Το σκεπτικό της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου, που ανέτρεψε την έκπτωση οφειλέτριας από τις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου Κατσέλη

Της Γιώτας Τέσση, dikastiko.gr

Στη Δικαιοσύνη προσέφυγε ιδιωτική υπάλληλος, η οποία ενώ είχε πετύχει δικαστική ρύθμιση για τη διάσωση της κύριας κατοικίας της (άρθρο 9 παρ. 2 του Ν. 3869/2010), βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπη με τη διαγραφή της από το πλαίσιο προστασίας. Αιτία στάθηκε το γεγονός ότι, μετά τη μεταβίβαση των δανείων της από τις τράπεζες σε funds του εξωτερικού, οι διαχειρίστριες εταιρείες (servicers) παρέλειπαν συστηματικά να της κοινοποιήσουν τον αριθμό τραπεζικού λογαριασμού (IBAN) και το ακριβές ύψος του τοκοχρεωλυσίου για την καταβολή των μηνιαίων δόσεων.

Όπως προέκυψε από τα στοιχεία της δικογραφίας, η οφειλέτρια κατέβαλε συνεχείς προσπάθειες να εντοπίσει τους τραπεζικούς λογαριασμούς στους οποίους έπρεπε να καταθέτει τα χρήματα. Επισκέφθηκε καταστήματα, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τα αρμόδια κέντρα εξυπηρέτησης και απέστειλε μέχρι και εξώδικες δηλώσεις προς τις εταιρείες, ζητώντας να της υποδειχθεί ο κατάλληλος αριθμός λογαριασμού. Μάλιστα, μόλις της υποδείχθηκαν εκ των υστέρων στοιχεία πληρωμής από μία εκ των εταιρειών, η ίδια έσπευσε αμέσως και κατέβαλε τις οφειλόμενες δόσεις, εξοφλώντας πλήρως την απαίτηση της μίας πιστώτριας.

Παρά τις ενέργειες αυτές, οι εταιρείες διαχείρισης δεν της γνωστοποίησαν εγκαίρως τα απαραίτητα στοιχεία για το σύνολο των οφειλών. Αντίθετα, προχώρησαν στην κοινοποίηση εξώδικων οχλήσεων επικαλούμενες καθυστέρηση πληρωμών και στη συνέχεια υπέβαλαν σημειώματα στο αρμόδιο δικαστήριο, ζητώντας την αυτοδίκαιη έκπτωση της αιτούσας από τη ρύθμιση.

dikaiosini ellada

Servicers δεν έδιναν ΙΒΑΝ σε δανειολήτρια: Τι έκρινε το Πρωτοδικείο Ναυπλίου

Το Πρωτοδικείο Ναυπλίου αποδόμησε πλήρως τη στάση των πιστωτριών εταιρειών, κρίνοντας ότι η δανειολήπτρια ουδέποτε αδράνησε. Η απόφαση σημειώνει χαρακτηριστικά ότι η αιτούσα «αναζητούσε με κάθε δυνατό τρόπο για το μέσο συνετό συναλλασσόμενο τους λογαριασμούς για να καταθέσει την οριζόμενη εκ των δικαστηρίων δόση».

Παράλληλα, το δικαστήριο εστίασε στην ευθύνη των διαχειριστών των απαιτήσεων, επισημαίνοντας ότι η εικόνα μη συνεπούς καταβολής προέκυψε «λόγω των μεταβιβάσεων και την τιτλοποίηση των απαιτήσεων σε συνδυασμό με την ολιγωρία των προστιθέντων υπαλλήλων τους να υποδείξουν έγκαιρα προς την αιτούσα, όπως τούτο επιβάλλεται τουλάχιστον από τα συναλλακτικά ήθη, τους λογαριασμούς κατάθεσης των δόσεων…»

Στο πλαίσιο αυτό, ο δικαστής έκρινε ότι η ενεργοποίηση της διαδικασίας έκπτωσης από την πλευρά των εταιρειών ήταν αδικαιολόγητη, υπογραμμίζοντας ότι «οι καθ’ ων πιστωτές, ως θιγόμενες πιστώτριες, άσκησαν καταχρηστικά και κατά παράβαση των κανόνων της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών το δικαίωμα που απορρέει από το άρθρο 11 παρ. 2 του ν. 3869/2010…»

Με βάση τα παραπάνω, το δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση, ανατρέποντας την έκπτωση της οφειλέτριας και μεταρρυθμίζοντας αποκλειστικά τον χρόνο έναρξης των καταβολών του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 3869/2010, ορίζοντας ότι η 20ετής αποπληρωμή για την προστασία της κατοικίας της εκκινεί εκ νέου από τον επόμενο μήνα της δημοσίευσης της απόφασης.

………………………….

Αφορά χιλιάδες – Πρωτοφανής δικαστική νίκη: To fund κόκκινων δανείων δεν έδινε… IΒΑΝ για να πληρώσει δανειολήπτρια

Από το bankingnews.gr

Μία ιδιαίτερα σημαντική δικαστική απόφαση, με ευρύτερο ενδιαφέρον για χιλιάδες δανειολήπτες που εξακολουθούν να υπάγονται στις διατάξεις του Νόμου Κατσέλη (Ν. 3869/2010), εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου, αποκαθιστώντας δανειολήπτρια η οποία είχε τεθεί εκτός του προστατευτικού πλαισίου, όχι λόγω δικής της υπαιτιότητας, αλλά επειδή οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων δεν της παρείχαν τα απαραίτητα στοιχεία για να εκπληρώσει τις δικαστικά επιβεβλημένες υποχρεώσεις της.

Η υπόθεση αναδεικνύει ένα κρίσιμο ζήτημα που έχει προκύψει μετά τις μαζικές μεταβιβάσεις τραπεζικών απαιτήσεων σε επενδυτικά κεφάλαια και εταιρείες διαχείρισης (servicers): την υποχρέωση των τελευταίων να συνεργάζονται καλόπιστα με τους οφειλέτες και να διασφαλίζουν ότι αυτοί μπορούν πράγματι να συμμορφωθούν με τις δικαστικές αποφάσεις.

Η υπόθεση

Η αιτούσα, ιδιωτική υπάλληλος, είχε ήδη εξασφαλίσει, με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, τη ρύθμιση των οφειλών της και τη διάσωση της κύριας κατοικίας της, σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ. 2 του Ν. 3869/2010.

δικαιοσυνη

Μετά όμως την τιτλοποίηση και μεταβίβαση των απαιτήσεων σε επενδυτικά κεφάλαια του εξωτερικού, η εξυπηρέτηση των δανείων ανατέθηκε σε διαφορετικές εταιρείες διαχείρισης, οι οποίες, σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά από το δικαστήριο, δεν γνωστοποίησαν εγκαίρως ούτε τον τραπεζικό λογαριασμό (IBAN) στον οποίο έπρεπε να πραγματοποιούνται οι καταβολές ούτε το ακριβές ποσό των μηνιαίων δόσεων.

Παρά το γεγονός ότι η οφειλέτρια πραγματοποίησε αλλεπάλληλες τηλεφωνικές επικοινωνίες, επισκέψεις σε καταστήματα, έγγραφες οχλήσεις και ακόμη και εξώδικες δηλώσεις, οι απαιτούμενες πληροφορίες δεν της παρασχέθηκαν εγκαίρως.

Όταν τελικά μία από τις εταιρείες της κοινοποίησε τα στοιχεία πληρωμής, η ίδια προχώρησε άμεσα στην εξόφληση των οφειλόμενων δόσεων, αποδεικνύοντας έμπρακτα τη βούλησή της να τηρήσει απαρέγκλιτα τη δικαστική ρύθμιση.

Το σκεπτικό του δικαστηρίου

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου διαπίστωσε ότι η καθυστέρηση δεν μπορούσε να αποδοθεί στην ίδια τη δανειολήπτρια.

Αντιθέτως, έκρινε ότι εκείνη επέδειξε τη συμπεριφορά που θα ανέμενε κανείς από κάθε συνετό και επιμελή συναλλασσόμενο, καταβάλλοντας κάθε εύλογη προσπάθεια για να εντοπίσει τους λογαριασμούς στους οποίους όφειλε να καταθέτει τις δόσεις της.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στο γεγονός ότι το δικαστήριο συνέδεσε τη δημιουργηθείσα κατάσταση με τις διαδοχικές μεταβιβάσεις των απαιτήσεων και την αδυναμία ή ολιγωρία των εταιρειών διαχείρισης να ενημερώσουν εγκαίρως την οφειλέτρια για τον τρόπο εκπλήρωσης των υποχρεώσεών της.

Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος

Η απόφαση προχωρά ένα βήμα παραπέρα, κρίνοντας ότι η ενεργοποίηση της διαδικασίας έκπτωσης από τη ρύθμιση του Νόμου Κατσέλη συνιστούσε καταχρηστική άσκηση δικαιώματος.

Το δικαστήριο θεώρησε ότι οι πιστώτριες εταιρείες επικαλέστηκαν καθυστέρηση πληρωμών, ενώ προηγουμένως δεν είχαν δημιουργήσει τις αναγκαίες προϋποθέσεις ώστε η οφειλέτρια να μπορεί αντικειμενικά να καταβάλει τις δόσεις της.

Υπό το πρίσμα της αρχής της καλής πίστης, των συναλλακτικών ηθών και της απαγόρευσης της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, το δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνη η αιτούσα για την αδυναμία πληρωμής.

Η τελική κρίση

Με την απόφασή του, το Πρωτοδικείο έκανε δεκτή την αίτηση της δανειολήπτριας, ανέτρεψε την έκπτωσή της από το προστατευτικό καθεστώς του Ν. 3869/2010 και όρισε ότι η εικοσαετής περίοδος αποπληρωμής για τη διάσωση της κύριας κατοικίας θα αρχίσει εκ νέου από τον μήνα που ακολουθεί τη δημοσίευση της απόφασης.

δικαιοσυνη2

Γιατί η απόφαση έχει ιδιαίτερη σημασία

Η συγκεκριμένη δικαστική κρίση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς υπενθυμίζει ότι η συμμόρφωση του οφειλέτη με μια δικαστική ρύθμιση προϋποθέτει και την αντίστοιχη υποχρέωση των πιστωτών ή των διαχειριστών απαιτήσεων να ενεργούν με διαφάνεια, συνεργασία και καλή πίστη.

Παράλληλα, επιβεβαιώνει ότι η καταχρηστική επίκληση της έκπτωσης από τις προστατευτικές διατάξεις του Νόμου Κατσέλη δεν μπορεί να γίνει ανεκτή όταν η αδυναμία καταβολής των δόσεων οφείλεται σε παραλείψεις ή συμπεριφορές των ίδιων των εταιρειών διαχείρισης.

Η απόφαση αναμένεται να αποτελέσει σημαντικό σημείο αναφοράς για αντίστοιχες υποθέσεις, ιδίως σε περιπτώσεις όπου η μεταβίβαση δανείων σε funds και η διαχείρισή τους από servicers δημιουργεί εμπόδια στην ορθή εκτέλεση ήδη εκδοθεισών δικαστικών αποφάσεων.