Πότε διαγράφονται φορολογικά πρόστιμα λόγω παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου
Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκανε δεκτή προσφυγή φορολογούμενου, κρίνοντας ότι οι πράξεις προσδιορισμού φόρου και ΦΠΑ εκδόθηκαν εκπρόθεσμα, καθώς δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις παράτασης της παραγραφής.
Σημαντική απόφαση για τη φορολογική πρακτική εξέδωσε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ, ακυρώνοντας πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Η υπόθεση αφορούσε ενδικοφανή προσφυγή φορολογούμενου κατά καταλογισμών και προστίμων που είχαν επιβληθεί από τη ΔΟΥ Μυτιλήνης, με βασικό επιχείρημα την παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου.
Οι πράξεις είχαν εκδοθεί κατόπιν μερικού φορολογικού ελέγχου, ο οποίος ενεργοποιήθηκε μετά τη διαβίβαση δελτίου πληροφοριών από άλλη φορολογική αρχή. Σύμφωνα με το δελτίο, επιχείρηση με την οποία συναλλασσόταν ο προσφεύγων φερόταν να έχει εκδώσει εικονικά φορολογικά στοιχεία. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η ΔΟΥ θεώρησε ότι ο φορολογούμενος ήταν λήπτης εικονικών τιμολογίων και προχώρησε σε μη αναγνώριση των σχετικών δαπανών και του δικαιώματος έκπτωσης ΦΠΑ.
Ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι οι πράξεις εκδόθηκαν εκπρόθεσμα, καθώς το δικαίωμα της διοίκησης είχε παραγραφεί στο τέλος της πενταετίας από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής των δηλώσεων του 2018. Παράλληλα, τόνισε ότι τα στοιχεία που επικαλέστηκε η φορολογική αρχή δεν αποτελούσαν «συμπληρωματικά στοιχεία» ικανά να δικαιολογήσουν παράταση της παραγραφής, ενώ είχε προηγηθεί ήδη έλεγχος για το ίδιο έτος.
Η ΔΕΔ, εξετάζοντας το νομοθετικό πλαίσιο και τα πραγματικά δεδομένα, έκρινε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παράταση της προθεσμίας παραγραφής. Όπως αναφέρεται στο σκεπτικό, το δελτίο πληροφοριών είχε περιέλθει στη ΔΟΥ εντός της πενταετίας, μετά την ολοκλήρωση προηγούμενου μερικού ελέγχου, χωρίς όμως να έχει διενεργηθεί πλήρης έλεγχος που θα μπορούσε να θεμελιώσει νόμιμα την παράταση.
Κατά συνέπεια, οι πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού κρίθηκαν εκπρόθεσμες και ακυρώθηκαν στο σύνολό τους. Η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή αποκλειστικά λόγω παραγραφής, χωρίς να εξετάσει τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του φορολογούμενου, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τη σημασία της τήρησης των χρονικών ορίων από τη φορολογική διοίκηση.
