Χρεοκοπημένα όχι μόνο οικονομικά (βλέπε ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), αλλά και κοινωνικά αφού ελάχιστοι ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας(βλέπε ακρίβεια, ιδιωτικό χρέος κτλ.)…

Γράφει ο Δανειολήπτης της διπλανής πόρτας

Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα παράδοξο: όσο αυξάνεται η απογοήτευση των πολιτών, τόσο μειώνεται η συμμετοχή στις εκλογές. Και όσο μειώνεται η συμμετοχή, τόσο πιο σταθερά παραμένουν στην εξουσία τα ίδια κόμματα που έχουν οδηγήσει τη χώρα σε οικονομική και θεσμική ασφυξία.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα

• Στις εθνικές εκλογές του 2023, η αποχή άγγιξε το 46,3%.
• Στις ευρωεκλογές του 2024, η αποχή εκτοξεύτηκε στο 58,8%, ξεπερνώντας για πρώτη φορά το ποσοστό συμμετοχής.
• Πρόκειται για τα υψηλότερα ποσοστά των τελευταίων 20 ετών, σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα.

Αυτά τα νούμερα δεν δείχνουν απλώς αδιαφορία. Δείχνουν παράδοση της δημοκρατίας σε μειοψηφίες.

Ποιοι ωφελούνται από την αποχή;

Η απάντηση είναι απλή: όσοι ήδη βρίσκονται στην εξουσία.

Όταν σχεδόν οι μισοί πολίτες δεν ψηφίζουν, τα κόμματα εξουσίας χρειάζονται πολύ λιγότερες πραγματικές ψήφους για να διατηρήσουν την κυριαρχία τους. Έτσι, μια κυβέρνηση μπορεί να εκλέγεται με την υποστήριξη μόλις του 25–30% του εκλογικού σώματος, αλλά να κυβερνά σαν να έχει καθολική νομιμοποίηση.

Η αποχή λειτουργεί σαν σιωπηλή ενίσχυση του status quo.

Τα χρέη των κομμάτων: Μια βόμβα που δεν σκάει ποτέ

Εδώ βρίσκεται το πιο σκοτεινό σημείο της υπόθεσης.

Τα μεγάλα ελληνικά κόμματα κουβαλούν τεράστια χρέη προς τις τράπεζες, χρέη που ανακυκλώνονται, ρυθμίζονται, «παγώνουν» ή απλώς δεν αποπληρώνονται ποτέ.

Και ποιος τους δίνει τη δύναμη να συνεχίζουν έτσι; Η παραμονή τους στην εξουσία.

Όσο κυβερνούν ή όσο παραμένουν ισχυροί παίκτες, τόσο:

• εξασφαλίζουν ευνοϊκές ρυθμίσεις,
• αποφεύγουν συνέπειες που θα είχε οποιοσδήποτε ιδιώτης,
• διατηρούν πρόσβαση σε κρατική χρηματοδότηση,
• προστατεύουν το σύστημα που τους συντηρεί.

Η αποχή, λοιπόν, τους βολεύει απόλυτα. Όσο λιγότεροι ψηφίζουν, τόσο πιο εύκολα αναπαράγεται η ίδια πολιτική τάξη που έχει συσσωρεύσει χρέη δεκάδων εκατομμυρίων.

Η αποχή δεν είναι διαμαρτυρία — είναι παράδοση όπλων

Πολλοί πολίτες θεωρούν ότι με την αποχή «τιμωρούν» το πολιτικό σύστημα. Στην πραγματικότητα, κάνουν το ακριβώς αντίθετο.

Η αποχή:

• δεν αλλάζει τους συσχετισμούς,
• δεν πιέζει τα κόμματα,
• δεν στέλνει μήνυμα σε κανέναν,
• δεν δημιουργεί ανατροπές.

Αντίθετα, επιτρέπει σε μια μικρή, πειθαρχημένη εκλογική βάση να καθορίζει το μέλλον όλων.

Η συμμετοχή είναι η μόνη πραγματική πίεση

Όταν η συμμετοχή αυξάνεται:

• τα κόμματα αναγκάζονται να λογοδοτούν,
• οι ισορροπίες αλλάζουν,
• νέες δυνάμεις μπορούν να αναδειχθούν,
• οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να στηρίζονται σε μειοψηφίες.

Η ψήφος δεν είναι πανάκεια. Αλλά είναι το μοναδικό εργαλείο που φοβούνται πραγματικά όσοι θέλουν να παραμένουν στην εξουσία χωρίς να αλλάζουν.

Συμπέρασμα

Η αποχή δεν είναι ουδέτερη. Δεν είναι επαναστατική. Δεν είναι «μήνυμα».

Είναι σιωπηλή συναίνεση σε ένα πολιτικό σύστημα που:

• χρωστάει,
• δεν λογοδοτεί,
• και επιβιώνει χάρη στην αδράνεια των πολιτών.

Αν κάτι πραγματικά φοβούνται τα κόμματα εξουσίας, αυτό δεν είναι η αποχή. Είναι η μαζική συμμετοχή!

Κρατήστε το για επόμενες εκλογές όποτε και αν έρθουν…