FT: «Καταρρέει» το μέτωπο των κυρώσεων κατά της Ρωσίας
Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Αυστρία και Πορτογαλία ζητούν εξαιρέσεις…
Το ενιαίο ευρωπαϊκό μέτωπο κατά της Ρωσίας εμφανίζει πλέον σοβαρές ρωγμές, σύμφωνα με το ρεπορτάζ των Financial Times . Το 21ο πακέτο κυρώσεων έχει «κολλήσει» στις Βρυξέλλες, καθώς έξι κράτη-μέλη – ανάμεσά τους και η Ελλάδα – ζητούν εξαιρέσεις ή μπλοκάρουν μέτρα που θεωρούν ότι πλήττουν κρίσιμους κλάδους της οικονομίας τους. Η απαίτηση ομοφωνίας καθιστά τις διαπραγματεύσεις εξαιρετικά δύσκολες, με τους πρέσβεις να συζητούν επί τέσσερις ημέρες χωρίς αποτέλεσμα.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η ελληνική στάση. Η Αθήνα αρνείται να συναινέσει στο συνολικό πακέτο αν δεν εξασφαλιστεί η δυνατότητα μεταφοράς ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες, υποστηρίζοντας ότι ο αποκλεισμός θα προκαλούσε σοβαρό πλήγμα στην ελληνική ναυτιλία. Οι FT αναφέρονται ειδικά στη Dynagas του Γιώργου Προκοπίου, η οποία έχει μεταφέρει πάνω από 30 εκατ. τόνους LNG από το αρκτικό project Yamal μετά την εισβολή, φορτία που αποτιμώνται σε περισσότερα από 24 δισ. δολάρια. Η εταιρεία επικαλείται συμβάσεις που λήγουν το 2065, πολύ πριν τον πόλεμο.
Αντίστοιχες πιέσεις ασκούν και άλλες χώρες. Η Πορτογαλία και η Γερμανία ζητούν να αποσυρθεί η απαγόρευση αγοράς ρωσικών αλιευμάτων για να προστατευθούν οι μεταποιητικές τους βιομηχανίες. Η Γαλλία και η Ιταλία επιδιώκουν χαλάρωση της απαγόρευσης βίζας για όσους έχουν πολεμήσει στην Ουκρανία, ενώ η Αυστρία επαναφέρει το αίτημα αποδέσμευσης ρωσικών περιουσιακών στοιχείων ύψους 2 δισ. ευρώ ως αποζημίωση για τη Raiffeisen Bank.
Διπλωμάτες που μίλησαν στους FT προειδοποιούν ότι η συνολική στρατηγική των κυρώσεων βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Αν κάθε χώρα απαιτεί παρεκκλίσεις, το περιεχόμενο των πακέτων αδειάζει, υπονομεύοντας την αποτελεσματικότητα της πίεσης προς τη Μόσχα. Ο αναλυτής Τζέικομπ Κίρκεγκααρντ του Bruegel εκτιμά ότι η ΕΕ έχει φτάσει κοντά στο «ταβάνι» των κυρώσεων, καθώς πλέον θίγονται τα «κοσμήματα του στέμματος» των εθνικών οικονομιών.
Στο παρασκήνιο, η πραγματική διαφωνία αφορά την εκτίμηση της ρωσικής απειλής. Κράτη που δεν τη θεωρούν άμεση εμφανίζονται ολοένα και πιο απρόθυμα να πληρώσουν το κόστος νέων μέτρων, ειδικά σε μια περίοδο όπου η αίσθηση ότι πλησιάζει ειρηνευτική συμφωνία ενισχύεται. Το αποτέλεσμα είναι ένα ευρωπαϊκό μέτωπο που δείχνει να χάνει τη συνοχή του, την ώρα που η Ουκρανία εξακολουθεί να βασίζεται στην ευρωπαϊκή στήριξη.
