Απόφαση ΤρΕφΑθ 6465/2025: Άκυρος ο όρος εκτοκισμού με έτος 360 ημερών στα στεγαστικά δάνεια – Άκυρη και η καταγγελία λόγω μη επίδειξης πληρεξουσιότητας

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την απόφαση 6465/2025, απέρριψε την έφεση εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων και επικύρωσε την πρωτόδικη κρίση που είχε δεχθεί την ακυρότητα τόσο της καταγγελίας δανειακής σύμβασης όσο και του γενικού όρου συναλλαγών που προέβλεπε υπολογισμό τόκων με βάση έτος 360 ημερών σε στεγαστικά δάνεια.

Το ιστορικό της υπόθεσης

Οι ενάγοντες είχαν συνάψει δύο δανειακές συμβάσεις με τράπεζα: μία σε ελβετικό φράγκο και μία σε ευρώ, με σκοπό την αγορά επαγγελματικής στέγης. Στη συνέχεια, οι απαιτήσεις μεταβιβάστηκαν σε εταιρεία ειδικού σκοπού στο πλαίσιο τιτλοποίησης και η διαχείρισή τους ανατέθηκε σε εταιρεία διαχείρισης.

Το 2023 η εταιρεία διαχείρισης προχώρησε σε καταγγελία της πρώτης δανειακής σύμβασης. Η καταγγελία υπογράφηκε από δικηγόρο, χωρίς όμως να επιδειχθεί στους δανειολήπτες πληρεξούσιο έγγραφο. Οι δανειολήπτες αντέδρασαν άμεσα με εξώδικη δήλωση, αποκρούοντας την καταγγελία λόγω έλλειψης πληρεξουσιότητας.

Παράλληλα, αμφισβήτησαν τη νομιμότητα των όρων που είχαν προστεθεί μεταγενέστερα στις συμβάσεις και προέβλεπαν υπολογισμό τόκων με βάση έτος 360 ημερών.

Η κρίση του Εφετείου για την καταγγελία

Το δικαστήριο έκρινε ότι:

• Η καταγγελία αποτελεί μονομερή δικαιοπραξία που μπορεί να γίνει από πληρεξούσιο μόνο με επίδειξη πληρεξουσίου εγγράφου.
• Η μη επίδειξη δίνει στον λήπτη το δικαίωμα να την αποκρούσει αμελλητί.
• Η απόκρουση των δανειοληπτών έγινε εντός εύλογου χρόνου και με τον απαιτούμενο τύπο.

Ως αποτέλεσμα, η καταγγελία θεωρήθηκε άκυρη.

Η κρίση για τον όρο εκτοκισμού με έτος 360 ημερών

Το Εφετείο επικύρωσε ότι ο όρος που προβλέπει υπολογισμό τόκων με βάση έτος 360 ημερών είναι άκυρος όταν αφορά στεγαστικά δάνεια, καθώς:

• Αντίκειται στην ΥΑ Ζ1-798/25.6.2008, η οποία απαγορεύει ρητά τον συγκεκριμένο τρόπο υπολογισμού στα στεγαστικά δάνεια.
• Η απαγόρευση ισχύει ανεξάρτητα από το αν το ακίνητο αφορά κατοικία ή επαγγελματική στέγη, αφού ο νόμος προστατεύει τον τελικό αποδέκτη της υπηρεσίας, ακόμη και όταν ενεργεί για επαγγελματικούς σκοπούς.

Το δικαστήριο δέχθηκε ότι τα δάνεια, παρότι αφορούσαν επαγγελματική στέγη, εξακολουθούν να είναι στεγαστικά και εμπίπτουν στην απαγόρευση.

Η τελική απόφαση

Το Εφετείο:

• Δέχθηκε τυπικά την έφεση, αλλά την απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη.
• Επικύρωσε την ακυρότητα της καταγγελίας και των όρων εκτοκισμού.
• Υποχρέωσε την εταιρεία διαχείρισης να μην επικαλείται τους άκυρους όρους.
• Καταδίκασε την εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα των εφεσιβλήτων.