Κομισιόν: Η Ελλάδα στις χώρες με το υψηλότερο ρίσκο για το δημόσιο χρέος
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατατάσσει την Ελλάδα ανάμεσα στις χώρες με τα μεγαλύτερα ρίσκα ως προς την αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους, όχι λόγω επιδείνωσης των βασικών μεγεθών, αλλά εξαιτίας του ίδιου του μεγέθους του χρέους και της υψηλής αβεβαιότητας γύρω από τις προβλέψεις. Σύμφωνα με το Debt Monitor, η Ελλάδα εμφανίζει απόκλιση 40 μονάδων βάσης από το βασικό σενάριο, ενώ χώρες όπως Βέλγιο, Γαλλία και Φινλανδία αντιμετωπίζουν ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο αύξησης του χρέους τους.
Η Κομισιόν εντοπίζει σειρά παραγόντων που αυξάνουν το ρίσκο για την Ελλάδα: οι κρατικές εγγυήσεις, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που παραμένουν πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, η αρνητική καθαρή διεθνής επενδυτική θέση, οι ενδεχόμενες δημοσιονομικές επιπτώσεις από δικαστικές εκκρεμότητες και οι έρευνες για τα ευρωπαϊκά γεωργικά προγράμματα. Παράλληλα, η χώρα εξακολουθεί να έχει υψηλές χρηματοδοτικές ανάγκες στη δεκαετία που έρχεται.
Ωστόσο, η δομή του ελληνικού χρέους λειτουργεί ως σημαντικό «μαξιλάρι»: το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται σε επίσημους δανειστές με χαμηλά επιτόκια, η διάρκεια αποπληρωμής είναι μεγάλη, τα ταμειακά διαθέσιμα παραμένουν υψηλά και το σύνολο του χρέους είναι εκφρασμένο σε ευρώ, εξαλείφοντας συναλλαγματικούς κινδύνους. Αυτοί οι παράγοντες περιορίζουν τον άμεσο κίνδυνο χρηματοπιστωτικής αστάθειας.
Στο βασικό σενάριο, η Κομισιόν προβλέπει ότι το χρέος θα μειωθεί αλλά θα παραμείνει υψηλό, φτάνοντας στο 124% του ΑΕΠ το 2036. Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται σε διαρθρωτικό πρωτογενές πλεόνασμα 1,8% από το 2026 — στόχος που χαρακτηρίζεται «φιλόδοξος» σε σχέση με τις ιστορικές επιδόσεις της χώρας. Η μείωση ενισχύεται από το θετικό, αλλά σταδιακά εξασθενημένο, φαινόμενο «χιονοστιβάδας» έως το 2033.
Τα εναλλακτικά σενάρια δείχνουν πόσο ευαίσθητη είναι η πορεία του χρέους: δυσμενές σενάριο επιτοκίων‑ανάπτυξης, χαμηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα ή προσωρινή χρηματοπιστωτική πίεση οδηγούν σε υψηλότερο χρέος κατά 2 έως 10 ποσοστιαίες μονάδες έως το 2036. Μόνο το ιστορικό σενάριο υψηλότερων πρωτογενών πλεονασμάτων μειώνει ουσιαστικά το χρέος, κατά περίπου 26 μονάδες.
Η εικόνα που προκύπτει είναι διττή: η Ελλάδα διαθέτει ισχυρά δομικά «μαξιλάρια», αλλά η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους παραμένει ευάλωτη σε εξωτερικούς κραδασμούς και δημοσιονομικές αποκλίσεις — και η αβεβαιότητα γύρω από τις προβλέψεις είναι από τις υψηλότερες στην Ευρωζώνη.
