Ασφαλισμένοι σε αδιέξοδο: Ανάμεσα σε ασφαλιστικές και ιδιωτικά νοσοκομεία
Καθυστερήσεις, υπερτιμολογήσεις και εκτόξευση αποζημιώσεων δημιουργούν ένα σύστημα που τελικά πληρώνει ο πολίτης
Οι ασφαλισμένοι βρίσκονται ολοένα και πιο συχνά εγκλωβισμένοι ανάμεσα στις ασφαλιστικές εταιρείες και τα ιδιωτικά νοσοκομεία, καθώς οι δύο πλευρές ανταλλάσσουν κατηγορίες για την εκτίναξη του κόστους νοσηλείας. Σε μια περίοδο όπου το κόστος υγείας αυξάνεται σταθερά, οι πολίτες βλέπουν τα ασφάλιστρα και τις συμμετοχές τους να ανεβαίνουν, χωρίς να μπορούν να επηρεάσουν τις αιτίες που οδηγούν σε αυτή την επιβάρυνση.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι αποζημιώσεις για νοσηλείες αυξήθηκαν κατά 42% την περίοδο 2021–2024, από 525 εκατ. ευρώ σε 747 εκατ. ευρώ. Οι ασφαλιστικές αποδίδουν αυτή την άνοδο σε εκτεταμένες πρακτικές υπερτιμολόγησης από τα ιδιωτικά νοσοκομεία. Κάνουν λόγο για χρεώσεις υλικών πολλαπλάσιες της πραγματικής τους αξίας, επαναλαμβανόμενες εξετάσεις και τιμολόγηση επαναχρησιμοποιούμενου εξοπλισμού ως «μιας χρήσης». Υποστηρίζουν ότι η συγκέντρωση της αγοράς σε λίγους μεγάλους ομίλους ενισχύει την αδιαφάνεια και περιορίζει τη διαπραγματευτική τους δύναμη.
Από την άλλη πλευρά, τα ιδιωτικά νοσοκομεία απορρίπτουν τις κατηγορίες και επισημαίνουν ότι η αύξηση των αποζημιώσεων οφείλεται κυρίως στη συσσωρευμένη ζήτηση μετά την πανδημία. Πολλές επεμβάσεις που είχαν αναβληθεί πραγματοποιούνται τώρα, αυξάνοντας τον όγκο των περιστατικών. Παράλληλα, το λειτουργικό κόστος έχει αυξηθεί λόγω μισθολογικών πιέσεων, ελλείψεων προσωπικού και επενδύσεων σε τεχνολογικό εξοπλισμό. Τα νοσοκομεία κατηγορούν επίσης τις ασφαλιστικές για καθυστερήσεις στις πληρωμές που φτάνουν έως και τους 12 μήνες, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα ρευστότητας.
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται το μοντέλο αποζημίωσης «κατά πράξη και περίπτωση», το οποίο κατακερματίζει τις χρεώσεις και δυσκολεύει τη διαφάνεια στο τελικό κόστος. Το συνολικό ποσό μιας νοσηλείας προκύπτει από δεκάδες επιμέρους χρεώσεις, με τα υγειονομικά υλικά να αποτελούν ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα σημεία.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το υπουργείο Ανάπτυξης επιχειρεί να παρέμβει με τη δημιουργία ενός νέου Ετήσιου Δείκτη Αναπροσαρμογής ασφαλίστρων υγείας (ΕΔΑ), ο οποίος θα εκδίδεται από την ΕΛΣΤΑΤ. Ο δείκτης φιλοδοξεί να συνδέσει τις αυξήσεις των ασφαλίστρων με αντικειμενικά δεδομένα, όπως ο πληθωρισμός και το πραγματικό κόστος ιατρικών υπηρεσιών, περιορίζοντας τις ανεξέλεγκτες ανατιμήσεις. Οι ασφαλιστικές έχουν ήδη παραδώσει τα απαραίτητα στοιχεία για τη διαμόρφωσή του.
Ωστόσο, μέχρι να υπάρξει ουσιαστική εξισορρόπηση μεταξύ ασφαλιστικών και νοσοκομείων, οι ασφαλισμένοι συνεχίζουν να επωμίζονται το κόστος ενός συστήματος με έντονες στρεβλώσεις, καθυστερήσεις και περιορισμένη διαφάνεια.
