Έρευνα Eteron: Δύο στους τρεις δυσαρεστημένοι με την οικονομική τους κατάσταση
Αυξάνεται η δυσαρέσκεια για το βιοτικό επίπεδο
Η νέα μεγάλη έρευνα του Eteron – Ινστιτούτου για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή αποτυπώνει μια κοινωνία που βιώνει έντονη οικονομική πίεση και βαθιά αίσθηση αδικίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2026, σχεδόν δύο στους τρεις πολίτες δηλώνουν δυσαρεστημένοι με την προσωπική οικονομική τους κατάσταση, ποσοστό αυξημένο σημαντικά σε σχέση με το 2021 . Παράλληλα, πάνω από το 80% θεωρεί ότι ο πλούτος κατανέμεται άδικα και ότι η κρατική πολιτική ευνοεί τις μεγάλες επιχειρήσεις εις βάρος των εργαζομένων.
Η αίσθηση κοινωνικής αδικίας είναι διάχυτη: το 80,4% χαρακτηρίζει την Ελλάδα «άδικη χώρα», ενώ το 84% πιστεύει ότι οι ανισότητες είναι μεγαλύτερες σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες . Η εικόνα αυτή συνοδεύεται από ισχυρή απαίτηση για ενισχυμένο δημόσιο ρόλο στην οικονομία. Σχεδόν οι μισοί πολίτες προτιμούν ένα μοντέλο με μεγαλύτερη κρατική παρέμβαση, ενώ η πλειονότητα ζητά υψηλότερη φορολόγηση μεγάλων εισοδημάτων και πλούτου, με στόχο την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους.
Η έρευνα καταγράφει επίσης καθολική στήριξη στον δημόσιο έλεγχο βασικών κοινωνικών αγαθών. Παιδεία, Υγεία, Ύδρευση, Κοινωνική Ασφάλιση και Ενέργεια συγκεντρώνουν ποσοστά άνω του 75% υπέρ της δημόσιας διαχείρισης, ενώ μόνο στις αερομεταφορές υπερισχύει η προτίμηση προς τον ιδιωτικό τομέα . Η τάση αυτή δείχνει ότι οι πολίτες συνδέουν την ποιότητα ζωής με ισχυρές δημόσιες δομές και όχι με την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς.
Στο πεδίο της εργασίας, τα ευρήματα είναι εξίσου αποκαλυπτικά. Μόλις το 36,7% των εργαζομένων θεωρεί ότι αμείβεται δίκαια, ενώ η πλειονότητα δηλώνει ότι οι απολαβές δεν ανταποκρίνονται στην προσπάθεια και την εμπειρία τους. Οι χαμηλοί μισθοί και το υψηλό κόστος στέγασης αναδεικνύονται ως οι μεγαλύτερες αδικίες που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα, με ποσοστά άνω του 57% . Στη στεγαστική πολιτική, οι πολίτες ζητούν χαμηλότοκα δάνεια για πρώτη κατοικία, πλαφόν στις αυξήσεις ενοικίων και ενίσχυση της κοινωνικής κατοικίας.
Η έρευνα φωτίζει και τις έμφυλες ανισότητες στην αγορά εργασίας. Μεγάλα ποσοστά θεωρούν ότι οι γυναίκες δεν έχουν ίσες ευκαιρίες πρόσληψης και εξέλιξης, ενώ η σεξουαλική παρενόχληση καταγράφεται ως ιδιαίτερα διαδεδομένη. Παράλληλα, η κοινωνία εμφανίζεται ώριμη απέναντι στα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ εργαζομένων, με πάνω από 84% να υποστηρίζει την ίση μεταχείριση στις προσλήψεις και στον χώρο εργασίας.
Στο ιδεολογικό επίπεδο, η σοσιαλδημοκρατία αναδεικνύεται ως η προσέγγιση που θεωρείται καταλληλότερη για μια δικαιότερη ανάπτυξη, ενώ η Κεντροαριστερά/Αριστερά εμφανίζεται να εμπνέει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε ζητήματα όπως η μείωση ανισοτήτων, η φορολογική δικαιοσύνη και οι συλλογικές διαπραγματεύσεις .
Τα συνολικά ευρήματα σκιαγραφούν μια κοινωνία που δεν θεωρεί τις ανισότητες φυσικό φαινόμενο, αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών. Οι πολίτες ζητούν αξιοπρεπείς μισθούς, προσιτή κατοικία, ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες και ένα οικονομικό μοντέλο που να υπηρετεί την κοινωνική πλειοψηφία.
