Στον πάτο της Ευρώπης η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων
Μπορεί το οικονομικό επιτελείο να επικαλείται συνεχώς τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, τις επενδύσεις και τη δημοσιονομική σταθερότητα, όμως η καθημερινότητα των πολιτών αφηγείται μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Και αυτή τη φορά δεν το λένε οι πολιτικοί αντίπαλοι της κυβέρνησης, αλλά οι ίδιοι οι ευρωπαϊκοί δείκτες.
Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat καταγράφουν μια σκληρή πραγματικότητα για τα ελληνικά νοικοκυριά: Η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την πραγματική αγοραστική δύναμη των πολιτών, ισότιμα με τη Βουλγαρία. Με απλά λόγια, το εισόδημα των Ελλήνων αρκεί για πολύ λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες σε σχέση με τον μέσο Ευρωπαίο πολίτη.
Η εξέλιξη αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν αναλογιστεί κανείς ότι η χώρα καταγράφει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης εδώ και αρκετά χρόνια. Το ερώτημα που τίθεται πλέον ανοιχτά είναι ποιος τελικά ωφελείται από αυτή την ανάπτυξη, όταν η κοινωνία εξακολουθεί να βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης ως προς το επίπεδο διαβίωσης.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η εικόνα των νέων. Χιλιάδες νέοι άνθρωποι στην Ελλάδα αδυνατούν να καλύψουν βασικές ανάγκες, να ζήσουν αυτόνομα ή να σχεδιάσουν το μέλλον τους με στοιχειώδη ασφάλεια. Η χώρα καταγράφει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά υλικής και κοινωνικής στέρησης στην ηλικιακή ομάδα 15 έως 29 ετών, στοιχείο που αντανακλά τη δυσκολία πρόσβασης σε αξιοπρεπείς μισθούς, στέγη και ευκαιρίες απασχόλησης.
Την ίδια στιγμή, η ακρίβεια συνεχίζει να εξανεμίζει κάθε αύξηση εισοδήματος. Παρά τις διαβεβαιώσεις για αποκλιμάκωση των πληθωριστικών πιέσεων, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης σε επίπεδο πληθωρισμού. Τα τρόφιμα, η στέγαση, η ενέργεια και οι υπηρεσίες παραμένουν ακριβές για τα ελληνικά δεδομένα, πιέζοντας ασφυκτικά τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.
Το αποτέλεσμα είναι ένα παράδοξο που γίνεται ολοένα και πιο εμφανές. Οι μακροοικονομικοί δείκτες παρουσιάζουν πρόοδο, αλλά η κοινωνία δυσκολεύεται να τη νιώσει. Η οικονομία μπορεί να εμφανίζει θετικούς αριθμούς στα χαρτιά, ωστόσο για πολλούς πολίτες η καθημερινότητα παραμένει μια συνεχής μάχη με τους λογαριασμούς, το σουπερμάρκετ και το αυξανόμενο κόστος ζωής.
Και όσο η απόσταση ανάμεσα στους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς και στην πραγματική εικόνα της κοινωνίας μεγαλώνει, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να πειστεί η κοινή γνώμη ότι η ευημερία έχει φτάσει πράγματι στο πορτοφόλι της.
