Το ντόμινο της ενεργειακής κρίσης χτυπά τώρα το ρεύμα
Στην μέγγενη της πολυκρίσης, με τη χονδρική στην Ελλάδα να ξεπερνά μετά από ενάμισι χρόνο τα 200 €/ MWh, τη μισή Ευρώπη να «χτυπά» το βράδυ 500άρια-600άρια και τη μεγάλη εικόνα να παραπέμπει σε συνθήκες 2022, μπαίνει και η αγορά του ρεύματος.
Αν δει κανείς τον σημερινό ευρωπαϊκό χάρτη, τουλάχιστον 18 χώρες όχι μόνο δεν επηρεάστηκαν από τη χθεσινή βουτιά του αέριου στα 73 ευρώ, αλλά κινήθηκαν έντονα ανοδικά, με αποκορύφωμα τη Γερμανία που με τη συνδρομή και των τελευταίων πολιτικών εξελίξεων, είδε τη μέση τιμή να εκτινάσσεται κατά 134%.
Στην περίπτωση της Ελλάδας είναι η δέκατη μόλις φορά από το 2024 όπου η αγορά χονδρικής γράφει μπροστά το δύο (211,8 €/MWh σήμερα), με τη βραδινή ωστόσο αιχμή να φρενάρει στα 340 ευρώ, μακριά από τα εξωπραγματικά για την εποχή επίπεδα τιμών στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη. Είχαμε να δούμε παρόμοια τιμή στην Ελλάδα από το Φλεβάρη του 2025.
Από τη Ρουμανία ωστόσο μέχρι την Κροατία και από την Αυστρία, μέχρι την Τσεχία, τη Γερμανία και την Ολλανδία, οι αγορές ρεύματος «χτυπούν» σήμερα μετά τις οκτώ το βράδυ μέχρι και 610 €/ MWh, επίπεδα που δεν δικαιολογούνται ούτε από τη χαμηλή ζήτηση του Σεπτέμβρη, ούτε από το συνδυασμό μειωμένης υδροηλεκτρικής και πυρηνικής παραγωγής που ταλαιπωρεί πολλές χώρες.
Στον κλοιό της πολλαπλής ενεργειακής κρίσης που εξαπλώνεται απ’ άκρη σε άκρη στην ήπειρο και λειτουργεί ως ντόμινο, οι αγορές του ρεύματος δείχνουν να συμπαρασύρονται από τις ευρύτερες εξελίξεις, αγνοώντας ακόμη και τα θεμελιώδη, δηλαδή τον παράγοντα της περιορισμένης εποχικής κατανάλωσης.
Κινούνται προς τα πάνω, ακόμη και όταν το TTF υποχωρεί 8% και το Brent πέφτει για κάτω από τα 100 δολάρια, όπως συνέβη χθες για πρώτη φορά από τις 9 Σεπτεμβρίου, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για το τι θα συμβεί το χειμώνα όταν τα θερμαντικά σώματα θα δουλεύουν στο φουλ.
Και αν υπάρχει κάτι ικανό να αλλάξει τις ισορροπίες, αυτό φαίνεται ότι δεν θα είναι άλλο από τον καιρό, όπως συμφωνούν όλοι οι αναλυτές, δηλαδή ένας θερμός χειμώνας λόγω του Ελ Νίνιο, που μεταφράζεται σε μικρότερες ανάγκες για θέρμανση, άρα σε χαμηλότερη ζήτηση για φυσικό αέριο και LNG.
Ειδικά επειδή το φαινόμενο αναμένεται να κορυφωθεί μεταξύ Νοεμβρίου – Ιανουαρίου, δηλαδή όταν φτάσει στο ζενίθ της ενεργειακής ζήτησης για την Ευρώπη.
