Αργεντινή : Ο Μιλέι μιλά για «success story», αλλά τα νοικοκυριά δανείζονται για να επιβίωσουν!
Ενώ η κυβέρνηση Μιλέι και το ΔΝΤ παρουσιάζουν την οικονομική πολιτική της Αργεντινής ως ιστορία επιτυχίας, η καθημερινότητα των πολιτών στο Μπουένος Άιρες αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Παρά τη μείωση του πληθωρισμού και τη δημοσιονομική πειθαρχία, σχεδόν το 50% των κατοίκων αναγκάζεται να δανείζεται για να καλύψει βασικές ανάγκες, όπως η αγορά τροφίμων. Η οικονομική σταθεροποίηση στους δείκτες δεν μεταφράζεται σε βελτίωση της ζωής για τη μέση οικογένεια.
Η ιστορία του 43χρονου Ντιέγκο Νακάσιο, εργαζόμενου στο Μπουένος Άιρες, είναι χαρακτηριστική. Παρά το γεγονός ότι τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του έχουν σταθερή εργασία, μετά τα μέσα του μήνα αναγκάζονται να πουλούν προσωπικά αντικείμενα και να χρησιμοποιούν πιστωτικές κάρτες για να αγοράσουν τρόφιμα. «Ζούμε σε μια συνεχή κατάσταση στρες και άγχους χωρίς διέξοδο», δηλώνει, περιγράφοντας μια κατάσταση που πλέον αφορά μεγάλο μέρος της κοινωνίας.
Σύμφωνα με πρόσφατες εκθέσεις, πολλοί Αργεντινοί εξαντλούν τις αποταμιεύσεις τους ή δανείζονται από τράπεζες και συγγενείς για να καλύψουν τα βασικά. Το 63% έχει μειώσει δραστηριότητες και υπηρεσίες για να τα βγάλει πέρα. Η κρίση επιδεινώνεται από την άνιση ανάπτυξη: ενώ ο τραπεζικός και ο γεωργικός τομέας εμφανίζουν κέρδη, η μεταποίηση και το εμπόριο καταρρέουν λόγω της μειωμένης ζήτησης.
Η κυβερνητική στρατηγική για τον περιορισμό του πληθωρισμού στηρίχθηκε στη συγκράτηση των μισθών κάτω από τις αυξήσεις τιμών, οδηγώντας σε πτώση της κατανάλωσης τροφίμων κατά 12,5%. Παράλληλα, οι αυξήσεις σε καύσιμα και ηλεκτρικό ρεύμα επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τα νοικοκυριά. Το 11% των προσωπικών δανείων βρίσκεται ήδη σε καθυστέρηση – το υψηλότερο ποσοστό από το 2010 – ενώ η χρήση πιστωτικών καρτών στα σούπερ μάρκετ έχει φτάσει σε ιστορικά υψηλά.
Η εικόνα αυτή δείχνει μια κοινωνία στα όρια της εξάντλησης, όπου η επίσημη οικονομική σταθεροποίηση δεν αντανακλάται στην καθημερινότητα των πολιτών. Η Αργεντινή βρίσκεται αντιμέτωπη με μια βαθιά κοινωνική κρίση, η οποία απειλεί να υπονομεύσει την όποια μακροοικονομική πρόοδο.
