Η ληστεία των εργαζομένων με τον κατώτατο μισθό.
Η ληστεία των εργαζομένων με τον κατώτατο μισθό.
«Το Φεβρουάριο του 2012 η κυβέρνηση του εγκληματικού PSI (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ), ψήφισε να καθορίζεται ο κατώτατος μισθός με κυβερνητική απόφαση – όχι με συλλογικές διαπραγματεύσεις, όπως έως τότε. Το αποτέλεσμα ήταν να μειωθεί κατά 22% για τους εργαζόμενους άνω των 25 ετών – ενώ κατά 32% για τους εργαζόμενους από 18 έως 25 ετών (υιοθέτηση του υποκατώτατου μισθού).
Στο πλαίσιο αυτό, για τους άνω των 25 ετών μειώθηκε κατά 165,31 € για 12 μήνες, οπότε στα 586,08 € – ενώ για τους εργαζόμενους από 18 έως 25 ετών μειώθηκε κατά 240,44 €, επίσης για 12 μήνες, στα 510,95 €. Οι μισθοί αυτοί παρέμειναν σταθεροί έως το Φεβρουάριο του 2019 – όπου αυξήθηκαν προεκλογικά από το ΣΥΡΙΖΑ, από τον τρίτο πόλο των μνημονίων, κατά 10,91% και καταργήθηκε ο υποκατώτατος. Επομένως ο κατώτατος διαμορφώθηκε στα 650 € ανεξαρτήτως ηλικίας – για 12 μήνες όμως μόνο, όπως προηγουμένως.
Το 2020 και το 2021 δεν υπήρξε καμία μεταβολή στον κατώτατο μισθό από τη ΝΔ – ενώ τον Ιανουάριο του 2022 έγινε μια αύξηση μόλις κατά 2%, αφού δεν είχε ξεκινήσει η προεκλογική περίοδος, στα 569 € από 558 € προηγουμένως.
Την 1η Μαΐου του 2022 ακολούθησε μία αύξηση κατά 50 €, στα 713 € μικτά ή 612 € καθαρά – αλλά με την καταβολή 14 μισθών, όπου το ποσόν φτάνει τα 831,83 € σε δωδεκάμηνη βάση. Είχε εκτοξευθεί βέβαια ο πληθωρισμός, οπότε στην ουσία η αύξηση ήταν θεωρητική. Την 1ηΑπριλίου του 2023, ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε κατά 9,4% στα 780 € μικτά ή 666,85 € καθαρά – ενώ από την 1η Απριλίου του 2024, ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε στα 830 € μικτά ή 705,96 € καθαρά».
Με απλά λόγια, μετά από 15 σχεδόν χρόνια, ο ονομαστικός κατώτατος μισθός έφτασε στα επίπεδα της αρχής των μνημονίων – όταν ο τιμάριθμος έκτοτε έχει αυξηθεί γεωμετρικά, με αποτέλεσμα η αγοραστική του αξία να είναι κατά πολύ χαμηλότερη από το παρελθόν.
Ο πραγματικός κατώτατος (=μετά την αφαίρεση του πληθωρισμού) έχει διαμορφωθεί λοιπόν σε εξευτελιστικά επίπεδα – ειδικά σε σύγκριση με το κόστος ζωής που έχει εκτοξευθεί στα ύψη, κυρίως σε σχέση με τα ενοίκια, με τη βενζίνη, με το ηλεκτρικό και με τα τρόφιμα. Δυστυχώς όμως, κανένας δεν αντιδράει – ενώ προφανώς είναι εις βάρος του δημογραφικού, αφού είναι αδύνατον να συντηρηθούν οικογένειες με παιδιά υπό αυτές τις προϋποθέσεις.
Λογικά επομένως συνεχίζουν οι Έλληνες να εγκαταλείπουν την πατρίδα τους για να επιβιώσουν – ενώ αντικαθίστανται από φθηνούς αλλοδαπούς, με δυσμενείς προοπτικές για την κοινωνία (=μετατροπή της σε εύκολα ελεγχόμενη πολυπολιτισμική) και για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας.
