Άφησαν τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα και το ονόμασαν «Εθνική Πρωτοβουλία» μείωσης τιμών

Η υπομονή μας δεν εξαντλήθηκε απλώς, έχει μετατραπεί σε οργή. Βρισκόμαστε μπροστά σε ακόμα ένα επεισόδιο του ίδιου κακόγουστου σίριαλ. Η κυβέρνηση, πιστή στην τακτική των επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων, επιστρατεύει ξανά μια «συμφωνία κυρίων» με τη βιομηχανία και τα σούπερ μάρκετ για να διαχειριστεί την «καυτή πατάτα» της ακρίβειας. Μας παρουσιάζουν την «Εθνική Πρωτοβουλία» μείωσης τιμών ως σανίδα σωτηρίας, όταν όλοι γνωρίζουμε ότι πρόκειται για μια τρύπια βάρκα.

Γράφει η Ιωάννα Λιούτα, 1voice.gr

Οι «συμφωνίες κυρίων» προϋποθέτουν ότι και οι δύο πλευρές διαθέτουν την ίδια ευθιξία. Στην ελεύθερη αγορά του ανεξέλεγκτου κέρδους, όμως, «κύριοι» δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο ισολογισμοί. Το γεγονός ότι η συμμετοχή των επιχειρήσεων είναι οικειοθελής αποτελεί το πιο σύντομο ανέκδοτο της χρονιάς. Προμηθευτές και αλυσίδες σούπερ μάρκετ θα αποφασίσουν μόνοι τους, ξεχωριστά ο καθένας, με ποιους κωδικούς θα συμμετάσχουν και ποιο θα είναι το ύψος της μείωσης. Αφήνουν, δηλαδή, τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα και μας ζητούν να χειροκροτήσουμε.

Ζούμε το απόλυτο παράδοξο. Η Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της αγοράς στέλνει έγγραφα στους βιομηχάνους (ΣΕΒ, ΣΕΒΤ) και τους εμπόρους, παρακαλώντας τους να μην βάλουν στην πρωτοβουλία κωδικούς «χαμηλής κυκλοφορίας», όπως έκαναν τόσες φορές στο παρελθόν. Τους ζητάει, σχεδόν συνθηματικά, μειώσεις της τάξης του 5% ή του 20% σε βασικά αγαθά, όπως ο καφές, η σοκολάτα και τα σχολικά είδη. Αλλά από το κάδρο των «μειώσεων» λείπουν τα φρούτα και τα λαχανικά, επειδή έχουν «διακυμάνσεις». Δηλαδή, η καθημερινή επιβίωση του νοικοκυριού τίθεται εκτός ατζέντας.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση μας υπόσχεται ένα «πάγωμα» τιμών μέσα στο καλοκαίρι. Ποιος ελέγχει όμως αν οι τιμές έχουν ήδη εκτιναχθεί στα ύψη πριν από αυτό το περίφημο πάγωμα; Ποιος εγγυάται ότι δεν θα εξαφανιστούν οι προσφορές από τα ράφια, αφήνοντας τον καταναλωτή ακόμα πιο απροστάτευτο; Με τις διεθνείς τιμές των καυσίμων να παίρνουν ξανά την ανηφόρα και τις γεωπολιτικές κρίσεις να πιέζουν την εφοδιαστική αλυσίδα, η οικειοθελής μείωση τιμών μοιάζει με σταγόνα στον ωκεανό της αισχροκέρδειας.

Αυτό το μέτρο δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας έμμεσος εισοδηματικός «κόφτης» της νοημοσύνης μας. Μας κλείνουν το μάτι με δήθεν κοινωνική ευαισθησία, αφήνοντας την αγορά ασύδοτη.

Το αποτέλεσμα κρίνεται στο ράφι και στην τσέπη μας. Δεν ζητάμε ούτε φιλανθρωπία, ούτε «συμφωνίες κυρίων» πίσω από κλειστές πόρτες στο Μέγαρο Μαξίμου. Απαιτούμε πραγματικούς, αυστηρούς ελέγχους, πλαφόν στα κέρδη των καρτέλ και ουσιαστική στήριξη των εισοδημάτων μας. Η κοροϊδία στο όνομα της ακρίβειας πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα.