KOYIZ: Βρες τους κλέφτες!!!
KOYIZ: Βρες τους κλέφτες!!!
………………..
ΝΔ – ΠΑΣΟΚ: Οι μεγάλοι κακοπληρωτές – Ελλείματα και υπέρογκα τραπεζικά χρέη
Ίλλιγγο προκαλούν τα χρέη των δύο κομμάτων που χαρακτηρίζονται οι στρατηγικοί κακοπληρωτές του πολιτικού μας συστήματος, αφού Νέα Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, φαίνονται υπόχρεοι υπέρογων ποσών.
Οι ισολογισμοί και τα χρέη των δύο κομμάτων δημοσιεύτηκαν στην ηλεκτρονική σελίδα της «Αυγής» αποκαλύπτοντας τα τεράστια ελλείμματα που χρόνο με τον χρόνο προκλητικά αυξάνονται.
Η ΝΔ χρωστάει στις τράπεζες 475,4 εκατ. ευρώ, με το χρέος να αυξάνεται κατά σχεδόν 50 εκατ. ευρώ μέσα σε έναν χρόνο. Αντίστοιχα το ΠΑΣΟΚ χρωστάει στις τράπεζες 445,8 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας αύξηση στις οφειλές του κατά 48 εκατ. μέσα σε ένα χρόνο.
Όσον αφορά το έλλειμμα της ΝΔ, και αυτό, όπως οι οφειλές της, διαρκώς αυξάνεται. Έτσι, το 2023 εκτοξεύτηκε στα 54.357.699,84 ευρώ, από τα 44.591.660,80 ευρώ το 2022:
Το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει σταθερά έλλειμμα, με το 2023 να εμφανίζει 48.323.240,48 εκατ. ευρώ, από 43.000.250,70 ευρώ το 2022:
……………………….
Ελληνικό δημόσιο χρέος στα 403,8 δισεκ. και αρνητικά κεφάλαια της ΝΔ στα 540 εκατ για το 2024 δείχνουν το αδιέξοδο της χώρας
Εάν κάποιος έχει παρωπίδες, έχει κομματικό συμφέρον, έχει επιχειρηματικά συμφέροντα ή είναι μέσο ενημέρωσης με φιλοκυβερνητική τακτική και λαμβάνει τακτικά χρηματοδοτήσεις… μόνο αυτοί αποφεύγουν να δουν δύο οικονομικά στοιχεία που δείχνουν πόσο τοξική έχει καταστεί η οικονομία.
Υπάρχει τοξική οικονομία;
Όταν μια χώρα όπως η Ελλάδα αδυνατεί να μειώσει το δημόσιο χρέος το οποίο παραμένει σταθερά στα 403,8 δισεκ. επειδή υποχρεώνεται για να συντηρήσει το αδηφάγο κράτος να δανείζεται και μέσο repos… δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία, αντιθέτως είναι παταγώδης αποτυχία.
Υπάρχει τοξικό πολιτικό κόμμα;
Όταν ένα κόμμα όπως η ΝΔ έφθασε στο τέλος του 2024 να έχει αρνητικά ίδια κεφάλαια 540 εκατ ευρώ λόγω σωρευμένων οφειλών 525 εκατ ευρώ δάνεια που απλά δεν μπορούν να αποπληρωθούν τότε το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι η ΝΔ έχει χρεοκοπήσει.
Η ΝΔ μπάνει κάθε χρόνο μέσα 55 εκατ ευρώ προσμετρώντας και τις κρατικές χρηματοδοτήσεις.
Ακριβώς το ίδιο σάπιο καθεστώς ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ, το άθροισμα υποχρεώσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ φθάνει το 1,03 δισεκ. ευρώ και προφανώς δεν μπορούν να αποπληρωθούν αφού και η μορφή balloon (αποπληρωμή κεφαλαίου στο τέλος αυτό σημαίνει ballοon δάνειο) που έχουν τα δάνεια – δηλαδή αποπληρωμή στο τέλος – είναι αδύνατο να αποπληρωθούν και θα πρέπει να ενεργοποιηθούν οι κλασσικές ρήτρες που ισχύουν για όλους τους έλληνες να καταλήξουν στις εταιρίες διαχείρισης NPEs και να ξεκινήσει η κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων στην προκειμένη περίπτωση το 80% της κρατικής χρηματοδότησης πρέπει να πάει στην εξυπηρέτηση των χρεών…
Ήδη τα δάνεια της ΝΔ βρίσκονται στην Intrum αλλά δεν έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες κατασχέσεων γιατί πληρώνονται ορισμένοι τόκοι αλλά προφανώς όχι το κεφάλαιο…
Είναι προφανές ότι το αδιέξοδο στον ισολογισμό της ΝΔ… η ΝΔ δεν θα μπορέσει να το αποφύγει… η οικονομική χρεοκοπία της ΝΔ έρχεται με φόρα.
Και εδώ γεννάται το ερώτημα ένα κόμμα που έχει χρεοκοπήσει και κυβερνάει την Ελλάδα, μπορεί να αντιμετωπίσει το δημόσιο χρέος που επίσης δεν μπορεί να μειωθεί;
Το δημόσιο χρέος στα 403,86 δισεκ. αποδεικνύει το συστημικό πρόβλημα
Από τότε – που σκόπιμα – η Ευρώπη άλλαξε τον τρόπο καταμέτρησης του χρέους αφού λαμβάνει υπόψη το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης που ανέρχεται στα 365 δισεκ. γίνεται πάρτι στο χρέος της Κεντρικής Διοίκησης όπου μέσω κυρίως των repos δηλαδή του ενδοκυβερνητικού δανεισμού που φθάνει τα 56,94 δισεκ. ευρώ (!!!!) το κράτος συντηρεί μια φαύλη κατάσταση για ένα και μόνο λόγο γιατί απλά δεν μπορεί να μειωθεί το κρατικό χρέος.
Είναι τέτοιες οι ανάγκες δανειοδότησης του σπάταλου δημόσιου τομέα όπου τα repos έρχονται να κλείσουν μαύρες τρύπες προσωρινά.
Το χρέος των 403,86 δισεκ. ευρώ δομείται ως εξής
105 δισεκ. κρατικά ομόλογα εκ των οποίων
95 δισεκ. ομόλογο και 8,4 δισεκ. έντοκα
298,5 δισεκ. δάνεια εκ των οποίων 218,8 δισεκ. Μηχανισμού Στήριξης
56,9 δισεκ. repos
15,8 δισεκ. άλλα δάνεια εξωτερικού
Συμπέρασμα
Ο ισολογισμός της ΝΔ που θα δημοσιευθεί προσεχώς για το 2024 θα μας δείξει ότι έχει χρεοκοπήσει.
Με 525 εκατ δάνεια στο τέλος 2024 και αρνητική καθαρή θέση 540 εκατ για το τέλος του 2024 μας δείχνουν ότι ο ισολογισμός είναι default.
Το ίδιο καθεστώς αδυναμίας ισχύει και για το δημόσιο χρέος… πάμε από το κακό στο χειρότερο.
Το να συντηρείται ατέρμονα μια φαύλη κατάσταση σε ένα ισολογισμό παρωδία δεν έχει κανένα νόημα αφού ο επικίνδυνα ζημιογόνος ισολογισμός της ΝΔ – κάτι αντίστοιχο ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ – θα εξελιχθούν σε βόμβα για τους διαχειριστές NPEs.
Προφανώς με οικονομικούς όρους η Νέα Δημοκρατία έχει χρεοκοπήσει ως κόμμα όπως και το ΠΑΣΟΚ…
Τι μπορεί να γίνει και τι πρέπει να γίνει;
Α)Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι η παραδοχή από τις τράπεζες ότι διαιωνίζουν μια φαύλη κατάσταση και να μεταφέρουν τα δάνεια – που τυπικά είναι ενήμερα άπαξ και πληρώνεται μόνο ένα μικρό μέρος των τόκων – σε funds.
B)Να συμφωνηθεί ένα γενναίο haircut που ίσως χρειαστεί να είναι και πάνω από 50% για να ανακοπεί η… καταστροφή που έρχεται.
Η Νέα Δημοκρατία με τον ρυθμό των εσόδων της και τον ρυθμό των εξόδων της οδηγείται σε πρόσκρουση. Χρειάζεται προφανώς αύξηση εσόδων και είμαστε οπαδοί της άποψης ότι πρέπει να αλλάξει ο νόμος περί χρηματοδότησης των κομμάτων, θα πρέπει να υιοθετηθεί το αμερικανικό μοντέλο όπου επιχειρηματίες καταβάλλουν χορηγίες σε κόμματα και αυτές δημοσιοποιούνται.
Ούτως ή άλλως επιχειρηματίες κρυφά χρηματοδοτούν κόμματα και κόμματα στην κυριολεξία το ξέρουν αυτοί που τα παίρνουν, το ξέρουν αυτοί που τα δίνουν και το ξέρουμε και εμείς που τους παρακολουθούμε…
Γ)Εάν δεν ληφθούν μέτρα οι εμπλεκόμενες τράπεζες θα βρεθούν αντιμέτωπες με επικίνδυνο πρόβλημα 2 δισεκ. σε 6 χρόνια και θα έρθει ο SSM ο Μόνιμος Εποπτικός Μηχανισμός των τραπεζών να αναθεωρήσει την ανοχή που δείχνει σε αυτή την παράνοια…
Δ)Εάν δεν ληφθούν μέτρα θα έρθουν σκληρά και επώδυνα μέτρα τα αργότερα.
Οι τράπεζες κακώς δεν έχουν αγγίξει το πρόβλημα… μάλλον το έχουν αγγίξει αλλά προσκρούουν σε άρνηση ή σε φόβο μην έρθουν σε σύγκρουση με την εξουσία.
………………………..
Βασίλης Παλαιοκώστας: Ο Νο1 καταζητούμενος στην Ελλάδα έγινε το πιο δημοφιλές podcast στις ΗΠΑ
Ηταν μια συνηθισμένη μέρα στο κέντρο των Ιωαννίνων. Αρχές Νοεμβρίου. Είχε συννεφιά και ψιλόβροχο, το πρώτο φως πάλευε να αντιταχθεί στην καταχνιά και η πόλη ξυπνούσε ράθυμα για την τελευταία εργάσιμη ημέρα πριν από το Σαββατοκύριακο. Δύο νεαροί άνδρες με συνοδηγό τους ένα κουτάβι διέσχισαν με το αυτοκίνητό τους τη λεωφόρο Δωδώνης, με άλλα λόγια τον κεντρικό δρόμο της πόλης, και στάθμευσαν λίγο μετά το δικαστικό μέγαρο. Αφησαν τον σκύλο στο αυτοκίνητο, αφού δεν είχαν σκοπό να καθυστερήσουν, κλείδωσαν πόρτες και παράθυρα και ξεκίνησαν να κινούνται προς το κέντρο των Ιωαννίνων.
Φορούσαν στολές παραλλαγής και φαίνονταν οπλισμένοι, όμως η εικόνα τους κάθε άλλο παρά ξένιζε, προβλημάτιζε ή σόκαρε όσους τους συναντούσαν. Στα τέλη του 1991 πλήθος στρατιωτικών δυνάμεων είχε εγκατασταθεί στην πρωτεύουσα της Ηπείρου λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στην πρώην Γιουγκοσλαβία, οπότε το θέαμα δύο οπλοφόρων ανδρών ήταν μάλλον σύνηθες. Οι δύο αξιωματούχοι έφτασαν έξω από το κατάστημα της Εμπορικής Τράπεζας λίγο πριν από τις 8 και περίμεναν στωικά το άνοιγμά του. Ηταν οι πρώτοι πελάτες της ημέρας.
Με το άνοιγμα του υποκαταστήματος ο ένας κατευθύνθηκε προς το ταμείο, ενώ ο δεύτερος στάθηκε μπροστά στην κυλιόμενη είσοδο κραδαίνοντας ένα υποπολυβόλο Uzi. «Ληστεία!» είπαν. Η τύχη ήταν με το μέρος τους αφού το χρηματοκιβώτιο όχι μόνο ήταν γεμάτο αλλά και ανοιχτό. Ο ταμίας ξεκίνησε να γεμίζει βιαστικά την τσάντα που είχε τοποθετήσει μπροστά του ο ένας, ο πιο μικρόσωμος το δέμας, ένοπλος. Ενώ με κεκτημένη ταχύτητα και σπουδή ετοίμαζε τη λεία, διαπίστωσε πιθανότατα με τρόμο πως η τσάντα δεν χωρούσε άλλες δεσμίδες χαρτονομισμάτων.
Το είπε στον ληστή, που περίμενε μάλλον ήρεμος και χαλαρός στην άλλη πλευρά του ταμείου. «Μη φοβάσαι, δεν είμαστε άπληστοι», του απάντησε με περίσσευμα αυτοσαρκασμού και coolness παράταιρο για την οριακή κατάσταση που λογικά δημιουργεί το πλιάτσικο σε ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Οι δύο στρατιωτικοί, που τελικά δεν ήταν τίποτα παραπάνω από δύο αριστοτεχνικά μεταμφιεσμένοι αλλά και μεθοδικά προετοιμασμένοι ληστές, έφυγαν τελικά ανενόχλητοι από την τράπεζα, χωρίς να χύσουν στάλα ιδρώτα, πήραν το αυτοκίνητό τους και χάθηκαν μαζί με το κατοικίδιό τους στα βουνά της Πίνδου.
«Ο καλός ληστής»
Αυτή είναι μόλις μία από τις δεκάδες μυθιστορηματικής κοπής ιστορίες που ακολουθούν τον Βασίλη Παλαιοκώστα σαν το πιστό κουτάβι του. Πρόκειται για τη ληστεία που διέπραξε μαζί με τον μέντορα και καθοδηγητή του Κώστα Σαμαρά στις 8 Νοεμβρίου του 1991 στα Γιάννενα με λεία 24 εκατ. δραχμές, λίγους μόλις μήνες πριν από τη θρυλική πια κλοπή στην Εθνική Τράπεζα της Καλαμπάκας τον Ιούνιο του 1992. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν απλώς προετοιμασία ή η προθέρμανση για τη μεγαλύτερη ληστεία χρηματοπιστωτικού ιδρύματος στα ελληνικά χρονικά, εκείνη που έμελλε να καταγραφεί ως magnum opus στο ποινικό μητρώο του διάσημου (πια) Τρικαλινού ληστή χάρη στα 125 εκατ. δραχμές που του απέφερε, αλλά και στο γεγονός ότι το αστυνομικό τμήμα της περιοχής δεν ήταν ούτε ένα τσιγάρο δρόμος από τον τόπο του εγκλήματος.
Η συγκεκριμένη αφήγηση μαζί με πολλές ακόμα για τα έργα και τις ημέρες του Βασίλη Παλαιοκώστα συμπυκνώνονται στα 8 επεισόδια της σειράς podcast «Outlaws – The Good Thief», το πρώτο από τα οποία κυκλοφόρησε μόλις στις 12 Ιουλίου και κατάφερε να κατακτήσει μεμιάς την κορυφή της ακροαματικότητας σε Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και Ευρώπη. Ναι, πρόκειται το δίχως άλλο για μια από τη ζωή βγαλμένη ιστορία, γεμάτη παρανομίες, καταδιώξεις, αποδράσεις, δεξιοτεχνικές μεταμφιέσεις και μπόλικους θρύλους γύρω από το όνομα του βασικού πρωταγωνιστή της, έχει δηλαδή απαράμιλλη μαγιά για virality. Εκείνο όμως που την κάνει πραγματικά ακαταμάχητη είναι το γεγονός ότι ο Βασίλης Παλαιοκώστας παραμένει άφαντος εδώ και 5.264 ημέρες, από τις 22 Φεβρουαρίου 2009, όταν και απέδρασε για δεύτερη φορά από αέρος (με ελικόπτερο) από τις Φυλακές Κορυδαλλού, και είναι επικηρυγμένος από τη Europol για 1 εκατ. ευρώ.
Βασίλης Παλαιοκώστας: Ο Νο1 καταζητούμενος στην Ελλάδα έγινε το πιο δημοφιλές podcast στις ΗΠΑ
Οι παραγωγοί
Την παραγωγή του podcast για τον «Καλό Ληστή» Παλαιοκώστα υλοποίησε η αμερικανική εταιρεία Kaleidoscope, δημιουργοί της οποίας είναι ο βραβευμένος με Emmy δημοσιογράφος Οζ Γούλοσιν, ο πρώην Senior Vice President της iHeartMedia Μανγκές Χατικουντούρ και η πρώην αντιπρόεδρος του Vice Media Group Κέιτ Οσμπορν. Η προϋπηρεσία και η εμπειρία τους σε μεγάλους και έγκριτους δημοσιογραφικούς οργανισμούς προϊδεάζει για την αρτιότητα του αποτελέσματος, αλλά και την ενδελεχή έρευνα που έχει προηγηθεί. Αλλωστε και μόνο οι 20 μήνες που χρειάστηκαν για την ολοκλήρωση του ηχητικού ντοκιμαντέρ είναι ενδεικτικοί της σοβαρότητας με την οποία προσέγγισε το θέμα η ομάδα παραγωγής αλλά και των εγγενών δυσκολιών του.
Πώς στην ευχή όμως τα έργα και οι ημέρες του Βασίλη Παλαιοκώστα, ενός διαβόητου ληστή από τις εσχατιές των Βαλκανίων, έφτασαν στα αυτιά της αμερικανικής ομάδας; Για τις… συστάσεις ευθύνεται ένας Ελληνας ο οποίος εργάζεται ως επικεφαλής επιχειρηματικών υποθέσεων στην Kaleidoscope. Ο Κωνσταντίνος Λινός ήταν εκείνος που έριξε στο τραπέζι την ιδέα και το όνομα του υπ’ αριθμόν ένα καταζητούμενου στην Ελλάδα. Οι συνεργάτες του, ειδικά όταν έμαθαν για τις δύο αποδράσεις-καρμπόν από τις Φυλακές Κορυδαλλού το 2006 και το 2009, δεν είχαν άλλη επιλογή από απλώς να ιχνηλατήσουν στα βήματα του εξαφανισμένου από προσώπου γης εγκληματία.
Φυσικά, η πρώτη ερώτηση που γλιστρά αυθόρμητα στη γλώσσα όταν έχεις απέναντί σου έναν άνθρωπο που συμμετείχε στο εν λόγω ηχητικό ντοκιμαντέρ είναι εάν η ομάδα κατάφερε να εντοπίσει και να μιλήσει με τον ίδιο τον Βασίλη Παλαιοκώστα. «Τον ψάχνουμε κι εμείς», λέει ο Κωνσταντίνος Λινός. «Δεν τον βρήκαμε. Ομως έχουμε εντοπίσει πολλούς συνεργούς του – και βέβαια έχουμε μιλήσει με ανθρώπους που τον καταδιώκουν από την Αστυνομία και την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία».
Αραγε θα ήθελαν ο Παλαιοκώστας να ακούσει τα 8 επεισόδια διάρκειας κατά μέσο όρο 40 λεπτών που αποπειρώνται να σκιαγραφήσουν το προφίλ του; «Νομίζω πως ναι. Και ελπίζω να εντυπωσιαστεί από το βάθος της έρευνας και την ειλικρίνεια της δημοσιογραφίας μας. Σίγουρα υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα τόσο για τις πράξεις του όσο και για τις προθέσεις του που θα θέλαμε τον ρωτήσουμε απευθείας», καταλήγει ο κ. Λινός. Υπογραμμίζει ακόμα πως όταν μοιράστηκε την ιδέα του με φίλους και γνωστούς στην Ελλάδα, υπήρξαν δύο ειδών αντιδράσεις. Από τη μία πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί να δημιουργηθεί ένα ντοκιμαντέρ για έναν εγκληματία, από την άλλη υπήρχαν εκείνοι που γοητεύονται από τους μύθους που διακινούνται με το καντάρι για εκείνον.
Φιλανθρωπίες και θρύλοι
Είναι για παράδειγμα ευρέως διαδεδομένος ο θρύλος ότι αφού η ομάδα του Παλαιοκώστα έκλεψε ένα φορτηγάκι μάρκας Nissan και το χρησιμοποίησε μετά τη διαφυγή της από τη μεγάλη ληστεία στην Καλαμπάκα, το επέστρεψε λίγες ημέρες αργότερα στον κάτοχό του όχι μόνο πλυμένο και γυαλισμένο, αλλά και με 150.000 δραχμές κρυμμένες κάτω από το πατάκι του οδηγού.
Λέγεται μάλιστα ότι στη συγκεκριμένη ληστεία, στην οποία συνεργοί ήταν ο Νίκος Παλαιοκώστας και ο καθοδηγητής των δύο αδελφών Κώστας Σαμαράς, ο Βασίλης έκανε καλαμπούρια με τους πελάτες της τράπεζας, οι οποίοι του εύχονταν «καλοφάγωτα και σε καλή μεριά», ενώ είναι γνωστό ότι κατά τη φευγιό τους οι τρεις ληστές πετούσαν πίσω τους χαρτονομίσματα εν είδει τρολιάς. Τι τρολιά όμως! Αξίας περίπου 90 εκατ. δραχμών. Επιπλέον, διακινείται έντονα η φήμη ότι με τα χρήματα που αποκόμισε από τις ληστείες και τις δύο απαγωγές -των βιομηχάνων Αλέξανδρου Χαΐτογλου τον Δεκέμβριο του 1995 και Γιώργου Μυλωνά τον Ιούνιο του 2008- ο Βασίλης Παλαιοκώστας προίκιζε φτωχές συντοπίτισσές του και βοηθούσε πολίτες σε ανάγκη.
Ναι, αυτές είναι μόνο μερικές από τις αμέτρητες αφηγήσεις που έχουν κάνει πολλούς να θεωρούν τον Βασίλη Παλαιοκώστα έναν σύγχρονο Ρομπέν των Δασών. Πάντως, ο κ. Λινός διευκρινίζει ότι η ομάδα του δεν κατάφερε να βρει και να μιλήσει με κανέναν από τους άμεσα ευεργετηθέντες από τον ληστή, παρά μόνο φίλους φίλων και γνωστούς γνωστών που ισχυρίζονται ότι βοηθήθηκαν από εκείνον. Σε κάθε περίπτωση, πολλοί τον θεωρούν καλό κλέφτη, έναν άγιο που κατέβαινε κάθε τόσο από τα βουνά της ιδιαίτερης πατρίδας του, τα οποία γνωρίζει όσο λίγοι, στα εγκόσμια για να πάρει από τους έχοντες και να μοιράσει τη λεία του στους αναξιοπαθούντες.
Αυτός εξάλλου είναι και ο τίτλος του ήδη διάσημου podcast, τον οποίο ο κ. Λινός προτείνει να εκλάβουμε μόνο ως κυριολεξία. «Μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι σε ένα πράγμα: ότι κυριολεκτικά είναι καλός στο να κλέβει. Το αν μπορεί κάποιος να είναι και καλός αλλά και κλέφτης έχει ένα ερωτηματικό. Και με τον τίτλο και με τον τρόπο που έχουμε γράψει τη σειρά θέλουμε να προσελκύσουμε ακροατές, αλλά δεν προσπαθούμε ούτε να μυθοποιήσουμε, ούτε να καταδικάσουμε αυτόν τον άνθρωπο. Μάλλον θέλουμε να προσφέρουμε στους ακροατές μια συναρπαστική ιστορία. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του».
Βασίλης Παλαιοκώστας: Ο Νο1 καταζητούμενος στην Ελλάδα έγινε το πιο δημοφιλές podcast στις ΗΠΑ
Ο μέντορας του Παλαιοκώστα, Κώστας Σαμαράς, ή αλλιώς ο Ελληνας «Πεταλούδας», στο ένα από τα δύο επεισόδια που έχουν ήδη κυκλοφορήσει εξιστορεί με το νι και με το σίγμα τον τρόπο δράσης της ομάδας τους
Ο… καλλιτέχνης
Είναι πάντως το δίχως άλλο ενδιαφέρον να ακούει κανείς τον Κώστα Σαμαρά στο ένα από τα δύο επεισόδια που έχουν ήδη κυκλοφορήσει να εξιστορεί με το νι και με το σίγμα τον τρόπο δράσης της ομάδας. Ο «καλλιτέχνης», όπως ήταν γνωστός ο Σαμαράς στα χρόνια της δράσης του εξαιτίας των καλλιτεχνικών ανησυχιών του, αλλά και της ενασχόλησής του με τις γραφικές τέχνες, οι οποίες του ήταν παραπάνω από χρήσιμες όταν κατάστρωνε στο χαρτί τα σχέδια δράσης της ομάδας, δέχτηκε να μιλήσει στην ερευνητική ομάδα της Kaleidoscope, ενώ, όπως εξιστορεί η δημοσιογράφος που τον συνάντησε, της ζήτησε ευγενικά να μεταφέρει την εγγονή του από την Αθήνα στα Τρίκαλα, όπου εκείνος ζει, για να τη συναντήσει επ’ ευκαιρία.
Ο δάσκαλος του Βασίλη Παλαιοκώστα, ο οποίος έχει με γενναιοδωρία παραδεχτεί πως ο μαθητής του κατάφερε να τον ξεπεράσει, τον μύησε στα βαθιά της παρανομίας, τον συνέδραμε σε πολλές ληστείες και μάλλον του μεταλαμπάδευσε τεχνογνωσία για τις αποδράσεις, αν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι ο Σαμαράς έχει πέντε στο ενεργητικό του – έχει αποδράσει από κρατητήρια, φυλακές, ακόμα και από κλούβα στη διάρκεια μεταγωγής του. Μάλιστα το 1999 ο «δάσκαλος» κατέγραψε τη ζωή και τη δράση του στο βιβλίο «Καταζητείται» (επανεκδόθηκε το 2018), το οποίο ο Βασίλης Μπισμπίκης είχε προτείνει για τηλεοπτική μεταφορά προ δεκαετίας, έχοντας φανταστεί τον εαυτό του στον ρόλο του γνωστού παράνομου.
Ο μέντορας του Παλαιοκώστα, Κώστας Σαμαράς, ή αλλιώς ο Ελληνας «Πεταλούδας», στο ένα από τα δύο επεισόδια που έχουν ήδη κυκλοφορήσει εξιστορεί με το νι και με το σίγμα τον τρόπο δράσης της ομάδας τους
Το φτωχόπαιδο από τα Τρίκαλα
Χωρίς τον Σαμαρά, με τον οποίο γνωρίστηκαν τη δεκαετία του ’80, το φτωχόπαιδο από την ελληνική επαρχία ενδεχομένως δεν θα είχε καταφέρει απολαμβάνει το status του πλέον καταζητούμενου ανθρώπου στην Ελλάδα. Ο Βασίλης Παλαιοκώστας, 57 ετών σήμερα, γεννήθηκε, μεγάλωσε και γαλουχήθηκε σε μια φτωχή αγροτική οικογένεια στο Μοσχόφυτο Τρικάλων. Από παιδί ακόμα βοηθούσε τον βοσκό πατέρα του. Ηταν άλλωστε ο μικρότερος από τα τέσσερα αδέλφια του.
Στα 13 του χρόνια και αφού η οικογένεια είχε μετοικήσει στα Τρίκαλα, ξεκίνησε να δουλεύει για τα προς το ζην σε μια τυροκομική μονάδα, ενώ ο 19χρονος τότε Νίκος Παλαιοκώστας, που λειτουργούσε πάντα ως πρότυπο για τον μικρό αδελφό του, μπάρκαρε στα καράβια. Η «φυσιολογική» ζωή τους δεν θα κρατούσε για πολύ. Τα δύο αδέλφια βγήκαν στην παρανομία, ξεκινώντας από μικρής έκτασης ληστείες και ανεβάζοντας διαρκώς τον πήχη της εγκληματικής δράσης τους. Μάλιστα, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 έζησαν για βραχύ διάστημα στη Γερμανία όπου εξέλιξαν τις τεχνικές και τη δράση τους.
Οι τράπεζες έγιναν το αγαπημένο τους πεδίο δράσης και αυτό στο οποίο αποδείχτηκαν πιο επιδέξιοι. Το 1995 και έχοντας πια αρκετή εμπειρία, και κυρίως τη φήμη των άπιαστων, αφού κατάφερναν να αποδρούν με την ίδια συχνότητα που συλλαμβάνονταν, ο Βασίλης Παλαιοκώστας αποφάσισε να ανοίξει καινούριες δουλειές. Στις 15 Δεκεμβρίου εκείνης της χρονιάς απήγαγε με συνεργό τον Παύλο Κερεμίδη τον επιχειρηματία Αλέξανδρο Χαΐτογλου από το Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης. Επειτα από τρεισήμισι ημέρες διαπραγματεύσεων, στη διάρκεια των οποίων οι απαγωγείς και το θύμα τους βρίσκονταν διαρκώς εν κινήσει, η οικογένεια του επιχειρηματία κατέβαλε λύτρα 150 εκατ. δραχμών και 650.000 μάρκων και ο απαχθείς αφέθηκε ελεύθερος στον σταθμό των ΚΤΕΛ στην Καρδίτσα.
Ο Βασίλης Παλαιοκώστας έχει καταγράψει σε επιστολή του πως η εν λόγω απαγωγή είχε σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων αρκετών να του εξασφαλίσουν τη διαφυγή και μια νέα ζωή εκτός Ελλάδας. Το όνειρό του δεν ικανοποιήθηκε ποτέ. Τέσσερα χρόνια μετά την απαγωγή και με καταφανώς κινηματογραφικό τρόπο, αφού ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα στο 90ό χλμ. Λαμίας – Λιβαδειάς, ο Παλαιοκώστας έπεσε στα χέρια της Αστυνομίας.
Στον Κορυδαλλό
Εκτοτε ξεκίνησε η οδύσσειά του από φυλακή σε φυλακή της χώρας, όπου είχε να εκτίσει ποινή 25 ετών για την απαγωγή Χαΐτογλου. Δεν κατάφερε να στεριώσει σε καμία, αφού οι Αρχές θεωρούσαν ότι μπορούσε να βρει τρόπο απόδρασης από παντού. Δεν είχαν άδικο. Τελικά από την Κέρκυρα μεταφέρθηκε στον Κορυδαλλό. Από το 2003 έως το 2006 έζησε σχεδόν φιλήσυχα. Ή μάλλον μεθοδεύοντας μια απόδραση φτιαγμένη για την κινηματογραφική -ή έστω την τηλεοπτική- οθόνη. Στις 6.30 το απόγευμα της Κυριακής 6 Ιουνίου ένα μικρό ελικόπτερο ξεκίνησε την κάθοδό του στο προαύλιο των φυλακών, παρέλαβε τον Βασίλη Παλαιοκώστα και τον συγκρατούμενό του Αλκέτ Ριζάι και έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Η ιστορία θα επαναλαμβανόταν τρία χρόνια αργότερα.
Οχι όμως ως φάρσα. Θα μεσολαβούσε βέβαια η απαγωγή του επιχειρηματία Γιώργου Μυλωνά τον Ιούνιο του 2008 από το Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Αυτή τη φορά το θύμα κρατήθηκε σε κρησφύγετο… του κουτιού στην περιοχή της Σουρωτής -βαμμένο και επιπλωμένο με οικοσκευή αξίας 15.000 ευρώ- για 17 ημέρες και παραδόθηκε άθικτο στην οικογένειά του έπειτα από την καταβολή λύτρων ύψους 12 εκατ. ευρώ. Από την εν λόγω απαγωγή έχει μείνει παροιμιώδης η ατάκα που φέρεται να είπε ο Παλαιοκώστας στον Μυλωνά: «Αν εσύ είσαι ο Μυλωνάς στο αλουμίνιο, εμείς είμαστε οι Βαρδινογιάννηδες στις απαγωγές».
Το ελικόπτερο με το οποίο ο Βασίλης Παλαιοκώστας απέδρασε από τις Φυλακές Κορυδαλλού, στις 22 Φεβρουαρίου του 2009, με συνεπιβάτη τον Αλβανό κακοποιό Αλκέτ Ριζάι
Απόδραση από αέρος
Η ελευθερία του Παλαιοκώστα και της δεκαμελούς ομάδας του είχε σύντομη ημερομηνία λήξης. Τα χαρτονομίσματα που καταβλήθηκαν για τα λύτρα ήταν προσημειωμένα και όταν οι απαγωγείς άρχισαν να τα ξοδεύουν δεξιά κι αριστερά, οι διωκτικές αρχές κατάφεραν να εντοπίσουν τους απαγωγείς. Ο Παλαιοκώστας συνελήφθη στα τέλη Αυγούστου του 2008 στο κρησφύγετο της Σουρωτής, τη στιγμή που έβαζε ένα ποτό στον εαυτό του και ετοιμαζόταν να παρακολουθήσει μια ταινία. Το παραδέχτηκε και ο ίδιος τότε πως έπαιξε κι έχασε, όμως δεν είχε πει την τελευταία λέξη του.
Στις 22 Φεβρουαρίου του 2009, μία ημέρα πριν από τη δίκη για την προηγούμενη απόδρασή του, ο Βασίλης Παλαιοκώστας απέδρασε ξανά από αέρος από τις Φυλακές Κορυδαλλού, και πάλι με συνεπιβάτη τον Ριζάι. Εκτοτε παραμένει άφαντος. Η Αστυνομία σχεδόν τον άγγιξε τον Απρίλιο του 2019 στο Αλεποχώρι και τον Φεβρουάριο του 2011 στην Αράχωβα, αλλά εκείνος κατάφερε αυτό που ξέρει καλύτερα από τον καθένα, να ξεγλιστρήσει. Εν τω μεταξύ το παλαμικό αποτύπωμά του βρέθηκε, σύμφωνα με την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, στον φάκελο του παγιδευμένου δέματος που τον Ιούνιο του 2010 σκότωσε τον ταξίαρχο Γιώργο Βασιλάκη, υπασπιστή του τότε υπουργού Πολιτικής Προστασίας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.
Ο Παλαιοκώστας έχει με κάθε τρόπο αρνηθεί πως είχε σχέση με τη συγκεκριμένη τρομοκρατική ενέργεια, αλλά και με δέκα ακόμα κατηγορίες που του έχουν αποδοθεί για εγκλήματα που ο ίδιος λέει ότι δεν έχει διαπράξει. Τα εξηγεί όλα αναλυτικά στην αυτοβιογραφία του, η οποία εκδόθηκε το 2019, δηλαδή δέκα χρόνια μετά την τελευταία απόδρασή του και την τελευταία φορά που πέρασε χρόνο πίσω από της φυλακής τα σίδερα, από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων με τον σχεδόν ειρωνικό τίτλο «Μια φυσιολογική ζωή». Αν μη τι άλλο, μοιάζει ταιριαστός στον χαρακτήρα του, τον οποίο εκείνοι που τον έχουν συναναστραφεί περιγράφουν ως πνευματώδη, ευρυμαθή και πολύ ευγενέστερο από όσο θα θεωρούσε κανείς στερεοτυπικά για έναν εγκληματία. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος για το τι είναι αλήθεια και τι επινόηση στην περίπτωσή του. Αλλά έτσι δεν συμβαίνει πάντα με τους σταρ – όποιου είδους;
………………………
Νίκος Παλαιοκώστας: Μια ζωή στο κόκκινο με ληστείες, αποδράσεις και μια απαγωγή
Μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα, προ εικοσαετίας περίπου, σε ένα καφέ- μπαρ ενός χωριού των Τρικάλων, σταματά ένα σκούρο SUV. Κατεβαίνει ο οδηγός, ο οποίος φορά μια μαύρη καμπαρντίνα και σκούφο. Μπαίνει στο άδειο μαγαζί και ζητά ένα φραπέ. Από τις ματιές του καταστηματάρχη, καταλαβαίνει ότι η ταυτότητά του έχει αποκαλυφθεί. «Κατάλαβες ποιος είμαι, έτσι; Είμαι ο Νίκος Παλαιοκώστας», του λέει. «Το κατάλαβα: Ο Παλαιοκώστας!» παίρνει την απάντηση και ρωτά: «Και φοβήθηκες;». Όταν ο καταστηματάρχης του απάντησε «όχι βέβαια», ο Νίκος Παλαιοκώστας του έδωσε ένα χαρτονόμισμα των 500 ευρώ και του είπε να κρατήσει τα ρέστα «επειδή είσαι αλάνι και ξέρω ότι δεν θα πεις σε κανέναν ότι με είδες».
Η παραπάνω είναι μια από τις πολλές ιστορίες που «κυκλοφορούν», ειδικά στο νομό Τρικάλων, για τον Νίκο Παλαιοκώστα. Τον κακοποιό στον οποίο πολλοί έδωσαν τον τίτλο του «Φαντομά», αλλά και ίσως τραβηγμένα, του «Ρομπέν», που κηδεύτηκε χθες σε μια σεμνή τελετή, στην Αγία Μονή Τρικάλων, εκεί όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της πολυτάραχης ζωής του.
Μιας ζωής που ξεκίνησε ταπεινά αλλά συνεχίστηκε με… χολιγουντιανή πλοκή, με σκηνές που θα μπορούσαν να υπάρχουν σε κινηματογραφικές ταινίες -όπως τη διαφυγή από τη ληστεία με τα σκορπισμένα πεντοχίλιαρα, τη ληστεία με το ποδήλατο, τις απαγωγές, τις συλλήψεις και τις αποδράσεις και τελείωσε το ίδιο ταπεινά, στον τόπο καταγωγής ενός μεγάλου Τρικαλινού, του Δημήτρη Μητροπάνου. Με το τελευταίο ταξίδι να ξεκινά χωρίς τον αδερφό του και σύντροφο στην παρανομία, Βασίλη (καταζητείται) και τον ηλικιωμένο πατέρα του -όπως και τον έναν ακόμα αδερφό του, που είναι στο εξωτερικό- να είναι εκεί για να του πουν το τελευταίο «αντίο». Ωστόσο, το παρών έδωσαν ο αδελφός του, Παντελής, και η αδελφή του.
Ο Φαντομάς από τα Τρίκαλα
Μεταξύ τύρου και αχλαδίου -ή, για την ακρίβεια τσίπουρου και μεζέ- σε κάποιον από τους καφενέδες των Τρικάλων, η συζήτηση για τον Παλαιοκώστα (ή τους Παλαιοκωσταίους, αφού μοιραία, συμπεριλαμβάνεται και ο μικρότερος αδερφός Βασίλης) έχει πάντα το ίδιο σημείο εκκίνησης: «Μπορείς να τον κατηγορείς για ό,τι θέλεις, όμως δεν μπορείς να μην παραδεχτείς ότι δεν σκότωσε ούτε τραυμάτισε ποτέ κανέναν». Γι’ αυτό και επέλεγε σχετικά «ακίνδυνους» στόχους στην αρχή της καριέρας του, γι’ αυτό και προτιμούσε να μεταμφιέζεται -όπως λένε οι ντόπιοι, ακόμα και ως… ιερέας- ώστε να μην έρθει αντιμέτωπος με αστυνομικούς. Και όταν ερχόταν, αν δεν μπορούσε να ξεφύγει, παραδινόταν.
Φυσικά, αυτό το επιχείρημα, ότι δεν έκανε κακό σε κανέναν, είναι άτοπο. Πρώτα- πρώτα έκανε κακό στον εαυτό του και στην οικογένειά του, επιλέγοντας να ζήσει μια ζωή κυνηγημένος, σαν αγρίμι στην οροσειρά του Κόζιακα. Επιλογή που φαίνεται ότι άφησε πίσω του, πολύ πριν αποφυλακιστεί από τις φυλακές του Αγίου Στεφάνου στην Πάτρα (το 2021, όταν η υγεία του τον είχε προδώσει πια) όπου τα τελευταία χρόνια ήταν «τύπος και υπογραμμός». Όπως και αρχικά, το «alter ego» του, τον αδερφό του, Βασίλη, προσπάθησε να τον αποτρέψει από το να «μπλέξει». Τελικά δεν τα κατάφερε και έγιναν μαζί, τα δύο «most wanted» αδέρφια του κόσμου για κάποια στιγμή. Ο Νίκος, ήταν καταζητούμενος επί 16 χρόνια και μετρούσε συνολικές καταδίκες 197 ετών και 376 μηνών! Έμεινε στη φυλακή για 16 χρόνια και αποφυλακίστηκε με «βραχιολάκι» με όρο να μένει στο πατρικό του, στα Τρίκαλα. Εκεί, έκανε δύο φορές την εβδομάδα αιμοκάθαρση και τελευταία, η ζωή του είχε επιδεινωθεί περαιτέρω καθώς είχε περάσει και ένα εγκεφαλικό.
Μιας και ο ίδιος ήθελε να περάσει ήσυχα τα τελευταία χρόνια της ζωής του, δύσκολα θα μπορέσει να διασταυρώσει κανείς εάν έστω κάποιες από αυτές τις δεκάδες ιστορίες που διακινούνται γι’ αυτόν έχουν έστω ένα ψήγμα αλήθειας.
Ο θρύλος λέει, για παράδειγμα, ότι όταν έκλεβε αυτοκίνητα ο Νίκος Παλαιοκώστας (και προτιμούσε συνήθως SUV ιαπωνικής κατασκευής, με αγαπημένα του τα RAV) κάποια στιγμή τα «ξεφορτωνόταν» εγκαταλείποντάς τα πλυμένα και με έναν φάκελο με χρήματα ως “συγνώμη για τον δανεισμό». Σε αυτά, προστίθενται δεκάδες ιστορίες ακόμα, σύμφωνα με τις οποίες ο Παλαιοκώστας έχει βοηθήσει -με τα κλεμμένα χρήματα- δεκάδες παιδιά από τα Τρίκαλα (όπου άλλωστε κινούταν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του) να σπουδάσουν, φτωχές οικογένειες να επιβιώσουν, στεγαστικά να ξεπληρωθούν, μέχρι και για… χορηγία τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας υπάρχει ιστορία.
Τίποτε από τα παραπάνω δεν επιβεβαιώνεται. Αυτό που είναι το μόνο σίγουρο, ωστόσο, είναι ότι οι αστυνομικοί που τον αναζητούσαν, στα 00s στα ορεινά των Τρικάλων δεν έπαιρναν ούτε… λέξη από τους κατοίκους των χωριών από τα οποία πέρναγε ο διαβόητος τότε κακοποιός. Αξιωματικοί έλεγαν τότε, μάλιστα ότι οι χωριανοί τον αντιμετώπιζαν ως… ηρωικό αντάρτη και τους ίδιους σαν… κατοχικές δυνάμεις.
Οι έρευνες στις τοπικές κοινωνίες δεν απέδιδαν, καθώς οι κάτοικοι απέφευγαν να δώσουν πληροφορίες, ενώ οι λιγοστές μαρτυρίες που συγκεντρώνονταν ήταν ασαφείς και δεν οδηγούσαν σε ουσιαστικά αποτελέσματα. Έτσι, παρά τις αλλεπάλληλες επιχειρήσεις της ΕΛ.ΑΣ. για τη σύλληψη του Ν. Παλαιοκώστα, με κινητοποιήσεις σε Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα, Ήπειρο και την αποστολή ειδικών κλιμακίων της Ασφάλειας Αττικής, ο 46χρονος κακοποιός συνέχιζε να διαφεύγει.
Σε αυτό, προστίθεται και η εφευρετικότητα του «Φαντομά». Ο Παλαιοκώστας, έχοντας μεγαλώσει στα Τρίκαλα, ήξερε την ελληνική επαρχία. Ήξερε από δάση, βουνά και την περιήγηση στη φύση. Ήταν, επίσης, πολύ καλός οδηγός και πολύ καλός στις μεταμφιέσεις- αν και ποτέ δεν θα μάθουμε τι χρησιμοποιούσε περισσότερο για να μην αναγνωρίζεται. Έτσι, ακόμα και όταν έπεφτε στα χέρια των αστυνομικών, μπορούσε εύκολα να «ξεγλιστράει». Όπως το 1989, όταν ο μετέπειτα αστυνομικός διευθυντής Νικόλαος Στίγκας, τότε οδηγός περιπολικού στο Λιδωρίκι, τον έχασε «μέσα από τα χέρια του», όταν ο Παλαιοκώστας πέταξε ατσαλόπροκες από το παράθυρο του αυτοκινήτου του, σκάζοντας τα λάστιχα του περιπολικού του Στίγκα.
Στα περισσότερα περιστατικά, όταν έπεφτε σε μπλόκο, του άρεσε να… κόβει δρόμο από χωματόδρομους, στους οποίους χανόταν. Ο Παλαιοκώστας οδηγούσε πάντα SUV και στα μπλόκα συνήθως υπήρχαν μοτοσικλέτες που δεν μπορούσαν να κινηθούν στο χώμα και συμβατικά περιπολικά. Αλλά και όταν τα πράγματα σκούραιναν πολύ, όπως σε ένα μπλόκο το 1999, στην Πύλη Τρικάλων, είχε πυροβολήσει με το Καλασνικόφ του αστυνομικούς.
Τα «κολλήματά» του και η «βεντέτα»
Το κακό, βέβαια, με τον Παλαιοκώστα, ήταν ότι είχε «κολλήματα». Είχε συγκεκριμένο modus operandi, όπως το να χρησιμοποιεί συγκεκριμένου τύπου αυτοκίνητα και να ξεφεύγει με συγκεκριμένο τρόπο. Είχε μέχρι και τα ίδια όπλα από το 1995 μέχρι και τα τέλη των 00s, οπότε και συνελήφθη. Είχε, επίσης και τους ίδιους διώκτες. Όπως για παράδειγμα, εκείνο τον αστυνομικό που του είχε σκάσει τα λάστιχα με τις ατσαλόπροκες.
Κινούταν, επίσης, σε ορεινές ή ημιορεινές περιοχές, σε συγκεκριμένες πανσιόν και αγροικίες, ενώ, παρότι άλλαζε συνέχεια κάρτες και συσκευές κινητών τηλεφώνων, επικοινωνούσε με συγκεκριμένους φίλους που είχε εμπιστοσύνη και, κυρίως την οικογένειά του. Λογικό ήταν λοιπόν, όταν ο Στίγκας, που τον κυνηγούσε -ανεπιτυχώς- σε ολόκληρη την Ελλάδα να συντάξει μια κεντρική έκθεση με τις «κόκκινες περιοχές του φαντομά». Και από την τοπογραφική ανάλυση των 50 σελίδων με τις διαδρομές που ακολούθησε ο Παλαιοκώστας στις περιοχές Τρικάλων, Καρδίτσας, Ευρυτανίας, Φθιώτιδας, Φωκίδας Βοιωτίας και τους Νομούς Αιτωλοακαρνανίας, Λαρίσης, Αρκαδίας, Αρτας, να επικεντρώσουν στο Μοσχόφυτο Τρικάλων.
Ο -τότε αστυνομικός διευθυντής- Στίγκας ήξερε ότι ο Παλαιοκώστας αγαπούσε πολύ την οικογένειά του και ότι θα έβρισκε τρόπο για να μιλήσει και να δει από κοντά τα αδέρφια του και κυρίως τον πατέρα του. Όπως και με τον τρελό τρόπο της… «απαγωγής» ενός πιλότου με ένα ελικόπτερο απελευθέρωσε -δις- τον αδερφό του από τη φυλακή, με τη φράση «είμαι ο Νίκος Παλαιοκώστας και θα χρησιμοποιήσω αυτό το ελικόπτερο για να ελευθερώσω τον αδερφό μου». Ένα από τα ελάχιστα πράγματα που θα μπορούσαν να τον βγάλουν εκτός εαυτού ήταν να χάσει την επαφή με την οικογένειά του. Έτσι, ο Στίγκας έβαλε μόνιμη αστυνομική παρουσία κοντά στους καλούς φίλους και τους κοντινούς συγγενείς του Παλαιοκώστα. Γρήγορα, αυτός έκανε το λάθος. Κινούμενος με συμβατικό ΙΧ -για να μην κινήσει υποψίες- έπεσε σε μπλόκο, κοντά στην Αράχωβα και κατά τη συνήθη τακτική του, έκοψε σε χωματόδρομο. Όμως σε μια στροφή έχασε τον έλεγχο και τράκαρε, παθαίνοντας συντριπτικό κάταγμα στο χέρι. Ακόμα και τότε, στους αστυνομικούς που τον συνέλαβαν, έλεγε πως “είμαι ο Νίκος Παλαιοκώστας και με πιάσατε επειδή έσπασε το αμορτισέρ” (μαζί με κάποια… γαλλικά για το αυτοκίνητο).
Η γνωριμία με τον Σαμαρά και ο «θησαυρός»
Από τους λίγους που έδωσαν το παρών στην κηδεία του Παλαιοκώστα ήταν ο Κώστας Σαμαράς. Ο διαβόητος «πεταλούδας», ο για ένα διάστημα πιο καταζητούμενος κακοποιός της χώρας. Με τον Σαμαρά, ο Νίκος Παλαιοκώστας γνωρίστηκε το 1985. Τότε ο Σαμαράς είχε ένα ροκάδικο στα Τρίκαλα (τη «Σουίτα») και είχε αρχίσει τις κλοπές και τις διαρρήξεις για να… σπάσει την ανία, αλλά και με ιδεολογικό πρόσημο. Ο Παλαιοκώστας είχε επιστρέψει από τα καράβια (είχε μπαρκάρει το 1979, μετά το στρατιωτικό του) και είχε επίσης «ασχοληθεί» με τις διαρρήξεις.
«Με τον Νίκο Παλαιοκώστα όταν γνωριστήκαμε, είχα πάνω κάτω τις ίδιες εμπειρίες. Μόνο που εγώ ήμουν πιο οργανωτικός και εκείνος πιο αυθόρμητος και κάπου το συνδυάζαμε. Ο Βασίλης πήρε και από τους δύο», έχει πει ο Σαμαράς. Αυτό που είχαν κοινό και οι τρεις τους πάντως, ήταν το κοφτερό μυαλό, οι χαμηλοί τόνοι, η αγάπη στην αδρεναλίνη και η επιθυμία να μη στερήσουν ανθρώπινη ζωή.
Οι τρεις τους, έκαναν σωρεία από «δουλειές», από την πρώτη τους, που ήταν το λογιστήριο ενός γεωργικού συνεταιρισμού λίγο έξω από την Κοζάνη, μέχρι τη μεγαλύτερή τους, μετά την απόδρασή τους από τις φυλακές Τρικάλων τον Ιανουάριο του 1988: Τη ληστεία της Εθνικής Τράπεζας στην Καλαμπάκα, τον Ιούνιο του 1992. Τότε ήταν που ενώ οι Σαμαράς και Βασίλης Παλαιοκώστας άρπαζαν τη λεία των 125 εκατομμυρίων δραχμών (η μεγαλύτερη λεία σε ληστεία ως σήμερα), ο Νίκος έκανε πλάκα σε πελάτες και κοπλιμέντα σε πελάτισσες της τράπεζας, φροντίζοντας να μη χαθεί η ψυχραιμία από κανέναν. Ήταν δική του ιδέα, δε, να αρχίσουν να σκορπάνε πεντοχίλιαρα στο δρόμο όπως έφευγαν, για να καθυστερήσουν οι… συλλέκτες τις αστυνομικές αρχές. Πρακτική που συνεχίστηκε και σε άλλες ληστείες.
Σε πείσμα όσων έλεγαν ότι ο Σαμαράς ήταν ο «εγκέφαλος» της συμμορίας, οι αδερφοί Παλαιοκώστα απήγαγαν, τον Δεκέμβριο του 1995, στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης τον επιχειρηματία Αλέξανδρο Χαΐτογλου και τον κράτησαν όμηρο τέσσερις ημέρες. Ζήτησαν και έλαβαν λύτρα 270 εκατομμυρίων δραχμών. Και εκεί, ο Νίκος ήταν αυτός που είχε αναλάβει την επικοινωνία με τον επιχειρηματία, κρατώντας τον ήρεμο σε όλη τη διάρκεια της κράτησής του.
Οι δυο αδερφοί συνέχισαν τις «δουλειές» για χρόνια σε 16 και πλέον ληστείες και όχι μόνο, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Όσο για τα εκατοντάδες εκατομμύρια από τις ληστείες; Οι φήμες μιλάνε από θαμμένο θησαυρό στα ορεινά των Τρικάλων, μέχρι βοήθεια σε αδύναμους ή εξαγορά καζίνο στη Ρουμανία. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν ξέρει τι απέγιναν.
……………….
Πάνω από €100 δισ. το φέσι για να σωθούν οι τράπεζες – Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επισφράγισε το έγκλημα που υποθήκευσε το μέλλον της Ελλάδας
Αν μη τι άλλο σηκώθηκε αχός βαρύς από τη γνωστοποίηση της συμφωνίας για τη συγχώνευση της Τράπεζας Αττικής με την Παγκρήτια Τράπεζα. Μια συμφωνία που φέρνει, με την προϋπόθεση ότι θα ολοκληρωθεί, έναν πέμπτο τραπεζικό πυλώνα που υπόσχεται να δώσει αύρα ανταγωνισμού, με τις τέσσερις συστημικές τράπεζες που έχουν καθηλώσει την πραγματική οικονομία σε πνιγηρές εναρμονισμένες πρακτικές προκειμένου να αισχροκερδούν.
Πλήρωσε η κοινωνία
Ας δούμε τι έχει συμβεί ήδη από το 2008 για να διαπιστώσουμε τον… ποταμό χρήματος προς τη διάσωση των τραπεζών που τελικά πληρώθηκε με βαρύ φόρο, ακόμη και αίματος (αν δούμε τις εκατοντάδες αυτοκτονίες) από την κοινωνία.
Ηταν Οκτώβριος του 2008 όταν η κυβέρνηση Καραμανλή ανακοίνωσε το «πακέτο Αλογοσκούφη» προς τις τράπεζες. Τη διετία 2008-09 δόθηκαν 28 δισ. ευρώ στις παραπαίουσες ελληνικές τράπεζες. Αναλυτικότερα, «μεταγγίστηκαν» από τον κρατικό κορβανά 5 δισ. ευρώ σε χρήμα και 23 δισ. ευρώ εγγυήσεις για την κάλυψη ρευστότητας.
Ακολούθως ήρθε το 2012 η συγκυβέρνηση των Σαμαρά – Βενιζέλου να δώσει τη χαριστική βολή στην κοινωνία. Στο δεύτερο μνημόνιο προβλέφθηκε δανεισμός περίπου 50 δισ. προκειμένου να καλυφθούν τα χρηματοδοτικά κενά (funding gaps) των τραπεζών που εξυγιάνθηκαν. Τότε εφευρέθηκε και ο όρος «συστημικές τράπεζες» που αφορούσε τις τέσσερις διασωθείσες Alpha, Εθνική, Eurobank, Πειραιώς.
Ακολούθησε τον Δεκέμβριο 2015 η «ένεση» της κυβέρνησης Τσίπρα με 5,4 δισ. ευρώ. Σε όλα αυτά υφίσταται και η «βοήθεια» του αναβαλλόμενου φόρου που υπολογίζεται συνολικά στα 18 δισ. ευρώ. Ηταν ο ν. 4172/2013 (νόμος Χαρδούβελη) που θεσμοθέτησε ότι αν μια τράπεζα εμφανίσει ζημιές, αυτές συμψηφίζονται με φορολογικές υποχρεώσεις. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως πρόεδρος της χρεοκοπημένης ΝΔ που χρωστά πάνω από 500 εκατ. ευρώ στις τράπεζες, έδωσε νέα αβάντα. Το 2021 τροποποίησε τον νόμο Χαρδούβελη και όρισε ότι οι ζημιές που προκύπτουν λόγω τιτλοποιήσεων ή πωλήσεων δανείων μπορούν να συμψηφιστούν με μελλοντικά κέρδη σε βάθος 20ετίας.
Πούλησαν κοψοχρονιά
Συνολικά έχουν διατεθεί 101,4 δισ. ευρώ για να διασωθεί το τραπεζικό σύστημα. Σε αυτά ενδεχομένως προστεθούν άλλα 8-10 δισ. από τις εγγυήσεις ύψους 18 δισ. ευρώ που έδωσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη στο πλαίσιο των προγραμμάτων «Ηρακλής» 1, 2, 3 (η μεγάλη απάτη με την περιουσία των δανειοληπτών όπου οι τράπεζες διέθεσαν αντί πινακίου φακής «κόκκινα» δάνεια ύψους άνω των 70 δισ. ευρώ σε σκοτεινά funds). Πρόκειται για τον κλάδο ο οποίος παγκοσμίως κοινωνικοποιεί τις ζημιές και ιδιωτικοποιεί τα κέρδη μοιράζοντας μπόνους στα μεγαλοστελέχη.
Κάπως έτσι φτάσαμε στο 2024, όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η διοίκηση του ΤΧΣ αποφάσισαν να πουλήσουν κοψοχρονιά τις προνομιούχες μετοχές που είχαν λάβει για τη διάσωση των τραπεζών σε βάρος της κοινωνίας.
Δυσθεώρητες οι ζημιές
Σύμφωνα με το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) που αποτελεί από το 1959 σύμβουλο της εκάστοτε κυβέρνησης σε θέματα οικονομικής πολιτικής, η ζημιά για το ελληνικό κράτος από όλα αυτά τα… παιχνίδια διάσωσης ανέρχεται περίπου σε 43 δισ. ευρώ. Τούτο δεν αφορά τα πραγματικά ποσά, αλλά ανάλυση του 2023 με βάση την κεφαλαιοποίηση των Alpha, Εθνικής, Eurobank και Πειραιώς.
Από την άλλη, ο αρμόδιος υπουργός Κωστής Χατζηδάκης πανηγυρίζει για το ότι το ελληνικό κράτος εισέπραξε το θηριώδες ποσό των 3,5 δισ. ευρώ από την ιδιωτικοποίηση. Το να δίνεις 101,4 δισ. ευρώ έχοντας φαλκιδεύσει το μέλλον πολλών γενεών ενώ εισπράττεις 3,5 δισ., για την κυβέρνηση Μητσοτάκη συνιστά μέγιστη επιτυχία, άξια πανηγυρισμών.
…………………….
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ:
Χωρίς την ασυλία, οι Έλληνες Τραπεζίτες θα ήταν ήδη όλοι στην φυλακή !!!
