Τρέχουν να μοιράσουν τον πακτωλό πριν αλλάξει η κατάσταση! 16 δισ ευρώ κέρδη οι 4 τράπεζες σε 4 χρόνια!
Τα μισά και παραπάνω έφυγαν στο εξωτερικό!
Το μόνο που μέχρι στιγμής δεν κάνουν οι τραπεζίτες είναι να προσπαθούν να βάλουν φρένο στο πάρτι της ασυδοσίας που προκαλεί την κοινωνία, τους καταθέτες, δανειολήπτες και φορολογούμενους. Την ώρα που η πίεση προς τις τράπεζες ανεβαίνει, οι γενικές συνελεύσεις εγκρίνουν διανομές-ρεκόρ που ζαλίζουν. Μερίσματα και buybacks κοντά στα 3 δισ. ευρώ, με το μεγαλύτερο κομμάτι να κατευθύνεται σε ξένους μετόχους, δημιουργούν εικόνα πρωτοφανούς πρόκλησης. Και όλα αυτά, ενώ οι καταθέτες βλέπουν ψίχουλα αποδόσεων και οι δανειολήπτες πληρώνουν από τα ακριβότερα επιτόκια στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα έχουμε ένα τραπεζικό σύστημα δύο ταχυτήτων, όπου άλλοι πληρώνουν και άλλοι εισπράττουν. Ως πότε;
Buybacks και εξαγωγή κερδών με ελληνική σφραγίδα
Ιδιαίτερη συζήτηση γίνεται για τα buybacks, που φουσκώνουν την αξία των μετοχών προς όφελος κυρίως των ξένων funds. Με ποσοστά που αγγίζουν το 30% των συνολικών διανομών, οι τράπεζες εμφανίζονται να επιλέγουν τη στήριξη της χρηματιστηριακής εικόνας αντί της πραγματικής οικονομίας. Κάποιοι μάλιστα περιγράφουν την κατάσταση ως «σιωπηλή μεταφορά αξίας εκτός χώρας», την ώρα που οι μικρομεσαίοι δυσκολεύονται να βρουν χρηματοδότηση. Και το ερώτημα που μένει, είναι ποιος τελικά ωφελείται από αυτό το… success story; Μαντέψτε…
Βιασύνη διανομών και σκιές «προληπτικής κίνησης»
Δεν περνά επίσης απαρατήρητη η ταχύτητα με την οποία αυξάνονται οι διανομές, από το 30% στο 60% μέσα σε δύο χρόνια. Στο παρασκήνιο ακούγεται όλο και πιο έντονα η εκδοχή ότι πρόκειται για προληπτική στρατηγική των τραπεζιτών πριν από πιθανές φορολογικές παρεμβάσεις. Με απλά λόγια: «μοιράζουμε τώρα πριν αλλάξουν οι κανόνες και πληρώσουμε». Αν ισχύουν όσα ακούγονται, τότε το αφήγημα περί «υγιούς τραπεζικού θαύματος» αποκτά άλλη διάσταση. Και όπως λένε κάποιοι, η εικόνα δεν είναι τόσο καθαρή όσο παρουσιάζεται.
Κέρδη δισεκατομμυρίων, αλλά χωρίς αντίκρισμα στην αγορά
Το πιο ενδιαφέρον, πάντως, είναι η εξής αντίθεση: 16 δισ. κέρδη για τις τράπεζες την τελευταία τετραετία, αλλά η πραγματική οικονομία εξακολουθεί να στενάζει. Οι μικρές επιχειρήσεις παραμένουν εκτός χρηματοδότησης, οι πολίτες πιέζονται και το κράτος συνεχίζει να στηρίζει ένα σύστημα που λειτουργεί με όρους καρτέλ. Κι ενώ οι τραπεζίτες μιλούν για success story, ενισχύεται η άποψη ότι πρόκειται για ανάπτυξη χωρίς κοινωνικό αποτύπωμα. Και αυτή η συζήτηση, όπως φαίνεται, τώρα ανοίγει για τα καλά.
