ΓΣΕΕ: Σκάνδαλο, κρίση και παρακμή…
Η υπόθεση Παναγόπουλου αποκαλύπτει ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα στη ΓΣΕΕ και στον ρόλο της απέναντι στους εργαζόμενους
Η υπόθεση διαχείρισης κονδυλίων στο ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, που βρίσκεται ήδη υπό εισαγγελική έρευνα, έχει προκαλέσει έντονους κραδασμούς στο εσωτερικό της Συνομοσπονδίας. Ο πρόεδρος Γιάννης Παναγόπουλος κάνει λόγο για «ενδοσυνδικαλιστική σκευωρία» και αρνείται κατηγορηματικά το ενδεχόμενο παραίτησης, την ώρα που πληθαίνουν οι φωνές που ζητούν την αποχώρησή του και τα σενάρια διάσπασης της ΠΑΣΚΕ εντείνονται.
Πέρα όμως από το σκάνδαλο, το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στη συνολική εικόνα του συνδικαλιστικού κινήματος. Η ΓΣΕΕ έχει απομακρυνθεί από τη βάση της, με τους εργαζόμενους να αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι και χωρίς ουσιαστική εκπροσώπηση. Η ηγεσία της Συνομοσπονδίας φαίνεται περισσότερο προσηλωμένη στη διαχείριση προγραμμάτων εκατομμυρίων παρά στην υπεράσπιση μισθών, δικαιωμάτων και συνθηκών εργασίας.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: μόλις 1 στους 5 εργαζόμενους είναι σήμερα συνδικαλισμένος, με τη συμμετοχή στον ιδιωτικό τομέα να πέφτει κάτω από το 10% και σε ορισμένους κλάδους ακόμη και στο 5%. Η συνδικαλιστική πυκνότητα παραμένει υψηλή μόνο στο Δημόσιο, ενώ η ΓΣΕΕ δεν έχει καταφέρει να αναστρέψει αυτή την καθοδική πορεία.
Αντίστοιχα απογοητευτική είναι η εικόνα στις συλλογικές συμβάσεις. Μόλις 47 κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές ΣΣΕ βρίσκονται σε ισχύ, καλύπτοντας περίπου το 28% των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα καταγράφει τη μεγαλύτερη επιδείνωση στις συνθήκες εργασίας στην ΕΕ την τελευταία 15ετία και τους δεύτερους χαμηλότερους πραγματικούς μισθούς στην Ευρώπη.
Η αδυναμία της ΓΣΕΕ να αντιδράσει σε κρίσιμες νομοθετικές αλλαγές —όπως το 13ωρο— ενισχύει την εικόνα ενός συνδικαλιστικού κινήματος που έχει χάσει τον ρόλο του. Οι εργαζόμενοι δίνουν μάχες μόνοι τους, όπως έδειξαν οι πρόσφατες απεργίες των ναυτεργατών, χωρίς ουσιαστική στήριξη από την τριτοβάθμια οργάνωση.
Ανεξάρτητα από την έκβαση της δικαστικής έρευνας, η πραγματικότητα για τους εργαζόμενους είναι αμείλικτη: η ΓΣΕΕ και η ηγεσία της έχουν αποτύχει να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους. Η κρίση εμπιστοσύνης δεν αφορά μόνο ένα πρόσωπο, αλλά ένα ολόκληρο μοντέλο συνδικαλισμού που έχει πάψει να υπηρετεί τον σκοπό του.
