Η προσιτή κατοικία εξαφανίζεται: Ακόμη και οι «φθηνές» περιοχές ξεφεύγουν από τα όρια της μεσαίας τάξης
Η αναζήτηση προσιτής στέγης στα Νότια Προάστια έχει μετατραπεί σε άπιαστο όνειρο, όμως το πρόβλημα πλέον δεν περιορίζεται στις ακριβές ζώνες. Η άνοδος των τιμών έχει συμπαρασύρει και περιοχές που άλλοτε αποτελούσαν καταφύγιο για νοικοκυριά με περιορισμένο εισόδημα, δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας σε όλη την Αττική και τη Θεσσαλονίκη.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι πιο οικονομικές περιοχές για αγορά κατοικίας στην Αττική εντοπίζονται στα Δυτικά και Ανατολικά Προάστια, καθώς και στο κέντρο της Αθήνας. Η Αγία Βαρβάρα παραμένει η πιο προσιτή περιοχή, ακολουθούμενη από τον Βαρνάβα, τις Αχαρνές, τα Πατήσια και την περιοχή Πατησίων–Αχαρνών. Ωστόσο, ακόμη και εκεί, η μέση ζητούμενη τιμή ξεκινά από τα 1.500 ευρώ/τ.μ., γεγονός που μεταφράζεται σε τουλάχιστον 150.000 ευρώ για ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. — ποσό απαγορευτικό για μεγάλο μέρος της μεσαίας τάξης.
Αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζει και η Θεσσαλονίκη. Περιοχές όπως η Χαλάστρα, ο Αξιός, η Καλλιθέα, η Μυγδονία και τα Βασιλικά παραμένουν οι πιο προσιτές, με τιμές από 568 έως 1.100 ευρώ/τ.μ., όμως και εκεί η ανοδική τάση είναι εμφανής.
Στον αντίποδα, τα Νότια Προάστια κυριαρχούν στις πιο ακριβές περιοχές της Αττικής. Η Βουλιαγμένη βρίσκεται στην κορυφή με 7.500 ευρώ/τ.μ., ενώ ακολουθούν άλλες παραθαλάσσιες ζώνες που διατηρούν σταθερά υψηλή ζήτηση. Στη Θεσσαλονίκη, η Καλαμαριά παραμένει η ακριβότερη περιοχή με 3.052 ευρώ/τ.μ., ενώ το κέντρο, η Πυλαία, η Τούμπα και η Χαριλάου συγκροτούν έναν άξονα υψηλής ζήτησης.
Εντυπωσιακές είναι και οι αυξήσεις στις τιμές πώλησης. Στην Αττική, η Δραπετσώνα καταγράφει άνοδο 28,6%, η Λυκόβρυση 27,3%, το Πέραμα 26,7%, το κέντρο της Αθήνας 22,8% και τα Άνω Πατήσια 20,5%. Στη Θεσσαλονίκη, η Μηχανιώνα σημειώνει αύξηση 22,9%, ο Θερμαϊκός 22,5% και η Μενεμένη 18,2%.
Το κοινό στοιχείο των περιοχών με τις μεγαλύτερες αυξήσεις είναι ότι δεν ανήκουν στις παραδοσιακά ακριβές αγορές. Η χαμηλή αρχική βάση τιμών τις καθιστά πιο ευάλωτες σε ταχεία ανατίμηση, μειώνοντας σταδιακά τη διαφορά με τις premium ζώνες. Παράλληλα, η μετατόπιση αγοραστών και ενοικιαστών προς πιο προσιτές περιοχές ενισχύει τη ζήτηση και ωθεί τις τιμές ακόμη ψηλότερα.
Η συνολική εικόνα δείχνει ότι η στεγαστική κρίση δεν αφορά πλέον μόνο τα «ρετιρέ» των Νοτίων Προαστίων, αλλά εξαπλώνεται σε όλο το φάσμα της αγοράς. Οι τιμές ανεβαίνουν ταχύτερα από τα εισοδήματα, οι επιλογές μειώνονται και η προσιτή κατοικία μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας — ακόμη και στις περιοχές που κάποτε θεωρούνταν η τελευταία γραμμή άμυνας για τα πιο αδύναμα πορτοφόλια.
