Φόρος κληρονομιάς: Τα λάθη που «ξυπνούν» πρόσθετους φόρους χρόνια μετά

Φόρος κληρονομιάς: Τα λάθη που «ξυπνούν» πρόσθετους φόρους χρόνια μετά
61 / 100 SEO Score

Η ΔΕΔ απορρίπτει προσφυγή και υπενθυμίζει ότι οι κληρονομιές δεν κλείνουν με την αρχική δήλωση

Μια υπόθεση κληρονομιάς που δημιουργήθηκε το 2019 βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ΑΑΔΕ, μετά από φορολογικό έλεγχο που αποκάλυψε παραλείψεις και αδήλωτα στοιχεία. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών ανέδειξε για ακόμη μία φορά ότι οι φορολογικές υποχρεώσεις που συνδέονται με μια κληρονομιά δεν τελειώνουν με την αρχική δήλωση, καθώς οι αρχές έχουν τη δυνατότητα να επανεξετάζουν τα δεδομένα και να αναζητούν πρόσθετες πληροφορίες που επηρεάζουν τον τελικό φόρο.

Κατά τον έλεγχο εντοπίστηκαν περιουσιακά στοιχεία που δεν είχαν δηλωθεί από τους κληρονόμους, καθώς και χρηματικό ποσό που προήλθε από πώληση ακινήτου λίγες εβδομάδες πριν από τον θάνατο του διαθέτη. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν δηλωθεί προηγούμενες γονικές παροχές προς τον προσφεύγοντα, γεγονός που οδήγησε σε νέο προσδιορισμό του φόρου κληρονομιάς και στην επιβολή πρόσθετου φόρου και προστίμου.

Φόρος κληρονομιάς: Τα λάθη που «ξυπνούν» πρόσθετους φόρους χρόνια μετά

Ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι οι νεότερες ευνοϊκές διατάξεις για τις γονικές παροχές θα έπρεπε να εφαρμοστούν και στη δική του περίπτωση, ενώ ισχυρίστηκε ότι μέρος των χρημάτων από την πώληση του ακινήτου είχε ήδη αναλωθεί πριν από τον θάνατο του κληρονομούμενου. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή στο σύνολό της, κρίνοντας ότι ο φόρος υπολογίζεται με βάση το καθεστώς που ίσχυε κατά τον χρόνο θανάτου και ότι οι μεταγενέστερες αλλαγές δεν εφαρμόζονται αναδρομικά.

Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε και στα χρηματικά ποσά που προέρχονται από εκποίηση περιουσίας πριν από τον θάνατο. Η φορολογική διοίκηση θεωρεί ότι αποτελούν μέρος της κληρονομιαίας περιουσίας, εκτός εάν αποδειχθεί με επαρκή στοιχεία ότι είχαν ήδη δαπανηθεί όσο ο διαθέτης ήταν εν ζωή. Η απλή επίκληση ισχυρισμών δεν αρκεί για να ανατραπεί ο φορολογικός καταλογισμός.

Η υπόθεση υπογραμμίζει ότι το βάρος της απόδειξης στις φορολογικές διαφορές πέφτει στον φορολογούμενο. Τραπεζικά παραστατικά, έγγραφα και συγκεκριμένα στοιχεία είναι απαραίτητα για να τεκμηριωθεί κάθε ισχυρισμός, καθώς η φορολογική διοίκηση διαθέτει πλέον εκτεταμένες δυνατότητες διασταύρωσης δεδομένων και εντοπισμού παραλείψεων.

ΠΗΓΗ