Φορολογικό διαζύγιο 2026: Οι κρυφές παγίδες που απειλούν το πορτοφόλι των ζευγαριών

Φορολογικό διαζύγιο 2026: Οι κρυφές παγίδες που απειλούν το πορτοφόλι των ζευγαριών
70 / 100 SEO Score

Η προθεσμία για την επιλογή χωριστής φορολογικής δήλωσης λήγει στις 2 Μαρτίου 2026, με την πλατφόρμα της ΑΑΔΕ να παραμένει ανοιχτή για όσους συζύγους επιθυμούν να διαχωρίσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις . Η διαδικασία ενεργοποιείται με απλή δήλωση ενός εκ των δύο συζύγων και ισχύει αυτόματα και για τον άλλο, ενώ όσοι είχαν ήδη επιλέξει χωριστές δηλώσεις δεν χρειάζεται να επαναλάβουν τη διαδικασία, εκτός αν επιθυμούν ανάκληση.

Τι αλλάζει με το φορολογικό διαζύγιο

Η επιλογή χωριστής δήλωσης καταργεί την έννοια του οικογενειακού εισοδήματος για την κάλυψη τεκμηρίων, με αποτέλεσμα κάθε σύζυγος να επιβαρύνεται αποκλειστικά για τα δικά του περιουσιακά στοιχεία και έξοδα διαβίωσης. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει επίκληση εισοδημάτων του άλλου συζύγου για ανάλωση κεφαλαίου, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές φορολογικές επιβαρύνσεις .

Παράλληλα, δεν επιτρέπεται η μεταφορά αποδείξεων μεταξύ των συζύγων. Όποιος δεν καλύπτει το απαιτούμενο όριο ηλεκτρονικών συναλλαγών επιβαρύνεται με πρόσθετο φόρο 22% επί της διαφοράς από το απαιτούμενο 30% του εισοδήματος. Η ρύθμιση δεν επηρεάζει την καταβολή κοινωνικών και προνοιακών επιδομάτων, ενώ η δήλωση κατοικίας και ποσοστών ιδιοκτησίας γίνεται ξεχωριστά από κάθε σύζυγο.

Τι ισχύει για τα παιδιά και τις οφειλές

Τα κοινά ή αναγνωρισμένα τέκνα δηλώνονται ως εξαρτώμενα μέλη και από τους δύο γονείς, ενώ το εισόδημα ανήλικου τέκνου που δεν φορολογείται στο όνομά του προστίθεται σε αυτόν με το υψηλότερο εισόδημα. Η ύπαρξη ληξιπρόθεσμων οφειλών του ενός συζύγου δεν εμποδίζει την έκδοση φορολογικής ενημερότητας για τον άλλο, όπως ακριβώς συμβαίνει και στις κοινές δηλώσεις .

Η ουσία πίσω από την επιλογή

Το φορολογικό διαζύγιο μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο αυτονομίας, αλλά ενέχει σημαντικές παγίδες για όσους δεν έχουν επαρκή εισοδήματα ή τεκμήρια που καλύπτονται μόνο μέσω του οικογενειακού εισοδήματος. Η απόφαση απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση, καθώς η λανθασμένη επιλογή μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερο φόρο, πρόστιμα ή αδυναμία κάλυψης τεκμηρίων.

ΠΗΓΗ