Οι αυξήσεις «κόλλησαν» στον κατώτατο μισθό: Τι δείχνουν τα νέα στοιχεία για την ελληνική αγορά εργασίας
Η νέα έκθεση του ΟΟΣΑ αποτυπώνει μια ενδιαφέρουσα αλλά και ανησυχητική εικόνα για την ελληνική αγορά εργασίας: οι αυξήσεις των μισθών τα τελευταία χρόνια επικεντρώθηκαν σχεδόν αποκλειστικά στον κατώτατο μισθό, αφήνοντας πίσω τη μεγάλη μάζα των εργαζομένων που κινούνται στη μεσαία μισθολογική κλίμακα. Παρά το γεγονός ότι η χώρα ανέκτησε σχεδόν πλήρως την αγοραστική δύναμη που χάθηκε κατά την περίοδο της ενεργειακής κρίσης και του υψηλού πληθωρισμού, η ανάκαμψη δεν ήταν ομοιόμορφη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα, αφού υποχώρησαν περίπου 10% στο αποκορύφωμα της κρίσης, βρέθηκαν το πρώτο τρίμηνο του 2026 περίπου 5% υψηλότερα από τα επίπεδα του 2021. Ωστόσο, η βελτίωση αυτή προήλθε κυρίως από τις συνεχείς αναπροσαρμογές του κατώτατου μισθού, οι οποίες λειτούργησαν ως βασικό «αντίβαρο» στις πληθωριστικές πιέσεις. Αντίθετα, οι μέσοι μισθοί –εκεί όπου συγκεντρώνεται η ελληνική μεσαία τάξη– παρέμειναν σχεδόν στάσιμοι.
Τα στοιχεία της «Εργάνης» επιβεβαιώνουν αυτή τη μετατόπιση. Το 2025 ο μέσος μεικτός μισθός αυξήθηκε μόλις κατά 20 ευρώ, ενώ ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης ενισχύθηκε κατά 37 ευρώ. Την ίδια στιγμή, η άνοδος του κατώτατου μισθού «ανέβασε» το κάτω μέρος της μισθολογικής πυραμίδας: οι εργαζόμενοι με αποδοχές 800–1.000 ευρώ μειώθηκαν κατά 46,2%, ενώ όσοι βρίσκονται στην κλίμακα 1.001–1.500 ευρώ αυξήθηκαν κατά 54,2%. Παρ’ όλα αυτά, το συνολικό ποσοστό των εργαζομένων που αμείβονται από 801 έως 1.500 ευρώ παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητο, δείχνοντας ότι η άνοδος δεν «ταξίδεψε» προς τα πάνω.
Περισσότεροι από ένας στους τρεις εργαζομένους εξακολουθούν να λαμβάνουν λιγότερα από 1.000 ευρώ μεικτά, ενώ έξι στους δέκα δεν ξεπερνούν τα 1.200 ευρώ. Η εικόνα αυτή αναδεικνύει μια αγορά εργασίας που παραμένει εγκλωβισμένη στα χαμηλά και μεσαία χαμηλά εισοδηματικά επίπεδα, παρά τις στοχευμένες παρεμβάσεις στον κατώτατο μισθό.
Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος επισημαίνει ότι το μεγάλο ζητούμενο πλέον είναι η διάχυση των αυξήσεων στους μέσους μισθούς. Η πολιτική προστασίας των χαμηλόμισθων λειτούργησε αποτελεσματικά, αλλά δεν αρκεί για να δημιουργήσει μια σταθερή δυναμική αύξησης των αποδοχών σε όλη την οικονομία. Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο κρίσιμο ενόψει του 2028, όταν θα ενεργοποιηθεί ο νέος αυτόματος μηχανισμός καθορισμού του κατώτατου μισθού, περιορίζοντας τον ρόλο της κυβέρνησης στις σχετικές αποφάσεις.
Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα καταγράφει επιβράδυνση στις μισθολογικές αυξήσεις σε όλη την Ευρωζώνη, με τις συλλογικές συμβάσεις να σταθεροποιούνται κοντά στο 2,6%. Η επόμενη φάση, όπως τονίζεται, θα εξαρτηθεί από την παραγωγικότητα, τις επενδύσεις, την τεχνολογική αναβάθμιση και την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων – παράγοντες που θα καθορίσουν αν η ελληνική αγορά εργασίας θα μπορέσει να ξεφύγει από τη σημερινή στασιμότητα.
