Οι νέοι στην Ελλάδα «πνίγονται» από ακρίβεια, στεγαστικό και αναξιοκρατία
Συναισθηματική εξάντληση, έλλειψη προοπτικής και χαμηλή εμπιστοσύνη στους θεσμούς διαμορφώνουν το τοπίο για τη γενιά 17–30 ετών
Μια νέα πανελλαδική έρευνα της ΑΜΚΕ «Παρέμβασης Νέων 2026» αποτυπώνει με εντυπωσιακή καθαρότητα το κλίμα ανασφάλειας που βιώνουν οι νέοι στην Ελλάδα. Σε δείγμα 861 ατόμων ηλικίας 17 έως 30 ετών, η ακρίβεια, το στεγαστικό και οι χαμηλοί μισθοί αναδεικνύονται ως οι τρεις μεγαλύτερες απειλές για τη δυνατότητα των νέων να χτίσουν μια σταθερή ζωή στη χώρα. Τα ευρήματα σκιαγραφούν μια γενιά που αισθάνεται πιεσμένη, κουρασμένη και συχνά αποκλεισμένη από τις ευκαιρίες.
Η συναισθηματική εξάντληση αποτελεί πλέον καθημερινότητα: οκτώ στους δέκα νέους δηλώνουν ότι βιώνουν burnout, με το 41% να το αισθάνεται «πολύ συχνά». Η πίεση της καθημερινότητας, η αβεβαιότητα και η οικονομική δυσκολία δημιουργούν ένα περιβάλλον που δεν επιτρέπει σταθερό σχεδιασμό για το μέλλον. Παράλληλα, η πλειοψηφία θεωρεί ότι οι ευκαιρίες στην Ελλάδα δεν είναι ίσες για όλους, με το 34% να πιστεύει ότι δίνονται μόνο σε όσους έχουν γνωριμίες.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το εύρημα ότι πάνω από το 60% των νέων δεν θεωρεί την Ελλάδα ασφαλές περιβάλλον για να χτίσει το μέλλον του. Μόλις το 14% δηλώνει ότι βλέπει προοπτική χωρίς σημαντικά εμπόδια, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό θεωρεί ότι η προοπτική υπάρχει μόνο με οικονομική στήριξη ή ακόμη και με μετανάστευση. Η εικόνα αυτή ενισχύει την αίσθηση ότι η χώρα δυσκολεύεται να κρατήσει τους νέους της.
Στο επίκεντρο των δυσκολιών βρίσκονται η ακρίβεια (30%), το στεγαστικό (25%) και οι χαμηλοί μισθοί (22%). Η καθημερινότητα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, με το κόστος ζωής να αυξάνεται και τους μισθούς να μην ακολουθούν. Η ψυχική πίεση, η έλλειψη προοπτικής και η πολιτική αναξιοπιστία συμπληρώνουν το παζλ των προκλήσεων.
Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς παραμένει εξαιρετικά χαμηλή. Μόνο το 21% εμπιστεύεται το σχολείο και το πανεπιστήμιο, ενώ η εμπιστοσύνη σε δικαιοσύνη, ΜΜΕ και στρατό κινείται σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα. Ένας στους τρεις νέους δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται κανέναν θεσμό, γεγονός που αποτυπώνει βαθιά απογοήτευση και αποξένωση.
Στη σύγκριση με τους γονείς τους, το 46% θεωρεί ότι έχει λιγότερες ευκαιρίες από εκείνους, ενώ μόλις το 16% πιστεύει ότι έχει περισσότερες. Η αίσθηση ότι η νέα γενιά ξεκινά από πιο αδύναμη θέση ενισχύει το κλίμα απαισιοδοξίας και εντείνει τη συζήτηση για το brain drain.
Τα συνολικά ευρήματα συνθέτουν την εικόνα μιας γενιάς που ζητά αξιοκρατία, οικονομική σταθερότητα και πραγματικές ευκαιρίες. Πίσω από τους αριθμούς, διαφαίνεται η ανάγκη για ένα περιβάλλον που θα επιτρέπει στους νέους να μείνουν, να δημιουργήσουν και να οραματιστούν το μέλλον τους στην Ελλάδα.
