Κόκκινα δάνεια: Μισές αλήθειες, ολόκληρα ψέματα

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΛΑΖΟΣ

Αν πιστέψουμε όσα ακούγονται τις τελευταίες ημέρες στην Βουλή για τα κόκκινα δάνεια, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να βάλει οριστικά στη θέση τους τα funds, ενώ η αντιπολίτευση βλέπει μια ακόμη επιχείρηση παράδοσης των δανειοληπτών στα “κοράκια”. Στη δημόσια συζήτηση, πάλι, κυριαρχεί η βεβαιότητα πως οι τράπεζες ξεφορτώθηκαν τα χρέη και οι ξένοι επενδυτές τα αγόρασαν για ψίχουλα. Υπάρχει αλήθεια σε όλα αυτά; Βεβαίως. Μόνο που περισσεύουν οι μισές αλήθειες. Και αυτές, στην οικονομία, συχνά στοιχίζουν περισσότερο από τα κανονικά ψέματα.

Πρώτο παράδειγμα, η περιβόητη “εξαφάνιση” των κόκκινων δανείων. Πράγματι, από την κορύφωση του 2016, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στους τραπεζικούς ισολογισμούς έχουν μειωθεί περίπου 94%. Μεγάλο επίτευγμα, απολύτως αναγκαίο για να μπορέσουν οι τράπεζες να χρηματοδοτήσουν ξανά την οικονομία. Όμως ένα τεράστιο μέρος των απαιτήσεων δεν εξοφλήθηκε. Μεταφέρθηκε μέσω πωλήσεων και τιτλοποιήσεων. Τον Ιούνιο του 2026 οι τράπεζες είχαν 6,2 δισ. ευρώ κόκκινα δάνεια, αλλά οι servicers διαχειρίζονταν συνολικά 91,3 δισ. ευρώ απαιτήσεων, εκ των οποίων 77,3 δισ. μη εξυπηρετούμενες. Προσοχή: δεν πρόκειται για δύο απολύτως συγκρίσιμα στατιστικά μεγέθη. Το συμπέρασμα, πάντως, δεν αλλάζει. Οι ισολογισμοί καθάρισαν πολύ περισσότερο από την πραγματική οικονομία.

Έπειτα έρχονται τα δημιουργικά μαθηματικά. Ο βουλευτής Αλέξανδρος Αυλωνίτης δήλωσε στη Βουλή ότι τα κόκκινα δάνεια αυξήθηκαν κατά 1,7 δισ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2026. Ο αριθμός υπάρχει στα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, αλλά αφορά τις εισροές δανείων στην κατηγορία των μη εξυπηρετούμενων, όχι την καθαρή αύξηση του υπολοίπου. Αυτή ήταν 529 εκατ. ευρώ, ή 9,3%. Και από αυτά, τα 452 εκατ. αφορούσαν αύξηση της κατηγορίας δανείων αβέβαιης είσπραξης, όπου μπορούν να περιλαμβάνονται δάνεια που εξακολουθούν να πληρώνονται. Αντίθετα, τα δάνεια σε καθυστέρηση άνω των 90 ημερών μειώθηκαν κατά 31 εκατ. Ο δείκτης των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, άλλωστε, ήταν 2,6%, έναντι 3,4% για το σύνολο του συστήματος. Η κατάσταση χρειάζεται προσοχή. Αλλά νέα γενικευμένη τραπεζική κρίση από αυτούς τους αριθμούς δεν προκύπτει.

Από την κυβερνητική πλευρά, ο υφυπουργός Δημήτρης Μαρκόπουλος παρουσίασε το νομοσχέδιο ως τομή απέναντι στις ανεπάρκειες του παρελθόντος, υποστηρίζοντας ότι για πρώτη φορά μπαίνουν κανόνες στους servicers. Πολιτικά κατανοητό, αλλά με αρκετή δόση υπερβολής. Ο Κώδικας Δεοντολογίας υπάρχει από το 2014 και η λειτουργία των εταιρειών διαχείρισης ρυθμίζεται νομοθετικά από το 2015, με σημαντικές μεταγενέστερες παρεμβάσεις. Το νέο πλαίσιο ενισχύει τις υποχρεώσεις, τη διαφάνεια και τις κυρώσεις. Το κατά πόσον θα αποδειχθεί αποτελεσματικότερο, όμως, θα το δείξει η εφαρμογή του. Όχι οι κοινοβουλευτικές διακηρύξεις.

Αντίστοιχο μπέρδεμα επικρατεί με τον “Ηρακλή”. Οι κρατικές εγγυήσεις που χρησιμοποιήθηκαν στις τιτλοποιήσεις δεν είναι ισόποσες πληρωμές του Δημοσίου προς τα funds. Αποτελούν όμως ενδεχόμενες υποχρεώσεις που μπορούν να επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό. Γι’ αυτό η αποτελεσματικότητα των εισπράξεων έχει και δημοσιονομική διάσταση, όχι μόνο τραπεζική.

Επίσης, το περιβόητο άρθρο 23 που αποσύρθηκε μετά τις αντιδράσεις, δεν προέβλεπε αυτόματους πλειστηριασμούς, όπως μπορούσε να συμπεράνει κανείς από ορισμένες πολιτικές τοποθετήσεις. Αφορούσε αποκλειστικά διμερείς ρυθμίσεις που είχε αποδεχθεί και υπογράψει ο δανειολήπτης. Μόνο εφόσον οι καθυστερήσεις ξεπερνούσαν αθροιστικά την αξία τριών δόσεων, ο πιστωτής μπορούσε να καταγγείλει τη συμφωνία και να προχωρήσει σε αναγκαστική εκτέλεση χωρίς νέα διαταγή πληρωμής. Οι υπόλοιπες νόμιμες διαδικασίες και η δυνατότητα δικαστικής προσβολής της εκτέλεσης παρέμεναν. Η διαφορά, επομένως, δεν ήταν αν επιτρέπονταν οι πλειστηριασμοί, αλλά ποιο στάδιο δικαστικού ελέγχου θα μπορούσε να παρακαμφθεί. Μια ουσιαστική διαφορά, που δεν χρειάζεται υπερβολές για να αξιολογηθεί.

Πέρα από τις θεσμικές αλλαγές, το νέο νομοθετικό πλαίσιο προβλέπει και συγκεκριμένες παρεμβάσεις με άμεσο οικονομικό αντίκτυπο. Το σταθερό επιτόκιο 3% για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης αφορά ευάλωτους και συγκεκριμένους επιλέξιμους οφειλέτες του εξωδικαστικού, συμπεριλαμβανομένων υφιστάμενων συμβάσεων για καταβολές από την 1η Δεκεμβρίου. Όχι τους πάντες. Τα πρόστιμα στους servicers μπορούν να φτάσουν τα 5 εκατ. ευρώ, αλλά μόνο όταν διαπιστώνονται παραβάσεις και επιβάλλονται οι αντίστοιχες κυρώσεις. Και η προκαταβολή έως 15% μπορεί να είναι πλαφόν, αλλά για έναν υπερχρεωμένο δανειολήπτη δεν είναι απαραίτητα μικρό ποσό.

Αντίστοιχη μισή αλήθεια είναι ότι τα funds “αγόρασαν τα δάνεια στο 10% και απαιτούν το 100%”. Τα χαρτοφυλάκια πράγματι αποκτήθηκαν με εκπτώσεις, αλλά δεν αγοράστηκαν όλα τα δάνεια στην ίδια αναλογία, ενώ η τιμή ενσωματώνει και τον κίνδυνο μη είσπραξης. Δεν υπάρχει γενικό δικαίωμα εξόφλησης στην τιμή αγοράς. Υπάρχει, όμως, εύλογη απαίτηση για πραγματική διαπραγμάτευση και πλήρη διαφάνεια, αντί για τελεσίγραφα και ακατανόητους λογαριασμούς.

Ούτε ο εξωδικαστικός είναι αποτυχία. Ούτε και πανάκεια όμως. Έως τον Σεπτέμβριο είχαν γίνει 70.244 ρυθμίσεις για αρχικές οφειλές 21,21 δισ. ευρώ. Αυτό δεν σημαίνει πως εξοφλήθηκαν ή διαγράφηκαν 21,21 δισ. Η πραγματική επιτυχία θα φανεί από το πόσες συμφωνίες θα παραμείνουν συνεπείς και πόσες βιώσιμες επιχειρήσεις θα αποκτήσουν ξανά πρόσβαση σε χρηματοδότηση. Με σαφή διάκριση, φυσικά, ανάμεσα σε όσους πραγματικά αδυνατούν να πληρώσουν και στους στρατηγικούς κακοπληρωτές.

Τελικά, όλες αυτές οι μισές αλήθειες και οι πολιτικές υπερβολές συσκοτίζουν την ουσία: η εξυγίανση των τραπεζικών ισολογισμών δεν σημαίνει και εξυγίανση του ιδιωτικού χρέους. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ποιος διαχειρίζεται τα κόκκινα δάνεια, αλλά πόσα από αυτά παύουν πραγματικά να είναι προβληματικά. Οι τράπεζες κέρδισαν χρόνο και καθαρότερους ισολογισμούς. Η οικονομία χρειάζεται οριστικές λύσεις, όχι απλώς μεταφορά των απαιτήσεων από τον έναν λογαριασμό στον άλλον. Και οι πολιτικοί χρειάζεται να σταματήσουν να μπερδεύουν τα δύο.

Όπως γνωρίζαμε πολύ καλά όσοι υποστηρίζαμε τη δημιουργία μιας “Bad Bank”, μεταξύ των οποίων και ο καθηγητής Γιάννης Στουρνάρας, τα κόκκινα δάνεια βγαίνουν σχετικά εύκολα από έναν τραπεζικό ισολογισμό. Για την οικονομία και την κοινωνία όμως, χρειάζεται να κάνεις κάτι παραπάνω: να δουλέψεις ευρηματικά και αποτελεσματικά ώστε να τα διευθετήσεις!

……………………….

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ

Η οργανωμένη, συλλογική προσφυγή στην Δικαιοσύνη, με την υποστήριξη μιας εξειδικευμένης Επιστημονικής Ομάδας Νομικών, Δικηγόρων, Οικονομολόγων, Λογιστών, Πραγματογνωμόνων, Δικαστικών Επιμελητών, Μαθηματικών, Αναλογιστών, Τραπεζικών Διαμεσολαβητών & Τραπεζικών Στελεχών, είναι σήμερα το μοναδικό όπλο αποτελεσματικής άμυνας των Δανειοληπτών, κόντρα στην αυθαιρεσία του τραπεζικού συστήματος. Και, η ΥΠΕΡΒΑΣΗ, έκανε αυτή την πολυτέλεια των τραπεζών και των λίγων προνομιούχων, πράξη για όλους τους Δανειολήπτες !!!

ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ :
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/blog-page_3.html

ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ 2023 ΚΑΤΑ ΤΩΝ SERVICERS
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/2023-servicers.html

ΕΞΩΔΙΚΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ & ΕΠΑΝΑΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/2015/11/blog-post_28.html

ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗ
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/blog-page_93.html

ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/blog-page_41.html

STOP SERVICERS & FUNDS
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/nea-stop-funds-funds.html

YΠΕΡΒΑΣΗ 3ΣΕ1
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/31-240.html

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος !!!
Ειδικά, τώρα, με το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ) και τον Πτωχευτικό Νόμο, που δεν συγχωρούν λάθη, ελαφρότητες και καθυστερήσεις και που δεν σας επιτρέπουν την πολυτέλεια να ελπίζετε σε θαύματα…..

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/120.html

yparxei lisi2