Non-stop οι νίκες δανειοληπτών απέναντι στα funds!
Non-stop οι νίκες δανειοληπτών απέναντι στα funds!
ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΟΠΙΝ ΑΣΚΗΣΕΩΣ ΑΝΑΚΟΠΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ
Συνεδρίασε δημοσίως στο ακροατήριό του, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αιτούντος: ………………..ο οποίος παρέστη δια της πληρεξουσίας Δικηγόρου Θεοδώρας Μαζαράκη.
Της καθ’ ης αίτηση: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία “do Value Greece Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων Από Δάνεια και Πιστώσεις” που εδρεύει στο Μοσχάτο Αττικής (οδ. Κύπρου αριθ. 27 & Αρχιμήδους, ΑΦΜ 099755919) και εκπροσωπείται νομίμως, υπό την ιδιότητά της ως μη δικαιούχου διαδίκου και διαχειρίστριας των απαιτήσεων της εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία “FRONTIER ISSUER DESIGNATED ACTIVITY COMPANY”, που εδρεύει στο Δουβλίνο Ιρλανδίας (οδ. Fenian αριθ. 2, Palmerston House, Δουβλίνο 2), εκπροσωπείται νομίμως και κατέστη ειδική διάδοχος της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία “ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.” κατόπιν μεταβιβάσεως απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις της ανωτέρω τραπεζικής εταιρείας.
Ο αιτών ζητεί να γίνει δεκτή η από 22-7-2024 αίτηση, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθ. Έκθ. Κατάθ……………, προσδιορίσθηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της αποφάσεως και εκφωνήθηκε από το έκθεμα.
Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα γραπτά σημειώματα που κατέθεσαν.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΝΟΜΟ
Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση, ο αιτών ζητεί να ανασταλεί η εκτέλεση της υπ’ αριθ. ………διαταγής πληρωμής του Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου, καθώς και της από 8-7-2024 επιταγής προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου πρώτου απογράφου αυτής, μέχρις ότου εκδοθεί οριστική απόφαση επί της από ………….ανακοπής, κατ’ άρθρο 632 παρ. 1 και 933 ΚΠολΔ, που έχει νομοτύπως και εμπροθέσμως ασκήσει, διότι πιθανολογείται η ευδοκίμηση των λόγων της ανακοπής και η εκτέλεση της προσβαλλόμενης διαταγής θα προξενήσει σε αυτόν ανεπανόρθωτη βλάβη.
Με το περιεχόμενο αυτό και αίτημα η κρινόμενη αίτηση αρμοδίως και παραδεκτώς εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 682, 683 παρ. 1, 686 επ. ΚΠολΔ) και είναι εν μέρει νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 933 παρ. 1, 938 παρ.1 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά τον ν. 4842/2021 (βλ. Αντί άλλων Κιουπτσίδου – Στρατουδάκη, ΕλλΔνη 2022, σελ. 42, ΕφΑθ 3041/2022, δημοσίευση “Νόμος”, ΕφΠειρ 539/2023, αδημ., ΜΠρΑθ 937/2023, δημοσίευση “Νόμος”, ΜΠρΑθ 3194/2023, δημοσίευση ΤΝΠ ΔΣΑ), πλην του αιτήματος να ανασταλεί η εκτέλεση (εκτελεστότητα) της προσβαλλομένης υπ’ αριθ. …………..διαταγής πληρωμής και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη του αιτούντος στην καθ’ ης, καθόσον, πρώτον, πρόκειται γι’ ανακοπή που ασκήθηκε μετά τη δεύτερη επίδοση της προσβαλλομένης διαταγής πληρωμής στον ανακόπτοντα, η οποία διενεργήθηκε στις 15-7-2024 (βλ. Την υπ’ αριθ. ……………έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή), αφού δεν ασκήθηκε προηγουμένως ανακοπή μετά την πρώτη γενόμενη επίδοσή της, η οποία είχε διενεργηθεί στις 10-12-2013 (βλ. Την υπ’ αριθ. έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή). Διότι σε περίπτωση ασκήσεως ανακοπής του άρθρου 633 παρ. 2 ΚΠολΔ, όπως είναι η από 19-7-2024 ασκηθείσα, δεν χορηγείται αναστολή εκτέλεσης (εκτελεστότητας), όπως ζητεί ο αιτών.
Δεύτερον, σε περίπτωση αιτήσεως αναστολής, η δικαστική δαπάνη επιβάλλεται στον αιτούντα (άρθρο 84 παρ. 2 εδ. Τελ. Ν. 4194/2013). Πρέπει, επομένως, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, να ερευνηθεί περαιτέρω και κατ’ ουσίαν κατά τους διαλαμβανόμενους σ’ αυτή λόγους, δοθέντος ότι η ασκηθείσα κατά της από 8-7-2024 επιταγής προς πληρωμή ανακοπή έχει ασκηθεί εμπροθέσμως και δη προ της ενάρξεως της προθεσμίας του άρθρου 934 παρ. 1 εδ. Α΄ ΚΠολΔ (οι αντιρρήσεις κατά της επιταγής δεν αποκλείονται και προ της ενέργειας της πρώτης μετά την επιταγή εκτελεστικής πράξης: ΕφΑθ 5867/1993, ΑρχΝ 1994, σελ. 564, ήτοι της επιβολής αναγκαστικής κατάσχεσης εις βάρος του ανακόπτοντος [από αυτήν – επίδοση της κατασχετήριας έκθεσης – αρχίζει να τρέχει η προθεσμία του άρθρου 934 παρ. 1 α΄ ΚΠολΔ: Φαλτσή, Δίκαιο Αναγκαστικής Εκτελέσεως, έκδ. 2017, 1, Γενικό Μέρος, παρ. 40, σελ. 702]).
Με τον πρώτο λόγο της ασκηθείσας ανακοπής ο αιτών – ανακόπτων ισχυρίζεται ότι η καθ’ ης στερείται ενεργητικής νομιμοποίησης για την είσπραξη της ένδικης απαίτησης επ’ απειλή αναγκαστικής κατάσχεσης. Συγκεκριμένα: 1) Η καθ’ ης συγκοινοποίησε αποσπάσματα και περιλήψεις, αντί ολοκλήρου του εγγράφου, (α) της υπ’ αριθ. Πρωτ. ………….δημοσίευσης συμβάσεως του άρθρου 10 παρ. 8 του ν. 3156/2003, από την οποία φέρεται να προκύπτει η πώληση και μεταβίβαση επιχειρηματικών απαιτήσεων από την αρχική δανείστρια Εθνική Τράπεζα στην αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού με την επωνυμία “FRONTIER ISSUER DESIGNATED ACTIVITY COMPANY” (β) της υπ’ αριθ. ……………δημοσίευσης συμβάσεως του άρθρου 10 παρ. 8 του ν. 3156/2003, με την οποία φέρεται να προκύπτει ότι η μεταβιβάζουσα Τράπεζα και η αποκτώσα αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού προέβησαν σε ορθή επανάληψη του παραρτήματος της από 17-12-2021 σύμβασης μεταβίβασης επιχειρηματικών απαιτήσεων και συγκεκριμένα, επαναλαμβάνοντας το σύνολο του παραρτήματος με την αντικατάσταση του συνόλου των σελίδων αυτού, (γ) της υπ’ αριθ. ……………..δημοσίευσης συμβάσεως του άρθρου 10 παρ. 14 και 16 του ν. 3156/2003, από την οποία φέρεται να προκύπτει ότι η διαχείριση των μεταβιβασθεισών απαιτήσεων ανατέθηκε αρχικά στις 17-12-2021 από την ίδια ως άνω αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού στην Εθνική Τράπεζα, δυνάμει της από 17-12-2021 σύμβασης διαχείρισης “ενδιάμεσης περιόδου”, (δ) της υπ’ αριθ. ……………..δημοσίευσης συμβάσεως του άρθρου 10 παρ. 14 και 16 του ν. 3156/2003, από την οποία φέρεται να προκύπτει ότι δυνάμει της από 4-2-2022 σύμβασης που καταρτίσθηκε, μεταξύ άλλων, μεταξύ της ίδιας ανωτέρω αλλοδαπής εταιρείας και της Εθνικής Τράπεζας, ως διαχειριστή “ενδιάμεσης περιόδου”, λύθηκε η ως άνω από 17-12-2021 σύμβαση διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων “ενδιάμεσης περιόδου”, που είχε καταρτισθεί μεταξύ των ιδίων συμβαλλομένων, (ε) της υπ’ αριθ. …………….δημοσίευσης συμβάσεως του άρθρου 10 παρ. 14 και 16 του ν. 3156/2003, από την οποία φέρεται να προκύπτει ότι η διαχείριση των μεταβιβασθεισών απαιτήσεων ανατέθηκε στην καθ’ ης, , (5) του υπ’ αριθ. …………..ΦΕΚ, από το οποίο φέρεται να προκύπτει η παροχή άδειας για τη διαχείριση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις στην καθ’ ης, πρώην με την επωνυμία “EUROBANK FPS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ”, σύμφωνα με τον ν.που 4354/2015 και (η) της υπ’ αριθ. 857/8-11-2022 καταχώρησης στα δημόσια βιβλία του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών της από 8-11-2022 σύμβασης συμπλήρωσης, με την οποία συμπληρώθηκε το υπ’ αριθ. 72/4-2-2022 έντυπο δημοσίευσης της από 17-12-2021 σύμβασης διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων. ΙΙ) Η ένδικη υπ’ αριθ. …………..δανειακή σύμβαση δεν περιλαμβάνεται μεταξύ αυτών μεταβιβάσθηκαν από την αρχική δανείστρια Εθνική Τράπεζα στην αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού με την επωνυμία “FRONTIER ISSUER DESIGNATED ACTIVITY COMPANY” και εν συνεχεία ανατέθηκαν προς διαχείριση από την τελευταία στην καθ’ ης. Άλλως από κανένα από τα συγκοινοποιηθέντα έγγραφα δεν προκύπτει ότι μεταξύ των απαιτήσεων που νομιμοποιείται να διαχειρίζεται η καθ’ ης περιλαμβάνεται και αυτή που πηγάζει από την ένδικη δανειακή σύμβαση. Ως προς τον πρώτο λόγο της ασκηθείσας ανακοπής πρέπει να λεχθούν τα εξής: 1) Οι ένδικες πράξεις, όπως διαλαμβάνει ο αιτών, έλαβαν χώρα υπό την ισχύ του ν. 3156/2003 σε συνδυασμό με το άρθρο 455 ΑΚ. Τούτο έχει ως συνέπεια τα εξής: Στα οικεία δημόσια βιβλία καταχωρίζονται οι συμβάσεις εκχώρησης, ήτοι οι εκποιητικές συμβάσεις – και όχι το σύνολο των εγγράφων – σε περίληψη, που περιέχει τα ουσιώδη στοιχεία αυτών, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 8 του Ν. 2844/2000, η δε μεταβίβαση των απαιτήσεων επέρχεται με την καταχώρηση υπό την προϋπόθεση της αναγγελίας, την οποία όμως πληρεί αυτή καθ’ εαυτή η καταχώρηση των εν περιλήψει συμβάσεων. Το περιεχόμενο των εν περιλήψει συμβάσεων είναι αυτό που ενδιαφέρει τον οφειλέτη, δηλαδή η εκχώρηση, το πρόσωπο του εκχωρητή, του εκδοχέα και οι όροι που ενδιαφέρουν τον ίδιο, όπως λ.χ. ότι η σύμβαση εκχώρησης διέπεται από τα άρθρα 10 και 14 του ν. 3156/2003 και τις γενικές διατάξεις (άρθρα 455 επ. ΑΚ), το είδος των μεταβιβαζομένων απαιτήσεων. Επομένως για τη νομιμοποίηση της εταιρείες που ανέλαβε τη διαχείριση των μεταβιβασθεισών απαιτήσεων (βλ. αντί άλλων ΕφΑθ 832/2022, ΕφΘεσ 177/2022, ΕφΠειρ 585/2022, δημοσίευση “Νόμος”) αρκεί η καταχώρηση σε περίληψη που περιέχει τα ουσιώδη στοιχεία των συμβάσεων μεταβιβάσεως και αναθέσεως της διαχειρίσεως και δη κατά τον τύπο που ορίσθηκε με τις υπ’ αριθ. ………….αποφάσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης – όχι σύμφωνα με τις προβλέψεις του άρθρου 2 παρ. 2 του ν. 4354/2015 – και η επίδοση των εν περιλήψει καταχωρήσεων (άρθρο 925 παρ. 1 ΚΠολΔ) στον καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτη. Επομένως, ο πρώτος λόγος της ασκηθείσας ανακοπής, όσον αφορά το πρώτο σκέλος του, πιθανολογείται ότι θα απορριφθεί ως μη νόμιμος. ΙΙ) Εξάλλου, από τα προσκομιζόμενα έγγραφα πιθανολογείται, ως προς το δεύτερο (υπό ΙΙ) σκέλος του πρώτου λόγου της ίδιας ανακοπής, ότι η καθ’ ης, με την από 8-7-2024 επιταγή προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου πρώτου απογράφου εκτελεστού της υπ’ αριθ. …………..διαταγής πληρωμής, συγκοινοποίησε στον αιτούντα: 1) Την υπ’ αριθ. πρωτ. …………..περίληψη δημοσίευσης συμβάσεως του άρθρου 10 παρ. 8 του ν. 3156/2003, από την οποία προκύπτει η πώληση και μεταβίβαση επιχειρηματικών απαιτήσεων από την αρχική δανείστρια Εθνική Τράπεζα στην αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού με την επωνυμία “FRONTIER ISSUER DESIGNATED ACTIVITY COMΡΑΝΥ”. 2) Την υπ’ αριθ. ……………..περίληψη δημοσίευσης συμβάσεως του άρθρου 10 παρ. 8 του ν. 3156/2003, από την οποία προκύπτει ότι η μεταβιβάζουσα Τράπεζα και η αποκτώσα αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού προέβησαν σε ορθή επανάληψη του παραρτήματος της από 17-12-2021 σύμβασης μεταβίβασης επιχειρηματικών απαιτήσεων, επαναλαμβάνοντας το σύνολο του παραρτήματος με την αντικατάσταση του συνόλου των σελίδων αυτού. Μεταξύ των δανειακών συμβάσεων που περιέχονται στο παράρτημα της υπ’ αριθ. πρωτ. ………………σύμβασης και καταχωρήθηκαν στα οικεία δημόσια βιβλία είναι και η ένδικη δανειακή σύμβαση, καθώς και η εξ αυτής οφειλή, ανερχόμενη στο ποσό των 110.779,80 ευρώ. 3) Την υπ’ αριθ. ………………….περίληψη δημοσίευσης σύμβασης διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων, από την οποία προκύπτει ότι η διαχείριση των μεταβιβασθεισών απαιτήσεων ανατέθηκε αρχικά στις 17-12-2021 από την ίδια ως άνω αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού στην Εθνική Τράπεζα, δυνάμει της από 17-12-2021 σύμβασης διαχείρισης “ενδιάμεσης περιόδου”. 4) Την υπ’ αριθ. …………………περίληψη δημοσίευσης συμβάσεως του άρθρου 10 παρ. 14 και 16 του ν. 3156/2003, από την οποία προκύπτει ότι δυνάμει της από 4-2-2022 σύμβασης που καταρτίσθηκε, μεταξύ άλλων, μεταξύ της ίδιας ανωτέρω αλλοδαπής εταιρείας και της Εθνικής Τράπεζας, ως διαχειριστή “ενδιάμεσης περιόδου”, λύθηκε η ως άνω από 17-12-2021 σύμβαση διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων “ενδιάμεσης περιόδου”, που είχε καταρτισθεί μεταξύ των ιδίων συμβαλλομένων. 5) Την υπ’ αριθ. ………….περίληψη δημοσίευσης συμβάσεως του άρθρου 10 παρ. 14 και 16 του ν. 3156/2003, από την οποία προκύπτει ότι η διαχείριση των μεταβιβασθεισών απαιτήσεων ανατέθηκε στην καθ’ ης, όπως τούτη συμπληρώθηκε με την (6) έτερη συγκοινοποιηθείσα σύμβαση διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων (άρθρο 10 παρ. 14 και 16 του ν. 3156/2003) με αριθ. πρωτ……………. Ειδικότερα, διευκρινίσθηκαν οι εξουσίες του διαχειριστή (ενδεικτικά: ενημέρωση και εξυπηρέτηση οφειλετών, είσπραξη οφειλών, άσκηση δικαιώματος καταγγελίας, εξώδικη και δικαστική επιδίωξη απαιτήσεων, διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης) αναφορικά με το συνολικό χαρτοφυλάκιο τιτλοποιημένων απαιτήσεων, που απέκτησε η ανωτέρω αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού από την Εθνική Τράπεζα, όπως το χαρτοφυλάκιο αυτό καταχωρήθηκε και αντικαταστάθηκε δυνάμει της υπ’ αριθ. ……………περίληψης δημοσίευσης συμβάσεως του άρθρου 10 παρ. 8 του ν. 3156/2003. Επομένως ο πρώτος λόγος της ασκηθείσας ανακοπής πιθανολογείται ότι θα απορριφθεί, ως προς το δεύτερο σκέλος του, ως αβάσιμος.
Με τον δεύτερο λόγο της ασκηθείσας ανακοπής ο αιτών – ανακόπτων ισχυρίζεται ότι η επισπευδόμενη με την προσβαλλομένη επιταγή προς πληρωμή αναγκαστική εκτέλεση αντιβαίνει στα κατ’ ΑΚ 281 διαγραφόμενα όρια. Τούτο διότι: 1) Προσέφυγε με αίτηση του ν. 3869/2010 στο αρμόδιο Δικαστήριο και ζήτησε τη ρύθμιση των οφειλών έναντι των δανειστών του, μεταξύ αυτών και έναντι της (αρχικής) δανείστριας Εθνικής Τράπεζας. Επί της αιτήσεώς του εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 867/2022 απόφαση του Ειρηνοδικείου Πειραιώς, με την οποία τούτη (αίτηση) απορρίφθηκε εσφαλμένως, αναιτιολογήτως και μη νομίμως. Κατόπιν αυτός άσκησε έφεση ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που έχει προσδιορισθεί να συζητηθεί στις 13-3-2029. ΙΙ) Η καθ’ ης σπεύδει, ενόσω εκκρεμεί η δημοσίευση της αποφάσεως του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου περί υπαγωγής του στο καθεστώς του ν. 3869/2010, σε πράξεις εκτέλεσης. Η κακόπιστη συμπεριφορά της αυτή καθιστά την ενδεχομένως θετική απόφαση του Πρωτοδικείου ως άνευ αντικειμένου. ΙΙΙ) Η καθ’ ης εκκινεί την αναγκαστική εκτέλεση εις βάρος του, καίτοι παρήλθε χρονικό διάστημα 10 ετών από την κοινοποίηση της από 12-6-2013 εξώδικης καταγγελίας της ένδικης δανειακής σύμβασης, χωρίς να επιτάσσει το ακριβές ποσό των οφειλομένων τόκων και χωρίς ο ίδιος να έχει τη δυνατότητα να εξέγξει το ύψος της οφειλής.
Επί του δεύτερου λόγου της ασκηθείσας ανακοπής και τα υπό (1) και (ΙΙ) σκέλη του πρέπει να λεχθούν τα εξής: Ο αιτών άσκησε την από 24-4-2014 αίτηση, με την οποία ζητούσε τη ρύθμιση των οφειλών του σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 8 του ν. 3869/2010, πλην όμως η αίτησή του απορρίφθηκε ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη με την υπ’ αριθ. ………….απόφαση του Ειρηνοδικείου Πειραιώς, που έκανε δεκτό ότι ο ίδιος είχε αναλάβει χρέη υπερβαίνοντας το μέτρο και τη σύνεση του μέσου καταναλωτή, με αλόγιστο και συνεχή δανεισμό, αποδεχόμενος πλήρως, ως πιθανό αποτέλεσμα, την αδυναμία πληρωμής τους και αψηφώντας τις συνέπειες, χωρίς να μεταβάλλει συμπεριφορά. Ο αιτών άσκησε, πράγματι, την από 28-11-2022 έφεσή του, πλην όμως δεν προσέφυγε στο αρμόδιο Δικαστήριο ζητώντας αναστολή εκτέλεσης της νυν προσβαλλομένης διαταγής πληρωμής μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση κατ’ έφεση, ισχυριζόμενος ότι η έφεσή του πρόκειται να ευδοκιμήσει. Πλην όμως οι ισχυρισμοί που περιέχονται στο δικόγραφο δεν αρκούν για την κατάφαση της καταχρηστικώς ασκουμένης αναγκαστικής εκτέλεσης (βλ. σχ. ΑΠ 431/1981, ΝοΒ 1982, σελ. 413, ΕφΑθ 2472/2022, ΕφΠειρ 172/2021, δημοσίευση “Νόμος”). Τέλος, όσον αφορά το υπό (ΙΙΙ) σκέλος του δεύτερου λόγου της ασκηθείσας ανακοπής, πρέπει να λεχθούν τα εξής: Παρότι τα εκεί διαλαμβανόμενα συνδέονται κατά τρόπο αδόκιμο με την εφαρμογή του άρθρου 281 ΑΚ (προφανώς σε συνδυασμό με τα άρθρα 25 Συν/τος και 116 ΚΠολΔ), το Δικαστήριο εκτιμά ότι στον ισχυρισμό περί καταχρηστικότητας” ενυπάρχει ισχυρισμός (βλ. σελ. 23:“η καθ’ ης εκκινεί την αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος μου….χωρίς να επιτάσσει το ακριβές ποσόν των οφειλομένων τόκων, χωρίς έτσι να έχω τη δυνατότητα να ελέγξω το ύψος της οφειλής και εκ των τόκων”) περί αοριστίας του επιτασσόμενου ποσού, όπως έχει αποτυπωθεί στην προσβαλλομένη επιταγή. Πράγματι, από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αυτής επιταγής προς πληρωμή προκύπτει ότι ο αιτών επιτάχθηκε να καταβάλει στην καθ’ ης για επιδικασθείσα απαίτηση το ποσό των 64.266,31 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από 23-8-2013, πλέον τόκων υπερημερίας επί των καθυστερούμενων τόκων, οι οποίοι ανατοκίζονται από την πρώτη ημέρα καθυστέρησης και προστίθενται στο κεφάλαιο ανά εξάμηνο, μέχρις ολοσχερούς εξόφλησης, όπως έχει διαταχθεί με την υπ’ αριθ. …………διαταγή πληρωμής. Ο προσδιορισμός του συνολικού αυτού επιτασσομένου ποσού δεν είναι ορισμένος και αναμφίβολος, αφού, καίτοι η οφειλή ανατοκίζεται ανά εξάμηνο, αναγράφεται στην επιταγή ότι τοκίζεται με το νόμιμο τόκο υπερημερίας, χωρίς να καθίσταται σαφές εάν πρόκειται για ετήσιο ή εξαμηνιαίο επιτόκιο, δοθέντος ότι ο ανατοκισμός είναι εξαμηνιαίος και ο χρόνος αυτού (ανατοκισμού) δεν μπορεί να μεταβληθεί, το επιτόκιο όμως μπορεί. Ωστόσο, για την παρακολούθηση της εξέλιξης της οφειλής, όταν πρόκειται για εξαμηνιαίο ανατοκισμό με ετήσιο επιτόκιο, απαιτείται κατά πρώτον η μεταβολή (μετατροπή) του επιτοκίου από ετήσιο σε εξαμηνιαίο, η οποία μόνο με γνώσεις οικονομικών μαθηματικών και εφαρμογή ειδικού τύπου είναι εφικτή. Εξάλλου, χωρίς να προηγηθεί η μετατροπή τούτη δεν είναι δυνατόν να παρακολουθήσει, ακόμα και αυτός που διαθέτει εξειδικευμένες γνώσεις, την εξέλιξη της συνολικής οφειλής,πολλώ δε μάλλον ο μέσος οφειλέτης, ο οποίος δεν είναι υποχρεωμένος να διαθέτει τέτοιες γνώσεις. Από την προπεριγραφείσα αοριστία επήλθε στον αιτούντα βλάβη που, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να επανορθωθεί άλλως παρά μόνον με την κήρυξη της ακυρότητας, η οποία πιθανολογείται ότι θα κηρυχθεί γενομένου δεκτού του υπό (ΙΙΙ) σκέλους του δεύτερου λόγου της ασκηθείσας ανακοπής. Ας σημειωθεί ότι, υπό την ισχύ του παλαιού άρθρου 938 ΚΠολΔ, προ του ν. 4335/2015, είχε υποστηριχθεί ότι μόνον έτσι είναι δυνατόν να αποφευχθούν οριακές καταστάσεις, όπως λ.χ. σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια της διενέργειας του πλειστηριασμού, τον οποίο μπορεί ο οφειλέτης να ματαιώσει μέχρι την κατακύρωση, προσφέροντας όλο το ποσό συν τα έξοδα που θα έχουν μέχρι τότε προκύψει (άρθρο 1002 παρ. 1 ΚΠολΔ), ο επισπεύδων αποκρούσει (ενδεχομένως κακόπιστα) την καταβολή του όλου ποσού (κεφαλαίου, τόκων και λοιπών κονδυλίων), ισχυριζόμενος ότι υφίσταται μέρος της οφειλής ανεξόφλητη (βλ. Παρατηρήσεις Γιαννούλη υπό τις ΜΠρΑθ 4498/1998 και 33720/1997, Δ 1998, σελ. 1371 – 1373). Κατόπιν αυτών η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή ως και ουσιαστικά βάσιμη, για την περίπτωση που επιλεγεί άλλο μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης πλην της κατάσχεσης ακινήτου, χωρίς να απαιτείται η έρευνα και των λοιπών λόγων της αίτησης ανακοπής, αφού ικανοποιείται το έννομο συμφέρον του αιτούντος. Τέλος, η δικαστική δαπάνη πρέπει να συμψηφισθεί μεταξύ των διαδίκων (άρθρο 178 ΚΠολΔ), λόγω της μερικής νίκης και ήττας ενός εκάστου, όπως ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Απορρίπτει ό, τι κρίθηκε απορριπτέο.
Δέχεται εν μέρει την αίτηση.
Αναστέλλει την αναγκαστική εκτέλεση που επισπεύδεται δυνάμει της από 8-7-2024 επιταγής προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου πρώτου απογράφου εκτελεστού της υπ’ αριθ. ………..διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, μέχρις εκδόσεως οριστικής αποφάσεως επί της από 19-7-2024 ανακοπής.
Συμψηφίζει τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων.
