Εργαζόμενοι στις τράπεζες υπό ασφυκτική πίεση: 8 στους 10 βιώνουν εξουθένωση και υπερωρίες χωρίς αμοιβή
Νέα έρευνα ΙΝΕ ΓΣΕΕ – ΟΤΟΕ αποκαλύπτει την πραγματικότητα στα τραπεζικά καταστήματα: εντατικοποίηση, χαμηλές αμοιβές, τοξικό κλίμα και ελάχιστη συμμετοχή στις αποφάσεις
Η εικόνα που αποτυπώνει η κοινή έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ και της ΟΤΟΕ για την ποιότητα εργασίας στις τράπεζες είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Με δείγμα 4.452 εργαζομένων, προκύπτει ότι η καθημερινότητα στα τραπεζικά καταστήματα χαρακτηρίζεται από έντονη πίεση, αυξημένο φόρτο εργασίας και συστηματική υπέρβαση ωραρίου χωρίς πρόσθετη αμοιβή. Η πλειονότητα των στελεχών δηλώνει ότι η ανταμοιβή δεν ανταποκρίνεται στις ευθύνες και τις απαιτήσεις της θέσης τους.
Περισσότεροι από 8 στους 10 εργαζόμενους αναφέρουν ότι ο φόρτος εργασίας έχει αυξηθεί σημαντικά λόγω έλλειψης προσωπικού και συνεχών αναδιοργανώσεων. Το ίδιο ποσοστό δηλώνει ότι εργάζεται υπό ασφυκτικές προθεσμίες και πίεση χρόνου, ενώ σχεδόν 7 στους 10 θεωρούν ότι ο μισθός τους δεν είναι επαρκής σε σχέση με τις ευθύνες που έχουν αναλάβει. Η αίσθηση ότι η εργασία τους δεν αναγνωρίζεται επαρκώς ενισχύει το αίσθημα επαγγελματικής εξουθένωσης.
Η έρευνα δείχνει ότι η υπέρβαση του ωραρίου έχει γίνει κανονικότητα. Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι δηλώνουν ότι εργάζονται συχνά εκτός ωραρίου χωρίς καμία πρόσθετη αμοιβή, ενώ μόλις 1 στους 5 θεωρεί ότι η ψηφιακή κάρτα εργασίας έχει βελτιώσει την πληρωμή των υπερωριών. Παράλληλα, η δυσαρέσκεια για τη διαφάνεια στα μπόνους και τις ανταμοιβές είναι έντονη, με 2 στους 3 να αμφισβητούν τον τρόπο κατανομής τους.
Το εργασιακό περιβάλλον εμφανίζει δύο όψεις: από τη μία, ισχυρή συναδελφικότητα· από την άλλη, υψηλή ένταση, περιστατικά τοξικής συμπεριφοράς και ελάχιστα μέτρα πρόληψης της εξουθένωσης. Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι δηλώνουν ότι έχουν υπάρξει μάρτυρες ή θύματα αποκλεισμού και παρενόχλησης, ενώ 7 στους 10 θεωρούν ότι η τράπεζα δεν λαμβάνει ουσιαστικά μέτρα για την αποτροπή του burnout.
Η συμμετοχή των εργαζομένων στις αποφάσεις που επηρεάζουν την εργασία τους είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Σχεδόν 8 στους 10 δηλώνουν ότι η γνώμη τους δεν λαμβάνεται υπόψη, ενώ πάνω από τους μισούς αναφέρουν ότι δεν συμμετέχουν σε καμία διαδικασία λήψης αποφάσεων. Η τεχνολογική μετάβαση –ψηφιοποίηση, αυτοματοποίηση, τεχνητή νοημοσύνη– δεν βιώνεται ως ευκαιρία, αλλά ως πηγή αβεβαιότητας, με μόλις το ένα τρίτο να θεωρεί ότι θα επηρεάσει θετικά την εργασία του.
Η συνολική εικόνα αποτυπώνεται και στην εργασιακή ικανοποίηση: σχεδόν οι μισοί δηλώνουν καθόλου ή λίγο ικανοποιημένοι, ενώ 4 στους 10 θα αναζητούσαν εργασία εκτός τραπεζικού κλάδου. Η έρευνα αναδεικνύει μια βαθιά κρίση ποιότητας εργασίας, με την εντατικοποίηση και την έλλειψη αναγνώρισης να διαμορφώνουν ένα περιβάλλον που δυσκολεύει την παραμονή και την επαγγελματική εξέλιξη των εργαζομένων.
