Έτος-ορόσημο για τραπεζικές συγχωνεύσεις στην Ευρώπη «βλέπει» ο CEO της ING
Οι ευρωπαϊκές τράπεζες εισέρχονται σε μια περίοδο αυξημένης κινητικότητας, καθώς οι αποτιμήσεις τους κινούνται πλέον κοντά στην εσωτερική τους αξία, δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος για νέες συμφωνίες. Αυτό υπογράμμισε ο διευθύνων σύμβουλος της ING Groep, Steven van Rijswijk, σημειώνοντας ότι η αγορά βρίσκεται σε σημείο καμπής, όπου «τα πράγματα αρχίζουν να κινούνται». Οι υψηλές αποτιμήσεις, όπως είπε, ενθαρρύνουν κυρίως εγχώριες συγχωνεύσεις, παρά τα συνεχιζόμενα ρυθμιστικά εμπόδια που περιορίζουν τις διασυνοριακές κινήσεις.
Ο επικεφαλής της ING, μιας τράπεζας που συχνά αναφέρεται ως πιθανός αγοραστής, τόνισε ότι οι διοικήσεις πρέπει να «πιάνουν τον παλμό» της αγοράς, είτε βρίσκονται στη θέση του αγοραστή είτε του πιθανού στόχου. Η στρατηγική της ING, όπως εξήγησε, επικεντρώνεται στην ενίσχυση του υπάρχοντος χαρτοφυλακίου και όχι στην είσοδο σε νέες αγορές. Ο ίδιος εκτίμησε ότι η Ευρώπη διαθέτει «πάρα πολλές τράπεζες», χαρακτηρίζοντας τη διαπίστωση αυτή ως καθαρά τεχνική και όχι πολιτική.
Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί προς την κατεύθυνση της τραπεζικής ένωσης, ο van Rijswijk θεωρεί ότι οι συγχωνεύσεις θα παραμείνουν περιορισμένες εντός εθνικών συνόρων. Οι αποκλίσεις στις απαιτήσεις κεφαλαίου και ρευστότητας, ακόμη και εντός της Ευρωζώνης όπου η ΕΚΤ λειτουργεί ως ενιαίος επόπτης, συνεχίζουν να αποτελούν σημαντικό εμπόδιο. Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε και στον «κατακερματισμό» των κανονισμών για τα δεδομένα, όπως ο GDPR, ο οποίος εφαρμόζεται με διαφοροποιήσεις ανά χώρα, δυσχεραίνοντας την ομογενοποίηση των λειτουργιών.
Οι δυσκολίες αυτές αποτυπώνονται και στις πρόσφατες αποτυχημένες προσπάθειες ενοποίησης. Η UniCredit δεν κατάφερε να προχωρήσει σε συμφωνίες με την Banco BPM στην Ιταλία και την Commerzbank στη Γερμανία, ενώ η προσφορά της BBVA για τη Sabadell, ύψους 19 δισ. δολαρίων, προσέκρουσε σε κυβερνητικούς όρους και τελικά απορρίφθηκε από τους μετόχους. Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν ότι, παρά τη διάθεση για ισχυρότερες ευρωπαϊκές τράπεζες, οι πολιτικές και ρυθμιστικές πιέσεις εξακολουθούν να καθορίζουν το τοπίο.
