϊκό λόμπι, παίρνει τώρα τη ρεβάνς για τους αμερικανικούς κολοσσούς που εκδιώχθηκαν από την Βενεζουέλα το 2007, με τις εθνικοποιήσεις του Ούγο Τσάβες. Ανατρέπει τον διάδοχό του Νικολας Μαδούρο και ανοίγει τον δρόμο για τη μεγάλη επιστροφή των Αμερικανών “πετρελαιάδων” στη χώρα με τα μεγαλύτερα (αν και χαμηλής ποιότητας) κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο.
Οσο εξελισσόταν η ιδιότυπη «πολιορκία» της Βενεζουέλας τους τελευταίους μήνες, ο Τραμπ δήλωνε ανοικτά, ότι βασικός του στόχος ήταν να πάρει πίσω «το πετρέλαιο που έκλεψαν από τις αμερικανικές εταιρείες» με τις εθνικοποιήσεις. Φαίνεται ότι τα καταφέρνει – αν και η προσπάθεια καθυπόταξης της χώρας μπορεί να συναντήσει πολλές δυσκολίες
Για την κορυφαία αμερικανική πετρελαϊκή εταιρεία, την ExxonMobil, η εκδίκηση στη Βενεζουέλα είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο: Σχεδόν δύο δεκαετίες μετά την εκδίωξή της από τον Ούγκο Τσάβες, επιστρέφει. Οχι μόνον για να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα, αλλά στην ουσία και για να κυβερνήσει.
Χθες, ο Αμερικανός πρόεδρος μίλησε ανοικτά για το αποτέλεσμα της επιχείρησης, που οδήγησε στη μεταφορά του Μαδούρο στις ΗΠΑ για να δικασθεί με βαριές κατηγορίες για λαθρεμπόριο ναρκωτικών, που επισύρουν κάθειρξη τουλάχιστον 30 ετών: “Οι αμερικανικές εταιρείες θα πάρουν ξανά τον έλεγχο της παραγωγής πετρελαίου στη Βενεζουέλα”, τόνισε.
Ο Τραμπ ξεκαθάρισε ότι οι ΗΠΑ «θα διοικήσουν τη Βενεζουέλα μέχρι να επιτευχθεί μια «ασφαλής, σωστή και συνετή μετάβαση». Η Ουάσιγκτον θα έχει τον πρώτο λόγο στη διαχείριση των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Ο πρόεδρος δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών, ούτε κράτησε τα προσχήματα: «Θα έχουμε τις πολύ μεγάλες πετρελαϊκές μας εταιρείες, τις μεγαλύτερες στον κόσμο, να εισέλθουν στη χώρα, να επενδύσουν δισεκατομμύρια δολάρια και να διορθώσουν τις κατεστραμμένες υποδομές».
Σύμφωνα με τον Τραμπ, η αμερικανική παρέμβαση και η πιθανή στρατιωτική κατοχή «δεν θα κοστίσουν ούτε σεντ» στον Αμερικανό φορολογούμενο. Το κόστος της στρατιωτικής επιχείρησης και της προσωρινής διοίκησης θα καλυφθεί πλήρως από το «χρήμα που βγαίνει από το έδαφος», δηλαδή από τα τεράστια αποθέματα αργού της Βενεζουέλας, τα οποία θα λειτουργήσουν ως αποζημίωση για τις ΗΠΑ.
Σήμερα μόνο η Chevron διατηρεί παρουσία στη χώρα (με εξαγωγές περίπου 140.000 βαρελιών ημερησίως στα τέλη του 2025). Τα σχέδια του Τραμπ προβλέπουν μια καθολική επιστροφή των αμερικανικών ομίλων, συμπεριλαμβανομένων της ExxonMobil και της ConocoPhillips, για την πλήρη ανατροπή των εθνικοποιήσεων του Τσάβες.
Ο πλανητάρχης έστειλε ένα σκληρό μήνυμα σε όσους στη Βενεζουέλα ενδέχεται να αντισταθούν, τονίζοντας ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες για μια «δεύτερη και πολύ μεγαλύτερη επίθεση» αν κριθεί απαραίτητο για τη διασφάλιση των συμφερόντων τους.
Η Βενεζουέλα και η «κατάρα του πετρελαίου»
Η Βενεζουέλα έχει τα μεγαλύτερα διαπιστωμένα κοιτλασματα πετρελαίου, το οποίο θεωρείται χαμηλής ποιότητας (βαρύ πετρέλαιο – υψηλής περιεκτικότητας σε θείο). Ομως δεν κατάφερε να αποφύγει τη λεγόμενη «κατάρα του πετρελαίου»: Ο όρος περιγράφει την κατάσταση όπου
χώρες με τεράστιο φυσικό πλούτο (κυρίως πετρέλαιο και φυσικό αέριο) τείνουν να έχουν μικρότερη οικονομική ανάπτυξη, λιγότερη δημοκρατία και χειρότερα αποτελέσματα ανάπτυξης σε σχέση με χώρες που δεν έχουν τέτοιους πόρους.
Η ιστορία της παραγωγής πετρελαίου στη Βενεζουέλα είναι μια διαδρομή από τον πλούτο στην παρακμή, που αντικατοπτρίζει την πολιτική ιστορία της χώρας. Η ιστορία ξεκινά στις 15 Απριλίου 1914, όταν η εταιρεία Caribbean Petroleum (θυγατρική της Shell) ανακάλυψε το κοίτασμα Zumaque I στην περιοχή Mene Grande. Ωστόσο, η παγκόσμια προσοχή στράφηκε στη χώρα το 1922 με την πηγή Los Barrosos 2, που εκτόξευε 100.000 βαρέλια ημερησίως για εννέα ημέρες.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Βενεζουέλα έγινε κρίσιμος προμηθευτής των Συμμάχων. Το 1943 η κυβέρνηση, με τον Νόμο για τους Υδρογονάνθρακες, επέβαλε το «50/50», λαμβάνοντας τα μισά κέρδη από τις ξένες εταιρείες. Το 1960 η Βενεζουέλα πρωτοστάτησε στην ίδρυση του ΟΠΕΚ με στόχο τον έλεγχο των τιμών παγκοσμίως. Το 1970 η παραγωγή έφτασε στο ιστορικό της ρεκόρ, αγγίζοντας τα 3,7 εκατ. βαρέλια ημερησίως.
Οι εθνικοποιήσεις
Την 1η Ιανουαρίου 1976, ο πρόεδρος Πέρεζ εθνικοποίησε τη βιομηχανία πετρελαίου, ιδρύοντας την κρατική εταιρεία PDVSA. Η εταιρεία λειτούργησε για δύο δεκαετίες ως ένα πρότυπο τεχνοκρατικής διοίκησης, επενδύοντας σε διυλιστήρια στο εξωτερικό (όπως η Citgo στις ΗΠΑ).
Με την εκλογή του Ούγκο Τσάβες, το 1999, το πετρέλαιο έγινε το εργαλείο της «Μπολιβαριανής Επανάστασης» Το 2002-2003, μετά από μια γενική απεργία, ο Τσάβες απέλυσε πάνω από 18.000 έμπειρους τεχνικούς και μηχανικούς της PDVSA, αντικαθιστώντας τους με πιστούς του κόμματος.
Το 2007 ήλθε η μεγάλη σύγκρουση του Τσάβες με τους αμερικανικούς κολοσσούς. Διέταξε την υποχρεωτική μετατροπή των υφιστάμενων συμβάσεων («Στρατηγικές Συμμαχίες») σε Μικτές Επιχειρήσεις, όπου το κράτος (μέσω της PDVSA) θα έπρεπε να κατέχει πλειοψηφικό πακέτο τουλάχιστον 60%.
Η ExxonMobil ήταν διαχειριστής στο τεράστιο έργο Cerro Negro και αρνήθηκε τους νέους όρους που μετέτρεπαν τη συμμετοχή της σε μειοψηφική. Ως αποτέλεσμα, εγκατέλειψε τη χώρα και προσέφυγε σε διεθνή διαιτησία διεκδικώντας αποζημιώσεις δισεκατομμυρίων για την κατάσχεση των περιουσιακών της στοιχείων.
Η ConocoPhillips συμμετείχε σε δύο μεγάλα έργα βαρέος πετρελαίου στον ποταμό Ορινόκο (Petrozuata και Hamaca) και στο υπεράκτιο κοίτασμα Corocoro. Όπως και η Exxon, αρνήθηκε να υπογράψει τις νέες συμβάσεις, αποχώρησε και ενεπλάκη σε μακροχρόνιες νομικές διαμάχες με τη Βενεζουέλα (τις οποίες και κέρδισε χρόνια αργότερα).
Η Chevron, αντίθετα, επέλεξε μια πιο πραγματιστική προσέγγιση. Αποδέχτηκε τους όρους του Τσάβες να παραμείνει ως μειοψηφικός εταίρος στις νέες μικτές εταιρείες. Το έργο Hamaca μετονομάστηκε σε Petropiar, όπου η PDVSA πήρε το 70% και η Chevron κράτησε το 30%.
Η κατάρρευση και οι κυρώσεις
Η πτώση των τιμών του πετρελαίου το 2014, σε συνδυασμό με την κακοδιαχείριση υπό τον Μαδούρο, οδήγησαν σε ελεύθερη πτώση της παραγωγής και σε οικονομική κρίση στη Βενεζουέλα. Το 2019, οι ΗΠΑ επέβαλαν αυστηρές κυρώσεις, αποκλείοντας την PDVSA από το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Το 2020, η παραγωγή κατέρρευσε κάτω από τα 400.000 βαρέλια, επίπεδα που είχαν να εμφανιστούν από τη δεκαετία του 1930.
Σήμερα, η Βενεζουέλα προσπαθεί να ανακάμψει με τη βοήθεια της Κίνας και περιορισμένων αδειών σε εταιρείες όπως η Chevron. Παρόλα αυτά, η παραγωγή της χώρας μόλις που πλησιάζει το 1 εκατ. βαρέλια, σε τεράστια απόσταση από τα 3 εκατ. βαρέλια της δεκαετίας του ’70.
Όμως, αναλυτές της αγοράς πετρελαίου εκτιμούν ότι, εάν επανέλθουν οι αμερικανικές εταιρείες και αποκαταστήσουν τις υποδομές, ενώ παράλληλα θα αρθούν οι κυρώσεις από τις ΗΠΑ, η Βενεζουέλα μπορεί να φθάσει πολύ γρήγορα σε θεαματική αύξηση παραγωγής, δημιουργώντας και νέα δεδομένα στη διεθνή αγορά, με την άσκηση πίεσης στις τιμές.
