15 λεπτά ντίζελ για τον επαγγελματία, 1,5 δισ. για τους συμβούλους
Η κυβέρνηση έχει ανακαλύψει την πιο βολική μορφή κοινωνικής πολιτικής, λίγα λεπτά, για λίγες ημέρες, με πολύ επικοινωνιακό θόρυβο.Από 1 έως 15 Οκτωβρίου αυξάνει την επιδότηση του diesel κίνησης στα 15 λεπτά το λίτρο. Μαζί με την έκπτωση των διυλιστηρίων, η ελάφρυνση φτάνει τα 20 λεπτά.Και πανηγυρίζει για ένα μέτρο που κοστίζει στο Δημόσιο 20 εκατομμύρια ευρώ.
Μόνο που η ακρίβεια δεν τελειώνει στις 15 Οκτωβρίου. Το κόστος μεταφοράς δεν εξαφανίζεται στις 16. Η εφοδιαστική αλυσίδα δεν μπαίνει σε χειμερία νάρκη. Και ο επαγγελματίας που πληρώνει ακριβό diesel δεν έχει έναν λογαριασμό τον μήνα· έχει ένα κόστος που ενσωματώνεται καθημερινά στην τιμή των προϊόντων.
Το κράτος εισπράττει δισεκατομμύρια από τη φορολογία των καυσίμων και όταν η ακρίβεια πιέζει επαγγελματίες και καταναλωτές, επιστρέφει 20 εκατομμύρια για δεκαπέντε ημέρες.Αλλά υπάρχει και ένας άλλος λογαριασμός, πολύ μεγαλύτερος.Ο λογαριασμός των συμβούλων.
Η έρευνα Consultocracy της Vouliwatch, με βάση στοιχεία του ΚΗΜΔΗΣ, καταγράφει μια πραγματική έκρηξη των συμβουλευτικών συμβάσεων. Το 2019 η σχετική δαπάνη ήταν 7,2 εκατομμύρια ευρώ.
Το 2020 έγινε 11 εκατομμύρια.
Το 2021, 21,5 εκατομμύρια.
Το 2022, 98,1 εκατομμύρια.
Το 2023, 223 εκατομμύρια.
Το 2024, 597 εκατομμύρια.
Και το 2025, 585 εκατομμύρια ευρώ.
Από τα 7,2 εκατομμύρια του 2019 στα 585 εκατομμύρια του 2025.Αυτή δεν είναι αύξηση, αλλά εκτόξευση.
Και συνολικά, μόνο για την περίοδο 2017–2025, οι συμβάσεις που καταγράφονται στην έρευνα αθροίζουν περίπου 1,54 δισ. ευρώ. Στο σύνολο της περιόδου 2017–2025, η αξία φτάνει περίπου τα 1,56 δισ. ευρώ, σε 3.079 συμβάσεις με 1.266 εταιρείες.
Για τον επαγγελματία, 15 λεπτά ,για 15 μέρες.Για τους συμβούλους, 1,5 δισεκατομμύριο.για χρόνια.
Προφανώς δεν λέμε ότι κάθε συμβουλευτική σύμβαση είναι άχρηστη. Αυτό θα ήταν εξίσου εύκολο όσο και ανεύθυνο.Λέμε κάτι πολύ πιο απλό:Όταν το κράτος πληρώνει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για συμβουλευτικές υπηρεσίες, οφείλει να μπορεί να αποδείξει τι ακριβώς αγόρασε και τι αποτέλεσμα παρήγαγε.
Γιατί η έρευνα καταγράφει και κάτι ακόμη,το 62,4% των συμβάσεων έγιναν με απευθείας ανάθεση, ενώ το 87% της δαπάνης αφορά υπηρεσίες που συνδέονται με σχεδιασμό και λήψη αποφάσεων.Αν το κράτος χρειάζεται όλο και περισσότερους ιδιώτες για να σχεδιάζουν, να οργανώνουν και να συμβουλεύουν, τι ακριβώς απέμεινε να κάνει το ίδιο το κράτος;Γιατί δεν μπορείς να ζητάς από την κοινωνία να «κάνει υπομονή» για την ακρίβεια και ταυτόχρονα να έχεις μια δημόσια διοίκηση που καταφεύγει όλο και περισσότερο σε εξωτερικούς συμβούλους.
Δεν μπορείς να λες στον επαγγελματία «πάρε 15 λεπτά και βλέπουμε» και την ίδια στιγμή να βλέπεις τις συμβουλευτικές δαπάνες να απογειώνονται.Για τον πολίτη μετράμε τα λεπτά του ευρώ.
Για τους συμβούλους μετράμε τα εκατομμύρια.Αυτό δεν είναι απλώς θέμα αριθμών.Είναι θέμα πολιτικών προτεραιοτήτων, λογοδοσίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Πόσο κοστίζει τελικά η «κυβέρνηση των συμβούλων» στον φορολογούμενο;Γιατί η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλον σύμβουλο για να της εξηγήσει ότι η ακρίβεια πονάει.Το ξέρει ήδη.Το πληρώνει στην αντλία, στο ράφι και στον λογαριασμό.
