Την ώρα που τα ενοίκια στην Ελλάδα έχουν εκτοξευθεί σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, η κυβέρνηση επιλέγει να μην αγγίξει ούτε στο ελάχιστο το πρόβλημα της ακρίβειας στην κατοικία. Αντίθετα, εισάγει το Μητρώο Φερεγγυότητας Ενοικιαστών, ένα ψηφιακό εργαλείο που —όπως παραδέχονται και τα ίδια τα δημοσιεύματα— θα λειτουργεί ως βάση καταγραφής της μισθωτικής συμπεριφοράς των πολιτών, με στοιχεία από την ΑΑΔΕ, καθυστερήσεις πληρωμών, ληξιπρόθεσμα μισθώματα και δικαστικές αποφάσεις.

Γράφει ο Επαναστάτης με αιτία

Με άλλα λόγια, σε μια αγορά όπου ο ενοικιαστής ήδη βρίσκεται σε μειονεκτική θέση, η κυβέρνηση επιλέγει να τον κατατάξει σε κατηγορίες «καλού» και «κακού» — χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει ότι μπορεί να βρει σπίτι σε προσιτή τιμή.

1. Το πρόβλημα δεν είναι οι “κακοπληρωτές” — είναι τα εξωφρενικά ενοίκια

Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα καταγράφει από τις υψηλότερες αυξήσεις ενοικίων στην Ευρώπη. Κι όμως, αντί να παρέμβει:

• με πλαφόν αυξήσεων,
• με ρύθμιση της βραχυχρόνιας μίσθωσης,
• με κοινωνική κατοικία,
• με φορολογικά κίνητρα για μείωση τιμών,

η κυβέρνηση επιλέγει να δημιουργήσει ένα σύστημα αξιολόγησης των ενοικιαστών, σαν να είναι αυτοί το πρόβλημα.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, το Μητρώο θα τεθεί σε πιλοτική εφαρμογή στις αρχές του 2026 και πλήρη λειτουργία στα μέσα της χρονιάς.

2. Ένας “Τειρεσίας” που λειτουργεί μόνο υπέρ των ιδιοκτητών

Το Μητρώο:

• θα καταγράφει καθυστερήσεις πληρωμών,
• ληξιπρόθεσμα μισθώματα,
• δικαστικές αποφάσεις,
• και θα δημιουργεί «προφίλ φερεγγυότητας» για κάθε ενοικιαστή.

Οι ιδιοκτήτες θα βλέπουν «βασικές ενδείξεις συνέπειας» — δηλαδή μια μορφή βαθμολογίας — πριν αποφασίσουν αν θα νοικιάσουν το σπίτι τους.

Ακόμη και αν η πρόσβαση γίνεται «με συναίνεση του ενοικιαστή», όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό στην πράξη: Αν δεν συναινέσεις, δεν παίρνεις το σπίτι.

Αυτό δεν είναι ισορροπία. Είναι εκβιασμός μέσω θεσμικού πλαισίου.

3. Κίνδυνος κοινωνικού αποκλεισμού — το παραδέχονται και οι ίδιοι

Ακόμη και δημοσιεύματα που στηρίζουν το μέτρο αναγνωρίζουν ότι φορείς ενοικιαστών φοβούνται πως η αξιολόγηση θα οδηγήσει σε αποκλεισμούς από την αγορά κατοικίας.

Άλλες πηγές μιλούν ανοιχτά για έναν «Τειρεσία ενοικιαστών» που μπορεί να μετατραπεί σε πιστοποιητικό κοινωνικού αποκλεισμού.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο;

• νέοι με χαμηλά εισοδήματα,
• εργαζόμενοι με ασταθή εργασία,
• μονογονεϊκές οικογένειες,
• άνθρωποι που είχαν μια δύσκολη περίοδο οικονομικά,
• όσοι καθυστέρησαν ενοίκιο λόγω ανεργίας ή ασθένειας.

Με άλλα λόγια: οι πιο ευάλωτοι.

4. Το μέτρο εξυπηρετεί μόνο έναν: τον ιδιοκτήτη

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το Μητρώο θα φέρει περισσότερα ακίνητα στη μακροχρόνια μίσθωση, επειδή οι ιδιοκτήτες φοβούνται τους κακοπληρωτές.

Αλλά:

• Δεν υπάρχει καμία μελέτη που να αποδεικνύει ότι οι «κακοπληρωτές» είναι συστημικό πρόβλημα.
• Αντίθετα, υπάρχουν στοιχεία ότι οι ιδιοκτήτες προτιμούν Airbnb λόγω υψηλότερου κέρδους — όχι λόγω φόβου.
• Η κυβέρνηση δεν αγγίζει καθόλου το θέμα της βραχυχρόνιας μίσθωσης.

Το Μητρώο δεν λύνει το πρόβλημα της προσφοράς. Απλώς μεταφέρει όλο το βάρος στον ενοικιαστή.

5. Η ΠΟΜΙΔΑ ζητούσε το μέτρο εδώ και χρόνια — και η κυβέρνηση το υλοποιεί

Η ΠΟΜΙΔΑ έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι είναι «παράλογο ο ιδιοκτήτης να μη γνωρίζει τίποτα για τον ενοικιαστή».

Η κυβέρνηση υιοθετεί πλήρως τη θέση της, χωρίς να λάβει υπόψη:

• την κοινωνική διάσταση,
• την ανισορροπία ισχύος,
• την ανάγκη προστασίας των πολιτών από την ακρίβεια.

Το κράτος λειτουργεί ως θεσμικός μηχανισμός υπέρ των ιδιοκτητών, όχι ως ρυθμιστής υπέρ της κοινωνίας.

6. Μητρώο Φερεγγυότητας + Πλειστηριασμοί + Νέος Πτωχευτικός = Ένα εκρηκτικό μείγμα που απειλεί με στρατιές αστέγων

Το Μητρώο Φερεγγυότητας δεν έρχεται μόνο του. Συμπίπτει χρονικά με την πλήρη ενεργοποίηση του νέου Πτωχευτικού Κώδικα και με μια νέα έκρηξη πλειστηριασμών από το 2026, όπως καταγράφουν οικονομικά ρεπορτάζ. Σύμφωνα με πληθώρα δημοσιευμάτων(και όπως αποδεικνύουν οι αναρτημένοι πλειστηριασμοί στο e-auction)  το ηλεκτρονικό σφυρί θα «πάρει φωτιά» το 2026 από ακίνητα κάθε είδους. Παράλληλα, ο νέος Πτωχευτικός Νόμος  θα πάρει “σάρκα και οστά” με τον Φορέα που θα αρπάζει τα σπίτια των πιο φτωχών δανειοληπτών, πλασάροντας όλο αυτό ως 2η ευκαιρία για τους πιο ευάλωτους. Καμιά 2η ευκαιρία δεν υπάρχει όταν σου αρπάζουν την περιουσία σου και σε μετατρέπουν σε νοικάρη των funds…Που φυσικά εκτός από τα σπίτια θα τσεπώνουν και την κρατική επιδότηση που δίνει η κυβέρνηση στους νοικάρηδες-πρώην ιδιοκτήτες φτωχούς δανειολήπτες για να τους “βοηθήσει”…Φυσικά η “βοήθεια” είναι προς τις τσέπες των funds…

Όταν λοιπόν η κυβέρνηση εισάγει ένα σύστημα «βαθμολόγησης» ενοικιαστών την ίδια στιγμή που χιλιάδες ακίνητα οδηγούνται σε πλειστηριασμό και ο Πτωχευτικός ενισχύει τη δυνατότητα ρευστοποίησης κατοικιών, το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: χιλιάδες άνθρωποι κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους και ταυτόχρονα να αποκλειστούν από την αγορά ενοικίου λόγω χαμηλής “βαθμολογίας”. Πρόκειται για έναν συνδυασμό μέτρων που δεν αντιμετωπίζει την κρίση κατοικίας — τη βαθαίνει. Και αν δεν υπάρξει άμεση πολιτική παρέμβαση, η Ελλάδα κινδυνεύει να δει μια νέα γενιά αστέγων, όχι λόγω ακραίας φτώχειας, αλλά λόγω θεσμικών επιλογών που μετατρέπουν την κατοικία σε προνόμιο αντί για δικαίωμα.

Συμπέρασμα:

Το Μητρώο Φερεγγυότητας δεν είναι μεταρρύθμιση — είναι εργαλείο επιτήρησης και αποκλεισμού

Σε μια χώρα όπου:

• οι μισθοί μένουν στάσιμοι,
• τα ενοίκια αυξάνονται ανεξέλεγκτα,
• η κοινωνική κατοικία είναι ανύπαρκτη,
• η βραχυχρόνια μίσθωση έχει διαλύσει την αγορά,

η κυβέρνηση επιλέγει να δημιουργήσει ένα ψηφιακό φακέλωμα των ενοικιαστών.

Αντί να προστατεύσει τους πολίτες από την ακρίβεια, τους καθιστά ύποπτους. Αντί να ρυθμίσει την αγορά, ρυθμίζει τους ανθρώπους. Αντί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, τιμωρεί τα θύματα.

Το Μητρώο Φερεγγυότητας δεν είναι λύση. Είναι σύμπτωμα μιας πολιτικής που βλέπει την κατοικία όχι ως δικαίωμα, αλλά ως προϊόν.