Ωρολογιακή οικονομική βόμβα α λα Covid βλέπει η JP Morgan…
JP MORGAN: Ο πρόεδρος της Φινλανδίας Αλεξάντερ Στουμπ προειδοποίησε πρόσφατα μέσω του Politico ότι η πετρελαϊκή κρίση που γεννά ο πόλεμος με το Ιράν, μπορεί να αποδειχθεί χειρότερη κι από την πανδημία για την παγκόσμια οικονομία.
Φαίνεται ότι η σύγκριση δεν είναι μόνο ρητορική, καθώς σε σημείωμα προς τους πελάτες της, προς το τέλος της περασμένης εβδομάδας, η J.P. Morgan περιγράφει τον μηχανισμό αυτής της απειλής: Ένα «διαχεόμενο» πλήγμα επάρκειας εφοδιασμού, που θα απλώνεται όλο και περισσότερο, από την Ανατολή προς τη Δύση, ανάλογα με τους χρόνους ταξιδιού των δεξαμενόπλοιων.
Με απλά λόγια, η αγορά δεν θα περάσει απλώς ένα τιμολογιακό σοκ λόγω μειωμένων ροών, αλλά θα υποφέρει από σταδιακή εξάντληση αποθεμάτων και βαθιά διατάραξη των εμπορικών ισορροπιών.
Μια κατάσταση που θυμίζει την Covid-19 στον τρόπο μετάδοσης του σοκ. Πρώτα πιέζεται η Ασία, (όπου έχουν ήδη αρχίσει οι απαγορεύσεις εξαγωγών και η παροχή βενζίνης με δελτίο) μετά η Αφρική (στην Αίγυπτο ξεκίνησαν οι μειώσεις και στο ωράριο των καταστημάτων, για εξοικονόμηση ενέργειας) μετά η Ευρώπη- και τελευταίες οι ΗΠΑ.
Όταν οι αναλυτές της τράπεζας μιλούν για «ωρολογιακή βόμβα», περιγράφουν μια αλυσίδα σπανιότητας του πετρελαίου σε φυσική μορφή, όπου κάθε εβδομάδα που περνά θα στενεύει το περιθώριο αντίδρασης των οικονομιών, των κυβερνήσεων και των κεντρικών τραπεζών.
Για την Ευρώπη, το καμπανάκι δεν είναι ότι θα μείνει ξαφνικά χωρίς πετρέλαιο, αλλά ότι ήδη από τα μέσα Απριλίου θα υποχρεωθεί να μπει σε έναν αγώνα διεκδίκησης με την Ασία για τα ακριβότερα και λιγότερα φορτία, που θα υπάρχουν, εφόσον συνεχιστεί ο πόλεμος.
Η τράπεζα εκτιμά ότι η γηραιά ήπειρος θα δεχθεί το χτύπημα όταν φτάσουν οι τελευταίες φορτώσεις του Φεβρουαρίου χωρίς δυνατότητες επαρκούς αντικατάστασης.
Η Αμερική έχει τεράστια εγχώρια παραγωγή. Η Ευρώπη έχει θεωρητικά περισσότερες εναλλακτικές πηγές από την Ασία, όχι όμως την πολυτέλεια να αγνοήσει τις δυσκολίες μιας διεθνούς αγοράς όπου μεγάλες και μικρότερες ασιατικές χώρες θα προσπαθούν να «ρουφήξουν» πρώτες το διαθέσιμο πετρέλαιο.
Οπότε η «μάχη για το βαρέλι», εάν φτάσουμε εκεί, θα είναι αδυσώπητη.
