Υπερφόρτωση συστήματος, έλλειψη προσωπικού και οργανωτικά κενά πίσω από το μπλοκάρισμα της διαδικασίας

Από την πρώτη ημέρα ενεργοποίησης των έξυπνων καμερών στην Αττική, το ενδιαφέρον στράφηκε όχι μόνο στην τεχνολογία, αλλά και στη δυνατότητα του κρατικού μηχανισμού να διαχειριστεί τον τεράστιο όγκο δεδομένων. Οι κάμερες τοποθετήθηκαν για να καταγράφουν παραβάσεις όπως υπερβολική ταχύτητα, παραβίαση ερυθρού σηματοδότη, μη χρήση κράνους και ζώνης, αλλά και πιο σύνθετες παραβάσεις. Το ερώτημα ήταν αν το σύστημα μπορούσε να «σηκώσει» την εφαρμογή σε πραγματικές συνθήκες.

Λίγες ώρες μετά την έναρξη λειτουργίας των πρώτων οκτώ καμερών, η απάντηση ήρθε από μόνη της: η διαδικασία βεβαίωσης παραβάσεων ανεστάλη επ’ αόριστον. Οι κάμερες λειτουργούσαν κανονικά, όμως ο διοικητικός μηχανισμός δεν ήταν προετοιμασμένος για τον όγκο των καταγραφών. Η κοινότητα των μοτοσυκλετιστών αντέδρασε έντονα, καθώς το πλαίσιο εφαρμογής ήταν θολό και η οικονομική πραγματικότητα δεν αφήνει περιθώρια για χρονοβόρες ενστάσεις και δικαστικές διαδικασίες.

Το ανθρώπινο φίλτρο: απαραίτητο αλλά ανεπαρκές

Παρά την τεχνολογική εξέλιξη, καμία «έξυπνη κάμερα» δεν μπορεί να βεβαιώσει αυτόνομα μια παράβαση. Η τεχνητή νοημοσύνη εντοπίζει το συμβάν, όμως η κλήση πρέπει να επιβεβαιωθεί από αστυνομικό όργανο για να έχει νομική ισχύ. Ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης επιβεβαίωσε δημόσια ότι η ανθρώπινη εμπλοκή είναι υποχρεωτική.

Το πρόβλημα; Το διαθέσιμο προσωπικό δεν επαρκεί. Μέσα σε λίγες ώρες, οι καταγραφές ξεπέρασαν κάθε πρόβλεψη, δημιουργώντας έναν όγκο εργασίας που οι υπηρεσίες δεν μπορούσαν να διαχειριστούν. Το σύστημα συνέχισε να καταγράφει, αλλά η διαδικασία βεβαίωσης σταμάτησε.

Σε υπηρεσιακές συσκέψεις εξετάστηκαν λύσεις, όπως η αξιοποίηση ειδικών φρουρών που ολοκληρώνουν την εκπαίδευσή τους, ώστε να δημιουργηθεί μια νέα υπηρεσία αποκλειστικά για τον έλεγχο των καταγραφών. Συζητήθηκε και η απόσπαση προσωπικού από την περιφέρεια, αλλά απορρίφθηκε λόγω ήδη αυξημένων πιέσεων στις τοπικές υπηρεσίες.

Τι έδειξε η εμπειρία άλλων χωρών

Η διεθνής εμπειρία είχε ήδη προειδοποιήσει για τα προβλήματα. Σε Ιταλία και Γαλλία, η πρώτη εφαρμογή έξυπνων καμερών συνοδεύτηκε από υπερβολικό όγκο παραβάσεων, καθυστερήσεις και ανάγκη για επιπλέον προσωπικό. Σε άλλες χώρες, τα συστήματα λειτούργησαν πιλοτικά για μεγάλα χρονικά διαστήματα μέχρι να σταθεροποιηθούν.

Υπάρχουν επίσης παραδείγματα όπου η κακή συντήρηση των συστημάτων οδήγησε χρόνια αργότερα σε αποζημιώσεις για λανθασμένες κλήσεις. Το συμπέρασμα είναι σαφές: η τεχνολογία δεν είναι το δύσκολο κομμάτι· η ενσωμάτωσή της σε έναν ήδη πιεσμένο κρατικό μηχανισμό είναι.

Τι ισχύει σήμερα – Οι απαντήσεις στα ερωτήματα των πολιτών

Το βασικό ερώτημα των οδηγών είναι αν οι κάμερες «γράφουν». Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη:

Οι κάμερες καταγράφουν κανονικά.
Οι κλήσεις δεν βεβαιώνονται προς το παρόν, καθώς η διαδικασία έχει παγώσει.
Το σύστημα δεν εγκαταλείπεται, αλλά απαιτείται χρόνος για να στηθεί ένας μηχανισμός που θα αντέχει σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας.

Για τους οδηγούς, το μήνυμα είναι διπλό: δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ενεργό σύστημα μαζικής βεβαίωσης παραβάσεων, αλλά η κατεύθυνση είναι ξεκάθαρη. Οι έξυπνες κάμερες θα λειτουργήσουν πλήρως – το ζήτημα είναι πότε και με ποια οργανωτική υποστήριξη.

Η πρώτη «σύγκρουση» δεν ήταν τεχνική, αλλά οργανωτική. Και εκεί θα κριθεί η επιτυχία ή η αποτυχία του εγχειρήματος.

ΠΗΓΗ