Ποια χώρα είναι πραγματικά «πλούσια»; Τα κριτήρια αλλάζουν την παγκόσμια κατάταξη…
Η πρόσφατη ανάλυση του Economist για τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου ανέδειξε ένα συμπέρασμα που συχνά παραβλέπουμε: ο ορισμός της «πλούσιας χώρας» εξαρτάται από τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται. Η κατάταξη μεταβάλλεται θεαματικά ανάλογα με το αν λαμβάνονται υπόψη οι συναλλαγματικές ισοτιμίες, οι διαφορές τιμών ή η παραγωγικότητα.
Με βάση τις ισοτιμίες της αγοράς, στην κορυφή βρίσκονται η Ελβετία και η Σιγκαπούρη, δύο οικονομίες με ισχυρά νομίσματα και ανεπτυγμένους χρηματοοικονομικούς τομείς. Ακολουθούν η Νορβηγία, οι ΗΠΑ, η Ολλανδία, το Βέλγιο και το Κατάρ, χώρες με υψηλά εισοδήματα και σταθερά οικονομικά συστήματα.
Όταν όμως το κατά κεφαλήν εισόδημα προσαρμόζεται για τις διαφορές στο κόστος ζωής, η εικόνα αλλάζει. Η Σιγκαπούρη ανεβαίνει στην πρώτη θέση, με το Βέλγιο, το Κατάρ, τη Νορβηγία και την Ελβετία να ακολουθούν. Οι ΗΠΑ και η Ολλανδία υποχωρούν στην έβδομη και όγδοη θέση αντίστοιχα, δείχνοντας πόσο καθοριστικός είναι ο παράγοντας των τιμών.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το αποτέλεσμα όταν συνυπολογίζονται οι ώρες εργασίας και ο πληθωρισμός. Η παραγωγικότητα ανά ώρα αναδεικνύει τη Νορβηγία ως την πλουσιότερη χώρα, με το Κατάρ, τη Δανία, το Βέλγιο και την Ελβετία να ακολουθούν. Στην ίδια λίστα βρίσκονται επίσης οι ΗΠΑ, η Ολλανδία και η Σιγκαπούρη, αποδεικνύοντας ότι η πραγματική οικονομική ισχύς δεν μετριέται μόνο σε εισόδημα, αλλά και σε αποτελεσματικότητα.
