Συντάξεις: Μπλόκο του ΣτΕ σε πρώην συμβολαιογράφο με οφειλές από ασφαλιστικές εισφορές
Μια ιδιαίτερα κρίσιμη απόφαση για το καθεστώς συνταξιοδότησης των ασφαλισμένων του Τομέα Ασφάλισης Νομικών εξέδωσε το Συμβούλιο της Επικράτειας, δίνοντας σαφείς κατευθύνσεις σχετικά με τις οφειλές εισφορών και τη διαδικασία χορήγησης σύνταξης. Η υπόθεση αφορούσε πρώην συμβολαιογράφο, του οποίου η αίτηση είχε απορριφθεί λόγω χρεών που ξεπερνούσαν τις 149.000 ευρώ, με το ΣτΕ να καλείται να κρίνει αν ο φορέας όφειλε να τηρήσει τη δίμηνη προθεσμία ενημέρωσης για το ύψος των οφειλών.
Με την απόφαση 1092/2025, το δικαστήριο έκρινε ότι για το Ταμείο Νομικών υπερισχύει ειδική και νεότερη διάταξη, η οποία προβλέπει ότι η πλήρης εξόφληση των οφειλών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την αποδοχή της αίτησης συνταξιοδότησης. Η διοίκηση του Ταμείου, σύμφωνα με το ΣτΕ, δεν δεσμεύεται από αποκλειστικές προθεσμίες γνωστοποίησης των χρεών προς τον ασφαλισμένο.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η διευκρίνιση ότι, όταν οι οφειλές υπερβαίνουν το επιτρεπτό όριο, ως ημερομηνία υποβολής της αίτησης θεωρείται η ημέρα της τελικής εξόφλησης και όχι η αρχική ημερομηνία κατάθεσης του αιτήματος. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο ασφαλισμένος δεν μπορεί να κατοχυρώσει δικαίωμα σύνταξης πριν την πλήρη αποπληρωμή.
Η απόφαση δημιουργεί μια δυσμενή πραγματικότητα για όσους έχουν υψηλές οφειλές, καθώς η αδυναμία εφάπαξ εξόφλησης λειτουργεί ως ουσιαστικό εμπόδιο στη συνταξιοδότηση. Παράλληλα, η απουσία υποχρέωσης του Ταμείου να ενημερώνει εντός διμήνου ενδέχεται να αφήσει τον ασφαλισμένο εκτεθειμένο, στερώντας του και το δικαίωμα αναδρομικής είσπραξης από την αρχική αίτηση.
Το ΣτΕ απέρριψε επίσης τους ισχυρισμούς περί παραβίασης της συνταγματικής προστασίας της ιδιοκτησίας. Όπως σημειώνεται στο σκεπτικό, η απαίτηση για πλήρη εξόφληση των εισφορών ευθυγραμμίζεται με τη συνταγματική αρχή που απαγορεύει την παροχή ασφαλιστικών ωφελημάτων χωρίς την αντίστοιχη οικονομική συμμετοχή του ασφαλισμένου. Με αυτό το σκεπτικό, το δικαστήριο υπογράμμισε ότι η πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει τη βιωσιμότητα των ταμείων μέσω της είσπραξης των νόμιμων πόρων τους.
