ΕΚΤ: Επιβράδυνση μισθολογικών αυξήσεων και νέα «ψαλίδα» για την Ελλάδα
Η σύγκλιση με την Ευρωζώνη απομακρύνεται καθώς οι αυξήσεις περιορίζονται και η κάλυψη από συλλογικές συμβάσεις παραμένει χαμηλή
Οι προβλέψεις της ΕΚΤ για το 2026 δείχνουν καθαρή επιβράδυνση στους ρυθμούς αύξησης των μισθών, με αποτέλεσμα να διευρύνεται η απόσταση ανάμεσα στις χώρες με υψηλές αποδοχές και σε όσες, όπως η Ελλάδα, ξεκινούν από χαμηλή βάση. Παρά τη μείωση της ανεργίας και την αύξηση των απασχολούμενων πάνω από τα 4,3 εκατομμύρια, η ελληνική οικονομία δεν θα καταφέρει να καλύψει το μισθολογικό χάσμα με την υπόλοιπη Ευρωζώνη.
Ο wage tracker της ΕΚΤ δείχνει ότι οι αυξήσεις μισθών θα περιοριστούν στο 2,4% το 2026 από 3,2% το 2025. Χωρίς μπόνους, η αύξηση διαμορφώνεται στο 2,7%, ενώ εξαιρώντας πλήρως τις εφάπαξ πληρωμές, η επιβράδυνση είναι ακόμη πιο έντονη: από 3,9% το 2025 στο 2,7% το 2026. Η τάση είναι σταθερή, με τις μισθολογικές αναπροσαρμογές να κινούνται κάτω από το 3% σε όλη τη διάρκεια του έτους.
Για χώρες με υψηλές αποδοχές, η επιβράδυνση σημαίνει σταθεροποίηση. Για την Ελλάδα, όμως, όπου οι μισθοί παραμένουν χαμηλοί, περιορίζει δραστικά το περιθώριο σύγκλισης. Το πρόβλημα επιτείνεται από την εξαιρετικά χαμηλή κάλυψη των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις: μόλις 10,3% στο τέλος του 2025 και 10,1% στις αρχές του 2026. Στην υπόλοιπη Ευρωζώνη τα ποσοστά είναι πολλαπλάσια — Βέλγιο 44%, Γερμανία 45%, Ισπανία 49%, Ολλανδία 62%, Φινλανδία 63%.
Αυτό σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές αυξήσεις 2,4%–2,7% αφορούν ελάχιστους εργαζόμενους στην Ελλάδα, καθώς η διάχυση των μισθολογικών βελτιώσεων είναι περιορισμένη σε μια αγορά όπου το 88% των επιχειρήσεων απασχολεί έως 10 άτομα. Την ίδια στιγμή, η χώρα παραμένει εγκλωβισμένη σε χαμηλή μισθολογική βάση: 60,8% των εργαζομένων λαμβάνουν έως 1.200 ευρώ μικτά, 36,5% κάτω από 1.000 ευρώ, ενώ ο μέσος μισθός είναι μόλις 1.362 ευρώ.
Σε αυτά τα επίπεδα, μια αύξηση 2,7% μεταφράζεται σε μόλις 30–35 ευρώ μικτά τον μήνα για έναν εργαζόμενο με μισθό 1.100 ευρώ — ποσό που σε καθαρούς όρους είναι ακόμη μικρότερο. Με την παραγωγικότητα στην Ελλάδα να παραμένει περίπου 20% χαμηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, η δυνατότητα για ουσιαστικές και διατηρήσιμες αυξήσεις παραμένει περιορισμένη.
Το αποτέλεσμα είναι διπλό: η Ευρώπη επιβραδύνει από υψηλότερη βάση, ενώ η Ελλάδα επιβραδύνει από χαμηλότερη — και η απόσταση όχι μόνο δεν κλείνει, αλλά κινδυνεύει να παγιωθεί.
