Η Ευρώπη πανηγυρίζει την… ακριβή ενέργεια!
Ευρώπη: Πανηγυρική διάσταση έλαβε η απόφαση της ΕΕ να απαγορεύσει μόνιμα το ρωσικό αέριο. Όχι προσωρινά, σημειώστε, ΜΟΝΙΜΑ. Μαζί ήρθαν οι διακηρύξεις για το τέλος της εξάρτησης, προκαλώντας θυμηδία στους ειδικούς του χώρου και βαθείς… αναστεναγμούς στην ευρωπαϊκή βιομηχανία. Για το κόστος δεν μίλησε κανείς από τους θριαμβολογούντες.
Γράφει ο Χαμαιλέων, Euro2day.gr
Η περαιτέρω μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία είναι απολύτως κατανοητή, με όσα έχουν συμβεί. Η διακηρυγμένη μονιμότητα του μέτρου όμως (που θα έχει εφαρμοστεί πλήρως στο τέλος του 2027) δείχνει κάτι περισσότερο. Αποτελεί εκδήλωση της πρόθεσης του ευρωπαϊκού Βορρά να μονιμοποιήσει τις εχθρικές σχέσεις με τη Ρωσία.
Πρόκειται, όπως θα διαβάσατε ίσως, για απόφαση που δεν αφήνει περιθώρια ούτε για την περίοδο μετά την ειρήνη στην Ουκρανία, χωρίς κανένα παράθυρο για μελλοντικές διαπραγματεύσεις μήπως και βρεθούν λύσεις, μήπως βελτιωθούν οι σχέσεις.
Τίποτα. Για τη σημερινή πολιτική ηγεσία της Ευρώπης, που έχει γίνει υποχείριο των βαλτικών χωρών (και της προηγούμενης αμερικανικής ηγεσίας), όλα είναι τελεσίδικα.
Στην πράξη, βέβαια, η Ευρώπη ανταλλάσσει την εξάρτηση από το φθηνότερο ρωσικό αέριο με ακριβότερο αέριο από τις ΗΠΑ και με «τσόντες» από Αλγερία, Νιγηρία, ίσως και Κατάρ. Τα περί «ενεργειακής ανεξαρτησίας», για όσους γνωρίζουν, είναι… μπαρούφες. Και θα παραμείνουν μπαρούφες για δεκαετίες.
Διότι, νωρίτερα, η πλήρης στροφή στην «πράσινη «ενέργεια» από ΑΠΕ δεν πρόκειται να επέλθει. Αντιθέτως, όλες οι προβλέψεις συγκλίνουν ότι τα ορυκτά καύσιμα θα είναι το βασικό συστατικό για το ορατό μέλλον.
Όλα αυτά θα είχαν ίσως λιγότερη σημασία αν δεν συνέτρεχαν δύο παράγοντες: Ο πρώτος είναι ότι η Ευρώπη αυξάνει κάθετα την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ, ίσως με την προσδοκία ότι οι σχέσεις θα έρθουν πάλι στα παλιά δεδομένα, όταν φύγει ο Τραμπ.
Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι η προσδοκία αυτή κινδυνεύει να αποδειχτεί όνειρο θερινής νυκτός. Για διάφορους λόγους, που ξεκινούν από την πιθανότητα να εκλεγεί ένας «νέος» Τραμπ και φτάνουν στα macro-trends της εποχής μας.
Ο δεύτερος παράγοντας αφορά τη μεγάλη διαφορά κόστους. Σήμερα η ενέργεια στην Ευρώπη είναι κατά μέσο όρο δύο φορές ακριβότερη απ’ ό,τι ήταν πριν από το 2021-22 και συχνά 4-5 φορές ακριβότερη απ’ ό,τι είναι στις ΗΠΑ.
Η αύξηση της εξάρτησης από το αμερικανικό LNG, για λόγους που μόνο οι αδαείς τολμούν να αμφισβητήσουν, μοιραία θα ανεβάσει κι άλλο το κόστος.
Κι αυτό σημαίνει, αφενός, ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία θα δουλεύει με μόνιμο μειονέκτημα και, αφετέρου, ότι στον αγώνα της τεχνητής νοημοσύνης, που στηρίζεται σε τεράστια data centers, τα οποία με τη σειρά τους απαιτούν τεράστιες ποσότητες ενέργειας, η Ευρώπη θα τρέχει με το ένα πόδι κουτσό!
Διότι και στην τεχνητή νοημοσύνη έχει ξεκινήσει ο ανταγωνισμός ως προς το χαμηλότερο κόστος. Και προσεχώς θα ενταθεί.
